Kiryakos Miçotakis
Kiryakos Miçotakis | |
---|---|
2021'de Miçotakis | |
Yunanistan Başbakanı | |
Görevde | |
Makama geliş 26 Haziran 2023 | |
Cumhurbaşkanı | Katerina Sakellaropulu |
Yerine geldiği | İoannis Sarmas |
Görev süresi 8 Temmuz 2019 - 25 Mayıs 2023 | |
Cumhurbaşkanı | Prokopis Pavlopulos Katerina Sakellaropulu |
Yardımcı | Panayotis Pikrammenos |
Yerine geldiği | Aleksis Çipras |
Yerine gelen | İoannis Sarmas |
Muhalefet Lideri | |
Görev süresi 10 Ocak 2016 - 8 Temmuz 2019 | |
Başbakan | Aleksis Çipras |
Yerine geldiği | Giannis Plakiotakis |
Yerine gelen | Aleksis Çipras |
Yeni Demokrasi Genel Başkanı | |
Görevde | |
Makama geliş 10 Ocak 2016 | |
Yerine geldiği | Giannis Plakiotakis |
Yunanistan İdari Reform Bakanı | |
Görev süresi 25 Haziran 2013 - 27 Ocak 2015 | |
Başbakan | Andonis Samaras |
Yerine geldiği | Antonis Manitakis |
Yerine gelen | Nikos Voutsis |
Yunan Parlamentosu Üyesi | |
Görevde | |
Makama geliş 7 Mart 2004 | |
Seçim bölgesi | Selanik - A (2023-günümüz) Atina - B2 (2019-2023) Atina - B (2004-2019) |
Kişisel bilgiler | |
Doğum | Kiryakos Miçotakis 4 Mart 1968 Atina, Yunanistan |
Vatandaşlığı | |
Partisi | Yeni Demokrasi |
Evlilik(ler) | Mareva Grabowski (e. 1997)
|
Çocuk(lar) | 3 |
Bitirdiği okul | Atina Koleji Harvard Üniversitesi Stanford Üniversitesi |
Mesleği | Siyasetçi · bankacı |
Dini | Ortodoks Hristiyan |
İmzası | |
Resmî site | nd.gr/mitsotakis-kyriakos |
Askerî hizmeti | |
Takma adı | Miço |
Bağlılığı | |
Branşı | Kara Kuvvetleri |
Hizmet yılları | 1991-1992 |
Kiryakos Miçotakis (Yunanca: Κυριάκος Μητσοτάκης, Kyriákos Mitsotákis; d. 4 Mart 1968), Yunan siyasetçi ve bankacıdır. Haziran 2023'ten bu yana ve Temmuz 2019'dan Mayıs 2023'e kadar Yunanistan başbakanı olarak görev yapmaktadır. Kendisi 2016 yılından bu yana Yeni Demokrasi Partisi'nin başkanıdır. Miçotakis, 26 Haziran 2023'te Yunanistan yasama seçimlerini kazanarak ikinci dönem başbakanlık görevini üstlendi.[1] Miçotakis daha önce 2016-2019 yılları arasında Muhalefet Lideri ve 2013-2015 yılları arasında İdari Reform Bakanı olarak görev yaptı. Miçotakis, 1990-1993 yılları arasında Yunanistan Başbakanı olan merhum Konstandinos Miçotakis'in oğludur. İlk kez 2004 yılında Atina B seçim bölgesi için Yunan Parlamentosu'na seçildi. Yeni Demokrasi'nin 2015'te iki seçim yenilgisi almasının ardından, Ocak 2016'da partinin lideri seçildi. Üç yıl sonra, 2019 Yunanistan yasama seçimlerinde partisini çoğunluğa taşıdı.
