Джон Роберт Вейн
Джон Роберт Вейн (англ.: John Robert Vane, 29 сакавіка 1927, Тардэбіг, графства Вустэршыр, Вялікабрытанія — 19 лістапада 2004, Кент) — брытанскі фармаколаг, лаўрэат Нобелеўскай прэміі па фізіялогіі і медыцыне ў 1982 годзе разам з С.Бергстрэмам і Б.Самуэльсанам «за адкрыцці, якія датычацца простагландзінаў і блізкіх да іх біялагічна актыўных рэчываў»[7].
Джон Роберт Вейн | |
---|---|
англ.: John Robert Vane | |
| |
Дата нараджэння | 29 сакавіка 1927[1][2][…] |
Месца нараджэння | |
Дата смерці | 19 лістапада 2004[3][1][…] (77 гадоў) |
Месца смерці | |
Грамадзянства | |
Род дзейнасці | біяхімік, фармаколаг, выкладчык універсітэта |
Навуковая сфера | фармакалогія |
Месца працы |
|
Альма-матар | |
Навуковы кіраўнік | Geoffrey S. Dawes[d] |
Вядомы як | аспірын, простагландзіны |
Член у | |
Узнагароды |
член Лонданскага каралеўскага таварыства[d] (1974) прэмія Альберта Ласкера за фундаментальныя медыцынскія даследаванні (1977) Каралеўскі медаль[d] (1989) Feldberg Foundation[d] (1980) Крунаўская лекцыя[d] (1993) Baly Medal[d] (1977) |
Біяграфія
правіцьДжон Вейн быў адным з трох дзяцей і вырас у прыгарадзе Бірмінгема. Яго бацька, Морыс Вейн, быў сынам рускіх эмігрантаў, а яго маці, Фрэнсіс Вейн, паходзіла з фермерскай сям'і з Вустэршыра[8]. Ён наведваў мясцовую дзяржаўную школу з 5 гадоў, перш чым перайсці ў школу караля Эдуарда ў Эджбастане, Бірмінгем . Ранняя цікавасць да хіміі стала падставай для вывучэння гэтага прадмета ва ўніверсітэце Бірмінгема ў 1944 годзе.
Джон Вейн скончыў універсітэт у Бірмінгеме ў 1946 годзе. З 1946 года ў Оксфардзе, з 1953 года ў Ельскім універсітэце, з 1955 года ў Інстытуце фундаментальных медыцынскіх даследаванняў пры Каралеўскім каледжы хірургаў, з 1973 года дырэктар аддзела даследаванняў і развіцця Фонду Уілкама ў Лондане.
Вейн займаўся вывучэннем фармакалагічных уласцівасцяў аспірыну і паказаў, што яго лячэбнае дзеянне абумоўлена інгібіраваннем актыўнасці ферменту цыклааксігеназы і біясінтэзу простагландзінаў.
Аўтар навуковых прац па вылучэнні простагландзінаў і вывучэнні іх хіміі і біяхіміі.
Доктар філасофіі (1953).
Член Амерыканскай акадэміі навук і мастацтваў.
Джон Вейн ажаніўся ў 1948 годзе з Элізабэт Дафна Пэйдж, і ў іх нарадзілася 2 дачкі.
Памёр 19 лістапада 2004 года ў Princess Royal University Hospital, што ў Кенце, ад доўгатэрміновых ускладненняў, звязаных з пераломамі нагі і сцягна, якія ён атрымаў у маі таго ж года[9].
Узнагароды
правіцьПублікацыі
правіць- John Robert Vane (1971). «Inhibition of prostaglandin synthesis as a mechanism of action for aspirin-like drugs.». Nature - New Biology 231 (25): 232-5. PMID 5284360
Зноскі
- ↑ а б Sir John Robert Vane // Encyclopædia Britannica Праверана 9 кастрычніка 2017.
- ↑ Sir John Robert Vane // KNAW Past Members Праверана 9 кастрычніка 2017.
- ↑ http://www.timesonline.co.uk/tol/comment/obituaries/article394998.ece
- ↑ а б в г д е Oxford Dictionary of National Biography / C. Matthew — Oxford: OUP, 2004.
- ↑ а б Who's who — (untranslated), 1849. — ISSN 0083-937X
- ↑ http://czlonkowie.pan.pl/czlonkowie/sites/WynikiWyszukiwania.html?s=VANE,%20John%20R.%20 Праверана 26 сакавіка 2019.
- ↑ "The Nobel Prize in Physiology or Medicine 1982". Nobelprize.org. 3 March 2012 http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/medicine/laureates/1982/
- ↑ "John R. Vane - Autobiography". Nobelprize.org. 3 March 2012 http://www.nobelprize.org/nobel_prizes/medicine/laureates/1982/vane-autobio.html
- ↑ Obituary:Sir John Vane. 2004. http://www.guardian.co.uk/news/2004/nov/25/guardianobituaries.health
Літаратура
правіць- Беларуская энцыклапедыя: У 18 т. Т. 4: Варанецкі — Гальфстрым / Рэдкал.: Г. П. Пашкоў і інш. — Мн. : БелЭн, 1997. — Т. 4. — 480 с. — 10 000 экз. — ISBN 985-11-0035-8. — ISBN 985-11-0090-0 (т. 4).