Πιερ Αντρέ ντε Συφρέν
Ο Πιέρ Αντρέ ντε Συφρέν (1729-1788) ήταν Γάλλος ναύαρχος ο οποίος πρωταγωνίστησε στις ναυμαχίες σε βάρος των Άγγλων υπερασπιζόμενος τις γαλλικές αποικίες στην Ασία.
Πιέρ Αντρέ ντε Συφρέν | |
---|---|
Γενικές πληροφορίες | |
Όνομα στη μητρική γλώσσα | Pierre André de Suffren (Γαλλικά)[1] |
Γέννηση | 17 Ιουλίου 1729[1][2] ή 1726 Σαιν-Κανά[3] |
Θάνατος | 8 Δεκεμβρίου 1788[1][2][4] Παρίσι[3] |
Τόπος ταφής | d:Q109828250 |
Χώρα πολιτογράφησης | Γαλλία |
Εκπαίδευση και γλώσσες | |
Ομιλούμενες γλώσσες | Γαλλικά[5] |
Πληροφορίες ασχολίας | |
Ιδιότητα | αξιωματικός του ναυτικού[1] |
Οικογένεια | |
Γονείς | Paul de Suffren και Hiéronyme de Bruny |
Αδέλφια | Louis-Jérôme de Suffren |
Στρατιωτική σταδιοδρομία | |
Βαθμός/στρατός | capitaine de vaisseau, vice admiral και ναύαρχος/Γαλλικό Πολεμικό Ναυτικό |
Πόλεμοι/μάχες | Πόλεμος της Αυστριακής διαδοχής, Επταετής Πόλεμος και Αμερικανική Επανάσταση |
Αξιώματα και βραβεύσεις | |
Βραβεύσεις | Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Πνεύματος[3] Ιππότης του Τάγματος του Αγίου Μιχαήλ[3] |
Θυρεός | |
Βίος
ΕπεξεργασίαΟ Πιέρ Αντρέ ντε Συφρέν γεννήθηκε στις 17 Ιουλίου 1729 στο Σαιν-Κανά κοντά στο Αιξ-αν-Προβάνς της Προβηγκίας. Το 1743 ονομάσθηκε σημαιοφόρος και την επόμενη χρονιά έλαβε μέρος στη ναυμαχία της Τουλώνης. Δύο φορές αιχμαλωτίστηκε κατά τη ναυμαχία του ακρωτηρίου Φινιστέρ (1747) και κατά τη ναυμαχία του Λάγκους (1759). Για αρκετό καιρό υπηρέτησε και στα πλοία του Τάγματος της Μάλτας, του οποίου ήταν ιππότης. Το 1776 έγινε πλοίαρχος. Το 1781 του ανατίθεται από την κυβέρνηση η διοίκηση μιας μοίρας που επρόκειτο να ενισχύσει τον γαλλικό στόλο του Ινδικού ωκεανού.
Η αποστολή του Συφρέν
ΕπεξεργασίαΣτις 22 Μαρτίου 1781 με πέντε πλοία μια κορβέτα και οκτώ φορτηγά απέπλευσε από τη Βρέστη. Πρώτος σταθμός το Ακρωτήρι της Καλής Ελπίδος το οποίο θα οχύρωνε επειδή οι Άγγλοι επεδίωκαν να το καταλάβουν. Καθώς όμως έπλεε με τη μοίρα του ένα από τα σκάφη του έμεινε χωρίς νερό και σταμάτησαν στα νησιά του Πράσινου Ακρωτηρίου. Εκεί σε ένα από τα νησιά, το Σάο Τιάγκο, ήταν αγκυροβολημένη μια αγγλική ναυτική μοίρα η οποία κινούνταν προς το Ακρωτήρι της Καλής Ελπίδας. Αποφάσισε να επιτεθεί κατ' ευθείαν στην Αγγλική μοίρα που αγκυροβολούσε μέσα στο λιμάνι του νησιού, παραβιάζοντας έτσι την πορτογαλική ουδετερότητα,μια και το νησί ανήκε στην Πορτογαλία[6]. Από κακό συντονισμό και συνεννόηση των αξιωματικών των πλοίων της Γαλλικής μοίρας συμμετείχαν μόνο δύο πλοία τα οποία έπαθαν ζημιές αλλά αιφνιδίασαν τους Άγγλους, που δεν τους καταδίωξαν και ούτε επιτέθηκαν στο Ακρωτήρι της Καλής Ελπίδος[7]. Το περιστατικό αυτό έμεινε στην ιστορία ως η ναυμαχία της Πράια και έλαβε χώρα στις 15 Απριλίου 1781 με απώλειες για τους Γάλλους 105 νεκρούς και 233 τραυματίες. Μετά την πύρρειο νίκη του ο Συφρέν προήχθη από τη Γαλλική κυβέρνηση σε ναύαρχο.
Στις 21 Ιουνίου έφτασαν στο Ακρωτήριο της Καλής Ελπίδας και στις 26 Αυγούστου στην Ίλ ντε Φρανς και ενώνοντας τα πλοία του με τον πλοίαρχο ντ'Ορβ, ξεκίνησε για τις Ινδίες.