Mayıs 2023'te Yunanistan'da yapılan ve hiçbir partinin çoğunluğu elde edemediği ve koalisyon hükûmeti kurma yeterliliğine sahip hiçbir partinin hükûmet kuramadığı yasama seçimlerinin ardından Miçotakis, Haziran ayında yeni bir erken seçim yapılması çağrısında bulundu. 24 Mayıs 2023 tarihinde, Yunanistan anayasasının gerektirdiği üzere, Cumhurbaşkanı Katerina Sakelaropulu geçici dönem için İoannis Sarmas'ı geçici başbakan olarak atadı.[2] Bir ay sonra Haziran 2023 Yunanistan yasama seçimlerinde partisini bir kez daha çoğunluğa taşıdı ve Cumhurbaşkanı'ndan hükûmeti kurma görevini alarak başbakan olarak yemin etti.[3][4][5]
Başbakanlığı döneminde Miçotakis, yönetimi, ekonomik tedbirleri[6] ve Yunanistan'daki COVID-19 salgınının ele alınışı nedeniyle hem övgü hem de eleştiri aldı.[7][8] Bununla birlikte, akademisyenler ve hükûmet danışmanları, Yunanistan'ın pandemi sırasında sağlık sistemindeki eksiklikleri giderme konusundaki başarısızlıklarına ve bunun da aşırı ölümlere yol açtığına dikkat çekti.[9][10] Ülkenin kamu yönetiminin dijital dönüşümü konusunda takdir topladı[11] ve eşcinsel evliliğin ve eşcinsel evlat edinmenin yasallaşması yoluyla Yunanistan'da LGBT haklarını ilerlettiği için övgü aldı.[12][13] Ayrıca Yunan ekonomisini yönetmesiyle de dikkat çekti ve Yunanistan, The Economist tarafından 2022 için En İyi Ekonomik Performans Gösteren Ülke seçildi.[14][15][16] Ayrıca göç konusunu ele alış biçimi ve artan kanıtlara rağmen hükûmetinin reddettiği geri itme sayıları nedeniyle de eleştiri aldı.[17][18][19][20] Ayrıca Miçotakis, görev süresi boyunca artan yolsuzlukların yanı sıra,[21][22] Yunanistan'da basın özgürlüğünün kötüleşmesi nedeniyle de eleştirildi.[23][24][25] Miçotakis'in görev süresi, 2022'deki telefon dinleme skandalı,[26] Tempi tren kazası[27] ve 2021 ve 2023'teki orman yangınlarından etkilendi.[28][29][30]
7 Şubat 2024 tarihinde Avrupa Parlamentosu üyeleri, Yunanistan'da hukukun üstünlüğünün durumuna ilişkin endişeleri ele alan bir kararı onayladı.[31][32] Kararda gazetecilere yönelik taciz iddiaları, özel hayatın gizliliğinin ihlali, siyasi muhaliflerin telefonlarının dinlenmesi, polis gücünün aşırı kullanımı, çıkar çatışmaları, yolsuzluk, sivil topluma yönelik karalama kampanyaları ve göçmenlerin geri itilmesi gibi çeşitli konulara dikkat çekildi.[33][34]
İlk yılları
