Pianoarentzako 31. Sonata (Beethoven)
Appearance
Pianoarentzako 31. Sonata (Beethoven) | |
---|---|
Jatorria | |
Sorrera-urtea | 1821 |
Argitaratze-data | 1822 |
Ezaugarriak | |
Tonoa | La bemol maior |
Egile-eskubideak | jabetza publiko |
Bestelako lanak | |
Musikagilea | Ludwig van Beethoven |
|
|
Arazoak fitxategi hau entzuteko? Ikus multimedia laguntza. |
Pianoarentzako 31. Sonata op. 110 Ludwig van Beethovenek idatzitako pianoarentzako azken aurreko sonata da. 1821ean idatzi zuen eta, op. 109 eta op. 111rekin batera 1820 eta 1822 artean idatzi zituen hiru sonaten taldekoa da.
Lan honek hiru mugimendu ditu. Lehen mugimendua moderato bezala adierazia dago eta forma sonatan idatzia dago, eta con amabilità bezala zehaztua. Jarraian scherzo azkar bat dator. Hirugarren mugimendua errezitatibo motel batez, arioso dolente batez, fuga batez, arioso deitorearen itzuleraz eta bigarren fuga batez osatua dago, amaiera baikor batean amaituz.
Mugimenduak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Hiru mugimenduz osatua dago:
- Moderato cantabile molto espressivo: 7 eta 9 minutu arteko iraupena
- Allegro molto: 2 eta 3 minutu arteko iraupena
- Adagio ma non troppo: 10 eta 13 minutu arteko iraupena
Aurrekoa Pianoarentzako 30. sonata |
Beethovenen pianoarentzako sonatak 1821 |
Ondorengoa Pianoarentzako 32. Sonata |