Itajeensk
Erscheinungsbild
(Widjerfeerd faan Italjeens)
Italjeensk (italiano) | ||
---|---|---|
Spreegern | 70 miljuun üs mamenspriak (amanbi) | |
Wedenskapelk iindialang |
| |
Amtelk Stant | ||
Amtspriak faan | ||
Üüb en ööder oord gudkäänd uun: | ||
Gudkäänd manertaalspriak uun: | Koper, Izola an Piran ( Istrien ( | |
Spriak-Ufkörtang | ||
ISO 639-1: |
it | |
ISO 639-2: |
ita | |
ISO 639-3: |
Itajeensk (uk Italjeensk, Italjeens, ital. lingua italiana, italiano [itaˈli̯aːno]) as en indogermaans spriak faan di romaansk twiig.[1][2] Hat woort fööraal uun Itaalien spreegen.
Spriakwiisen
[Bewerke | Kweltekst bewerke]
- Nuurditajeensk (Padaanisk, bit deel tu't La-Spezia-Rimini-liinje)
- 1. Galoitaalisk:
- Piemonteesk, Lombardisk, Liguurisk, Emilians mä Romagnol
- 2. Veneetisk
Literatuur
[Bewerke | Kweltekst bewerke]- Berloco, Fabrizio (2018). The Big Book of Italian Verbs: 900 Fully Conjugated Verbs in All Tenses. With IPA Transcription, 2nd Edition. Lengu. ISBN 978-8894034813.
- Serianni, Luca; Castelvecchi, Alberto (1997). Italiano. Grammatica, sintassi, dubbi. Milan: Garzanti.
- Berruto, Gaetano (1987). Sociolinguistica dell'italiano contemporaneo. Roma: Carocci.