نیروهای دفاعازخود ژاپن
نیروهای دفاع از خود | |
---|---|
自衛隊 | |
پرچم ژاپن | |
بنیانگذاری | ۱ ژوئیه ۱۹۵۴ |
شاخهها | |
ستاد | وزارت دفاع ژاپن، توکیو، ژاپن |
رهبری | |
فرمانده کل قوا | |
وزیر دفاع | |
رئیس ستاد مشترک | |
نیروی انسانی | |
سن سربازی | ۱۸–۳۲ واجد شرایط[۱] |
خدمت سربازی | ندارد |
نیروی فعال | ۲۵۰٬۸۰۰ (درسال ۲۰۲۳)[۲] |
نیروی ذخیره | ۵۶٬۰۰۰ (درسال ۲۰۲۱)[۲] |
دخل و خرج | |
بودجه | ۶٫۸۲ تریلیون ین ۵۳٫۱ میلیارد دلار آمریکا (۲۰۲۳)[۳][۴] |
درصد تولید ناخالص داخلی | ۱٫۱۹٪ (۲۰۲۳)[۳][۵] |
صنعت | |
تأمین کنندگان داخلی | فهرست صنایع سنگین میتسوبیشی |
تأمین کنندگان خارجی | |
جستارهای وابسته | |
تاریخ | تاریخ نظامی ژاپن فهرست جنگهای مرتبط با ژاپن |
رتبه | درجهها و نشانهای ژاپن |
ارتش ژاپن[۷] که رسماً نیروهای دفاعازخود (به ژاپنی: 自衛隊) نام دارد، شامل سه نیروی زمینی، دریایی و هوایی است و تحت نظر وزارت دفاع ژاپن اداره و کنترل میشود.[۸]
نیروهای مسلح نوین کشور ژاپن در حالی در سال ۱۹۵۴ احیاء شد که در سال ۱۹۴۵ نیروی زمینی و نیروی دریایی منحله ارتش امپراتوری ژاپن در پی تسلیم در جنگ جهانی دوم خلع سلاح شدند. با تصویب لوایح امنیتی ژاپن در سال ۲۰۱۵ و تفسیر جدید از اصل نهم قانون اساسی ژاپن، تغییرات شگرفی در مأموریتهای این نیروها ایجاد شد.[۸] در حال حاضر یامازاکی کوجی ریاست ستاد نیروهای دفاعازخود ژاپن را برعهده دارد.
پانویس
[ویرایش]- ↑ "Japan to raise maximum age for new recruits to boost dwindling military ranks". Reuters. 9 August 2018. Archived from the original on 26 August 2018. Retrieved 26 August 2018.
- ↑ ۲٫۰ ۲٫۱ IISS 2019, p. 276.
- ↑ ۳٫۰ ۳٫۱ [۱]
- ↑ [۲]
- ↑ [۳]
- ↑ "6. Israel" (PDF). Archived from the original (PDF) on 2008-08-13. Retrieved 2008-08-11.
- ↑ «چرا سیاست امنیتی ژاپن تغییر میکند؟». BBC News فارسی. ۲۰۱۴-۰۷-۰۹. دریافتشده در ۲۰۲۳-۰۱-۰۱.
- ↑ ۸٫۰ ۸٫۱ بابکان، محمدصادق؛ تختروانچی، مجید (بهار ۱۳۹۷). «تغییر مفهوم نقش ملی و اصول سیاست خارجی ژاپن: از یک دولت صلحطلب به یک دولت حافظ صلح». فصلنامه علمی-پژوهشی تحقیقات سیاسی و بینالمللی. دانشگاه آزاد اسلامی واحد شهرضا. دوره ۱۰ (۳۴): ۵۱-۷۵.
منابع
[ویرایش]- مشارکتکنندگان ویکیپدیا. «Japan Self-Defense Forces». در دانشنامهٔ ویکیپدیای انگلیسی، بازبینیشده در ۱ ژانویه ۲۰۲۳.