[değiştir | kaynağı değiştir]Kiryakos Miçotakis, 4 Mart 1968 tarihinde Atina'da, eski Yunanistan başbakanı ve Yeni Demokrasi başkanı Konstandinos Miçotakis ve Marika'nın oğlu olarak dünyaya geldi. Doğduğu sırada ailesi, babasını istenmeyen kişi ilan eden ve darbe gecesi hapse atan Yunan askeri cuntası tarafından ev hapsine alındı.[35] 1968 yılında, o altı aylıkken, aile Türk Dışişleri Bakanı İhsan Sabri Çağlayangil'in yardımıyla Türkiye'ye kaçtı. Bir süre sonra Türkiye'den Paris'e taşındılar ve demokrasinin yeniden tesis edilmesinden sonra Yunanistan'a dönmek için 1974 yılına kadar beklediler.[36] Miçotakis, tartışmalı bir şekilde hayatının ilk altı ayını siyasi hapis olarak tanımladı.[37]
Miçotakis, 1986 yılında Atina Koleji'nden mezun oldu. 1986'dan 1990'a kadar Harvard Üniversitesi'ne devam etti ve Hoopes Ödülü'nü alarak sosyal bilimler alanında lisans derecesi aldı. Daha sonra bitirme tezi, karışık eleştiriler alan Dış Politikanın Tuzakları başlıklı bir kitap olarak yayınlandı.[38][39] 1992-1993 yılları arasında Stanford Üniversitesi'ne devam ederek Uluslararası Politika alanında Ford Dorsey Master derecesi aldı. 1993-1995 yılları arasında Harvard İşletme Okulu'na devam ederek MBA derecesi aldı.[40]
Mesleki kariyeri
[değiştir | kaynağı değiştir]Miçotakis, 1990-1991 yılları arasında Londra'da Chase Bank'ın kurumsal finans bölümünde finansal analist olarak çalıştı. 1991-1992 yılları arasında Yunanistan'a döndü ve zorunlu ulusal hizmet yükümlülüklerini yerine getirmek üzere Yunan Ordusu'na katıldı. 1995-1997 yılları arasında, lisansüstü eğitimini tamamladıktan sonra, Londra'da McKinsey & Company danışmanlık şirketinde çalıştı ve özellikle telekomünikasyon ve finansal hizmetler sektörlerine odaklandı. 1997'den 1999'a kadar Alpha Bank'ın özel sermaye iştiraki olan Alpha Ventures'ta kıdemli yatırım yetkilisi olarak çalıştı ve girişim sermayesi ve özel sermaye işlemlerini yürüttü. 1999 yılında Yunanistan Ulusal Bankası'nın özel sermaye ve girişim sermayesi iştiraki olan NBG Venture Capital'i kurdu ve Nisan 2003'te siyaset kariyerine devam etmek için istifa edene kadar portföyünü yöneterek ve Yunanistan ve Balkanlar'da işlemler gerçekleştirerek CEO'su olarak görev yaptı.[40]
Siyasi kariyeri
[değiştir | kaynağı değiştir]2000 yasama seçimleri sırasında Miçotakis, Yeni Demokrasi'nin ulusal kampanyası için çalıştı. 2004 yasama seçimlerinde Atina B seçim bölgesinde yarışan Miçotakis, ülkedeki diğer tüm Yeni Demokrasi adaylarından daha fazla oy alarak Yunan Parlamentosu'na seçildi.
Miçotakis, 24 Haziran 2013 tarihinde Andonis Samaras kabinesinde Antonis Manitakis'in yerine İdari Reform ve e-Yönetişim Bakanı olarak atandı. Ocak 2015'e kadar bu görevde kaldı. Bu süre zarfında kurumların, yapıların ve süreçlerin işlevsel bir şekilde yeniden düzenlenmesini sağlayarak kapsamlı ulusal reformlar gerçekleştirdi. Kamu sektörünün ciddi ölçüde küçültülmesini ve vergi idaresinin yapısal reformunu kararlılıkla destekledi.