Ο πρόωρος θάνατος του ντ'Ορβ στις 9 Φεβρουαρίου 1782 έφερε στην αρχηγία του Γαλλικού στόλου τον ναύαρχο Συφρέν. Ο Συφρέν αποβάσισε 2.400 άντρες στο Πόρτο Νόβο και θέλησε να αιφνιδιάσει τον Αγγλικό στόλο που ναυλοχούσε στο Μαντράς. Έτσι αφού έστειλε τα εμπορικά του πλοία στο Ποντίσσερυ για να μην του δημιουργούν πρόβλημα, ξεκίνησε την επίθεση, αλλά τον αιφνιδίασε ο Αγγλικός στόλος που έσπευσε να αιχμαλωτίσει τα εμπορικά γαλλικά πλοία. Στις 17 Φεβρουαρίου 1782 οι δύο μοίρες βρέθηκαν αντιμέτωπες στα ανοιχτά του Μαντράς. Ο Συφρέν είχε δώσει εντολή να κυκλώσουν τον αγγλικό στόλο και την οπισθοφυλακή του, μα οι Γάλλοι αξιωματικοί των πλοίων του δεν κατάλαβαν την τακτική του και η εκδήλωση καταιγίδας έδωσε την ευκαιρία στους Άγγλους να απεγκλωβιστούν[8]. Ο Συφρέν δεν καταδίωξε τον αντίπαλό του αλλά επιδιώκοντας να βρει μια ναυτική βάση για τον στόλο του έπλευσε για την Κεϋλάνη. Οι Άγγλοι τον ακολούθησαν και τον έφτασαν χωρίς όμως και να θέλουν να του επιτεθούν. Ο Συφρέν όμως όταν οι δύο στόλου συναντήθηκαν στις 9 Απριλίου, τους επιτέθηκε και στις 12 Απριλίου στα ανοιχτά του νησιού Προβέντιεν ναυμάχησαν.[9]
Η επιστροφή στη Γαλλία και το τέλος του
ΕπεξεργασίαΣτις 6 Οκτωβρίου 1783 επέστρεψε στη Γαλλία. Κατά την επάνοδό του και σταθμεύοντας για λίγο στο Ακρωτήρι της Καλής Ελπίδος δέχθηκε τα συγχαρητήρια των Άγγλων. Πέθανε στο Παρίσι στις 18 Δεκεμβρίου 1788. Οι συνθήκες του τέλους του δεν είναι ακριβείς: καρδιακή προσβολή, εγκεφαλικό επεισόδιο, ή σκοτώθηκε σε μονομαχία με έναν από τους πλοιάρχους που είχε αντικαταστήσει μετά τη ναυμαχία στο Νεγκαπατάμ[10]. .
Παραπομπές
Επεξεργασία- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data
.bnf .fr /ark: /12148 /cb124600111. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2015. - ↑ 2,0 2,1 2,2 (Αγγλικά) SNAC. w6nq70gw. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 Joseph-François-Gabriel Hennequin: Biographie maritime ou notices historiques sur la vie et les campagnes des marins célèbres français et étrangers. 1835.
- ↑ «Encyclopædia Britannica» (Αγγλικά) biography/Pierre-Andre-de-Suffren-de-Saint-Tropez. Ανακτήθηκε στις 9 Οκτωβρίου 2017.
- ↑ Εθνική Βιβλιοθήκη της Γαλλίας: (Γαλλικά) καθιερωμένοι όροι της Εθνικής Βιβλιοθήκης της Γαλλίας. data
.bnf .fr /ark: /12148 /cb124600111. Ανακτήθηκε στις 10 Οκτωβρίου 2015. - ↑ Toti Celona,«Συφφρέν. Ο Γάλλος ναύαρχος που νίκησε τους Άγγλους στις θάλασσες», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.74 (Αύγουστος 1974), σελ.87
- ↑ Toti Celona,«Συφφρέν. Ο Γάλλος ναύαρχος που νίκησε τους Άγγλους στις θάλασσες», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.74 (Αύγουστος 1974), σελ.90
- ↑ Toti Celona,«Συφφρέν. Ο Γάλλος ναύαρχος που νίκησε τους Άγγλους στις θάλασσες», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ. 74 (Αύγουστος 1974), σελ.91
- ↑ Toti Celona,«Συφφρέν. Ο Γάλλος ναύαρχος που νίκησε τους Άγγλους στις θάλασσες», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.74 (Αύγουστος 1974), σελ.92
- ↑ Toti Celona,«Συφφρέν. Ο Γάλλος ναύαρχος που νίκησε τους Άγγλους στις θάλασσες», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ. 74 (Αύγουστος 1974), σελ.95
Πηγές
Επεξεργασία- Toti Celona,«Συφφρέν. Ο Γάλλος ναύαρχος που νίκησε τους Άγγλους στις θάλασσες», Ιστορία Εικονογραφημένη, τχ.74 (Αύγουστος 1974), σελ.84-95