2015 yılında Miçotakis, Yeni Demokrasi'nin parlamento temsilcisiydi ve parti başkanının yanı sıra parti temsilcilerini de Parlamento'da temsil ediyordu. Parlamento prosedürleri ve söylemleri sırasında partisinin pozisyonlarını ifade etmenin yanı sıra, denge ve denetleme süreci yoluyla Parlamentonun düzgün bir şekilde işlemesini sağlamakla görevliydi. Mart 2015'te, dönemin Maliye Bakanı Yanis Varufakis'in Yunanistan'ın üçüncü kurtarma programı müzakerelerini baltaladığını iddia ederek şunları söyledi: "Ağzını her açtığında ülkenin müzakere pozisyonu için sorun yaratıyor."[41]
Miçotakis, Antonis Samaras'ın parti liderliğinden istifası ve Yeni Demokrasi'nin Eylül 2015 erken seçimlerinde başarısız olmasının ardından ilan edilen liderlik seçimlerinde adaylığını açıklayan dört Yeni Demokrasi üyesinden ilkiydi. Diğer adaylar arasında dönemin geçici lideri ve Yunanistan Parlamentosu eski Başkanı Vangelis Meimarakis de bulunuyordu. Financial Times'a göre Miçotakis, parti teşkilatının Meimarakis'in adaylığını desteklemesi nedeniyle "liderlik yarışında dışarıdan biri olarak faturalandırıldı". Net bir kazananın olmadığı ilk tur oylamanın ardından Miçotakis, Meimarakis'in %11 gerisinde kalarak ikinci oldu.[42]
10 Ocak 2016 tarihinde Miçotakis, rakibi Vangelis Meimarakis'e neredeyse %4 fark atarak geçici başkan Ioannis Plakiotakis'in yerine Yeni Demokrasi siyasi partisinin genel başkanı seçildi. Miçotakis'in lider olarak seçilmesinden bir hafta sonra, Yeni Demokrasi'yi bir yıldır ilk kez Syriza'nın önüne geçiren iki kamuoyu yoklaması yayınlandı.[43]
Partisi 2019'daki Avrupa seçimlerinde oyların %33'ünü kazandı.[44] Altın Şafak Partisi'nin oylarını geri kazanmayı başardı.[45] Seçim sonuçlarının ardından Yunanistan Parlamentosu feshedildi ve erken seçim çağrısı yapıldı.[46]
Kişisel hayatı
[değiştir | kaynağı değiştir]Eski Dışişleri Bakanı ve Atina Belediye Başkanı Dora Bakoyanni'nin küçük kardeşi olan Miçotakis, 1989 yılında 17 Kasım terör örgütü tarafından öldürülen merhum Pavlos Bakoyannis'in kayınbiraderi ve eski Orta Yunanistan Bölge Valisi ve eski Atina Belediye Başkanı Kostas Bakoyannis'in amcasıdır.[47]
Mitsotakis, İngiliz, Yunan, Polonya ve Mısır kökenli bir yatırım bankacısı olan Mareva Grabowska ile evlidir. Sophia, Konstantinos ve Daphne adında üç çocukları vardır.[48]
Mitsotakis, ana dili Yunancanın yanı sıra İngilizce, Fransızca ve biraz da Almanca bilmekte ve konuşmaktadır.[49]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ "Greek elections: Mitsotakis's conservatives hail win as mandate for change". BBC News. 25 Haziran 2023. 17 Temmuz 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Haziran 2023.
- ^ Papadimas, Lefteris (24 Mayıs 2023). "Greece appoints caretaker PM ahead of June repeat election". Reuters. 24 Mayıs 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 27 Mayıs 2023.
- ^ "Results of June 2023 Greek elections". kathimerini.gr. 26 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Haziran 2023.
- ^ "Kyriakos Mitsotakis sworn in as Prime Minister". kathimerini.gr. 26 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Haziran 2023.
- ^ "Mitsotakis receives order to form government". kathimerini.gr. 26 Haziran 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 26 Haziran 2023.
- ^ "How Greece became Europe's unlikely model student". The Economist. ISSN 0013-0613. 21 Aralık 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Aralık 2022.
- ^ "Charlemagne: How Greece became Europe's unlikely model student". The Economist. 22 Mayıs 2021. 21 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mayıs 2021.
- ^ Seinti, Eva (26 Şubat 2021). ""Ελλάδα: πώς γίνεται ο εμβολιασμός χωρίς χάος": Νέα επαινετικά σχόλια από τα γερμανικά ΜΜΕ". CNN Greece (Yunanca). Atina. 21 Mayıs 2021 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mayıs 2021.
- ^ Lytras, Theodore; Tsiodras, Sotirios (Ağustos 2022). "Total patient load, regional disparities and in-hospital mortality of intubated COVID-19 patients in Greece, from September 2020 to May 2021". Scandinavian Journal of Public Health. 50 (6): 671-675. doi:10.1177/14034948211059968. ISSN 1651-1905. PMID 34903101. 26 Mart 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Nisan 2024.
- ^ Lytras, Theodore (25 Eylül 2022), Healthcare system overstretch and in-hospital mortality of intubated COVID-19 patients in Greece: an updated analysis, September 2020 to April 2022 (İngilizce), doi:10.1101/2022.09.25.22280326, 8 Şubat 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi, erişim tarihi: 8 Şubat 2024
- ^ "Pandemic, EU billions drive Greece's digital revolution". Reuters. 25 Şubat 2021. 22 Mayıs 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 22 Mayıs 2023.
- ^ Smith, Helena (11 Ocak 2024). "Greek PM faces fierce opposition over pledge to legalise gay marriage". The Guardian (İngilizce). ISSN 0261-3077. 25 Ocak 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ocak 2024.
- ^ "Greece set to legalise same-sex marriage with backing by opposition". euronews (İngilizce). 12 Ocak 2024. 12 Ocak 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 25 Ocak 2024.
- ^ Kokkinidis, Tasos (21 Aralık 2022). "Greece Named Top Economic Performer for 2022 by the Economist". GreekReporter.com (İngilizce). 31 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Aralık 2022.
- ^ "Greece repays euro zone bailout loans early for first time-source". Reuters (İngilizce). 15 Aralık 2022. 12 Ocak 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Aralık 2022.
- ^ Arnold, Martin; Varvitsioti, Eleni; McDougall, Mary (14 Mayıs 2023). "Greece's 'greatest turnround': from junk to investment grade". Financial Times. 19 Mayıs 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 21 Mayıs 2023.
- ^ Horowitz, Jason (21 Mayıs 2023). "As Greece Votes, Leader Says Blocking Migrants Built 'Good Will' With Europe". The New York Times (İngilizce). ISSN 0362-4331. 8 Şubat 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Şubat 2024.
- ^ "EU calls on Greece to launch probe into migrant pushbacks". POLITICO (İngilizce). 22 Mayıs 2023. 8 Şubat 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Şubat 2024.
- ^ "Greece says it's investigating claim migrants were illegally deported back to Turkey". AP News (İngilizce). 24 Mayıs 2023. 8 Şubat 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Şubat 2024.
- ^ "European Court Slams Greece Over Deadly Migrant Pushback | Human Rights Watch" (İngilizce). 8 Temmuz 2022. 8 Şubat 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Şubat 2024.
- ^ "The Rot at the Heart of Greece Is Now Clear for Everyone to See". New York Times. 22 Ağustos 2022. 22 Ağustos 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Eylül 2022.
- ^ Tsimitakis, Matthaios (21 Eylül 2022). "Greek PM's Wiretapping Scandal Can't be Justified by Foreign Threats". Balkan Insight (İngilizce). 30 Nisan 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Nisan 2023.
- ^ "How Greece became Europe's worst place for press freedom". Politico. 8 Ağustos 2022. 10 Ağustos 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Eylül 2022.
- ^ "Greece: Media freedom under assault". AlJazeera. 23 Nisan 2022. 23 Nisan 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Eylül 2022.
- ^ "The worrying decline of press freedom in Greece". Le Monde. 15 Mayıs 2022. 15 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Eylül 2022.
- ^ "Greek 'Watergate' tarnishes reputation of Prime Minister Kyriakos Mitsotakis". Le Monde. 30 Ağustos 2022. 2 Eylül 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 2 Eylül 2022.
- ^ Ritchie, Eleni Giokos,Hannah (5 Mart 2023). "Greek protests over train crash flare despite prime minister's apology". CNN (İngilizce). 14 Mart 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 30 Nisan 2023.
- ^ "Greek PM apologises for failures in tackling more than 500 wildfires". The Independent (İngilizce). 10 Ağustos 2021. 7 Aralık 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Aralık 2023.
- ^ "Greek Prime Minister promises to fight 'climate war'". euronews (İngilizce). 18 Eylül 2023. 7 Aralık 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Aralık 2023.
- ^ "Experts blame poor government preparation for Greek fires' devastation". www.euractiv.com (İngilizce). 4 Eylül 2023. 7 Aralık 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Aralık 2023.
- ^ "MEPs voice alarm over 'worrying' rule-of-law decline in Greece". euronews (İngilizce). 7 Şubat 2024. 8 Şubat 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Şubat 2024.
- ^ "MEPs voice concern about the rule of law in Greece | eKathimerini.com". www.ekathimerini.com (İngilizce). 7 Şubat 2024. 8 Şubat 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Şubat 2024.
- ^ "Rule of law in Greece: European Parliament sounds the…". Renew Europe (İngilizce). 7 Şubat 2024. 8 Şubat 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Şubat 2024.
- ^ "Parliament concerned about very serious threats to EU values in Greece | News | European Parliament". www.europarl.europa.eu (İngilizce). 7 Şubat 2024. 8 Şubat 2024 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Şubat 2024.
- ^ "Η εξήγηση Μητσοτάκη για το "έξι μηνών πολιτικός κρατούμενος": Η χούντα δεν άφηνε τη μητέρα μου να βγει από το σπίτι της". HuffPost Greece. 22 Temmuz 2016. 23 Nisan 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Şubat 2019.
- ^ Akten, Sertaç; Alan, Gülsüm (4 Temmuz 2019). "Yunanistan erken genel seçimleri ile ilgili bilmeniz gereken her şey". Euronews (Türkçe). 4 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 7 Temmuz 2019.
- ^ "Τι απαντά ο Κούλης από το Facebook ότι ήταν "πολιτικός κρατούμενος, 6 μηνών" - Δημοκρατική της Ρόδου". 22 Temmuz 2016. Erişim tarihi: 1 Şubat 2019 – www.dimokratiki.gr vasıtasıyla. [ölü/kırık bağlantı]
- ^ "Ο "άγνωστος" Κυριάκος Μητσοτάκης". 9 Temmuz 2019. 2 Temmuz 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Nisan 2022 – www.efsyn.gr vasıtasıyla.
- ^ "Scholarship influenced by politics". 20 Temmuz 2006. 12 Mayıs 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 12 Nisan 2022 – www.ekathimerini.com vasıtasıyla.
- ^ a b "Kyriakos Mitsotakis". Concordia. 5 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 1 Şubat 2019.
- ^ "Varoufakis undermining Greek negotiations, says Mitsotakis". Kathimerini. 9 Mart 2015. 5 Ağustos 2015 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 20 Ocak 2016.
- ^ Hope, Kerin (10 Ocak 2016). "Free-market reformer Mitsotakis wins vote to lead Greece opposition party". Financial Times. 13 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ocak 2016.
- ^ "Greek opposition ahead of Syriza for first time in a year". AFP. 17 Ocak 2016. 21 Ocak 2016 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 19 Ocak 2016 – Yahoo News vasıtasıyla.
- ^ "2019 european elections results". NewsIt. 6 Haziran 2019. 28 Mayıs 2023 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 13 Nisan 2024.
- ^ "Grèce. Syriza devancée par la droite conservatrice". L'Humanité. 27 Mayıs 2019. 27 Mayıs 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Temmuz 2019.
- ^ "Greece headed to snap elections after Syriza defeat in EU vote". www.euronews.com. 27 Mayıs 2019. 6 Şubat 2022 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Temmuz 2019.
- ^ "Greece's top family dynasty in bid for PM, Athens mayor". 31 Mayıs 2019. 18 Haziran 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Temmuz 2019.
- ^ Tasos Kokkinidis (7 Temmuz 2019). "Mareva Grabowski-Mitsotakis: Meet the New First Lady of Greece". GreekReporter.com. 9 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Temmuz 2019.
- ^ "New Greek PM Kyriakos Mitsotakis is a scion of one of Greece's most influential political families | Neos Kosmos". English Edition. 7 Temmuz 2019. 7 Temmuz 2019 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 8 Temmuz 2019.