Vladimiro I de Kíiv: Diferenzas entre revisións
m Reemplazos con Replacer: «os seu» |
Sen resumo de edición |
||
(Non se amosan 3 revisións feitas por outro usuario.) | |||
Liña 1: | Liña 1: | ||
{{Biografía}} |
|||
{{Ficha de nobre |
|||
|nome = Vladimiro I |
|||
|título = [[Rus de Kíiv|Gran Príncipe de Kíiv]] |
|||
|imaxe = Vladimir-I-Sviatoslavich.jpg |
|||
|tamaño de imaxen = 250px |
|||
|epígrafe = Vladimiro I de Kíiv |
|||
|reinado = [[980]]-[[1015]] |
|||
|data de coroación = [[11 de xuño]] de [[980]] |
|||
|outros títulos = [[República de Nóvgorod|Príncipe de Nóvgorod]] |
|||
|nome completo = Vladímir Sviatoslavich |
|||
|data de nacemento = [[958]] |
|||
|lugar de nacemento = |
|||
|data de defunción = [[15 de xullo]] de [[1015]] |
|||
|lugar de defunción = Mosteiro de Bérestovo |
|||
|lugar de enterro = |
|||
|predecesor = [[Yaropolk I]] |
|||
|regente = |
|||
|sucesor = [[Sviatopolk I de Kíiv|Sviatopolk I]] |
|||
|suc-tipo = |
|||
|heredero = |
|||
|consorte = Rogneda de Polatsk<br />Ana Porfiroxéneta |
|||
|cónyuge = |
|||
|descendencia = [[Iziaslav de Pólatsk]]<br />[[Yaroslav I o Sabio]]<br />[[Mstislav de Chernígov]]<br />[[Borís e Gleb|San Borís e San Gleb]]<br />[[María Dobroniega de Kíiv]] |
|||
|casa real = |
|||
|dinastía = [[Dinastía Ruríkida|Ruríkidas]] |
|||
|himno real = |
|||
|pai = [[Sviatoslav I de Kíiv|Sviatoslav I]] |
|||
|nai = Malusha |
|||
}} |
|||
{{Contén texto cirílico}} |
{{Contén texto cirílico}} |
||
'''Vladimiro I de Kíiv''', tamén coñecido como '''Vladimiro I o Grande''', así como o '''Sol Vermello'''<ref>Nas epopeas.</ref> e '''San Vladimiro''',<ref>Na [[Igrexa católica]].</ref> nado como Vladímir Sviatoslavich (en {{lang-uk|Володимир Святославич}}; en {{lang-ru|Владимир I Святославич, Владимир Красное Солнышко}}; en {{lang-orv|Володимеръ Святославичь}}), nado contra [[958]]<ref>As fontes diverxen, pero indican todas unha data de nacemento comprendida entre de 956 e 960.</ref> e finado no [[Mosteiro de Bérestovo]] ([[Kíiv]]) en [[1015]], foi [[República de Nóvgorod|príncipe de Nóvgorod]] ([[970]]) e [[Rus de Kíiv|gran príncipe de Kíiv]] ([[980]]-[[1015]]). |
'''Vladimiro I de Kíiv''', tamén coñecido como '''Vladimiro I o Grande''', así como o '''Sol Vermello'''<ref>Nas epopeas.</ref> e '''San Vladimiro''',<ref>Na [[Igrexa católica]].</ref> nado como Vladímir Sviatoslavich (en {{lang-uk|Володимир Святославич}}; en {{lang-ru|Владимир I Святославич, Владимир Красное Солнышко}}; en {{lang-orv|Володимеръ Святославичь}}), nado contra [[958]]<ref>As fontes diverxen, pero indican todas unha data de nacemento comprendida entre de 956 e 960.</ref> e finado no [[Mosteiro de Bérestovo]] ([[Kíiv]]) en [[1015]], foi [[República de Nóvgorod|príncipe de Nóvgorod]] ([[970]]) e [[Rus de Kíiv|gran príncipe de Kíiv]] ([[980]]-[[1015]]). |
||
Liña 41: | Liña 13: | ||
Era fillo do príncipe [[Sviatoslav I de Kíiv|Sviatoslav I]] e de [[Malusha]],<ref>The New England Historical and Genealogical Register (1846-), Boston, Massachusetts: New England Historic Genealogical Society, 1846-), FHL book 974 B2ne; CD-ROM No 33 Parts 1-9; See FHL., vol. 150 p. 427, 32.</ref> unha escrava descrita nas lendas como profetisa que viviu até os 100 anos e que fora levada ao palacio desde a súa cova para predicir o futuro. O irmán de Malusha, Dobrynya, foi o titor de Vladímir e o seu gran conselleiro. |
Era fillo do príncipe [[Sviatoslav I de Kíiv|Sviatoslav I]] e de [[Malusha]],<ref>The New England Historical and Genealogical Register (1846-), Boston, Massachusetts: New England Historic Genealogical Society, 1846-), FHL book 974 B2ne; CD-ROM No 33 Parts 1-9; See FHL., vol. 150 p. 427, 32.</ref> unha escrava descrita nas lendas como profetisa que viviu até os 100 anos e que fora levada ao palacio desde a súa cova para predicir o futuro. O irmán de Malusha, Dobrynya, foi o titor de Vladímir e o seu gran conselleiro. |
||
Sviatoslav designou a Vladímir como gobernante de [[Nóvgorod]], mentres que a [[Iaropolk]], o seu fillo lexítimo, deulle [[Kíiv]]. Despois da morte de Sviatoslav no ano [[972]] desatouse unha guerra entre Iaropolk e o seu irmán |
Sviatoslav designou a Vladímir como gobernante de [[Nóvgorod]], mentres que a [[Iaropolk]], o seu fillo lexítimo, deulle [[Kíiv]]. Despois da morte de Sviatoslav no ano [[972]] desatouse unha guerra entre Iaropolk e o seu irmán máis novo [[Oleg]], rexente de [[Drevlinia]], a terra dos drevlianos. |
||
O ano [[977]] Vladímir visitou a [[Haakon Sigurdsson]], gobernante de [[Noruega]], e recrutou a maior cantidade de guerreiros [[viquingo]]s que puido para que o axudasen a recuperar Nóvgorod. Ao ano seguinte, marchou contra Iaropolk. No seu camiño a [[Kíiv]], enviou embaixadores a Rógvolod, príncipe de [[Polotsk]], para pedirlle a man da súa filla Rogneda. A princesa rexeitou casar con el, pero Vladímir atacou Polotsk e tomou a Rogneda á forza. |
O ano [[977]] Vladímir visitou a [[Haakon Sigurdsson]], gobernante de [[Noruega]], e recrutou a maior cantidade de guerreiros [[viquingo]]s que puido para que o axudasen a recuperar Nóvgorod. Ao ano seguinte, marchou contra Iaropolk. No seu camiño a [[Kíiv]], enviou embaixadores a Rógvolod, príncipe de [[Polotsk]], para pedirlle a man da súa filla Rogneda. A princesa rexeitou casar con el, pero Vladímir atacou Polotsk e tomou a Rogneda á forza. |
||
Liña 61: | Liña 33: | ||
Despois do seu matrimonio con Ana, formou un gran consello cos seus máis próximos conselleiros, ademais de cos seus 11 (ou 12) fillos que tivo coas súas esposas e concubinas. |
Despois do seu matrimonio con Ana, formou un gran consello cos seus máis próximos conselleiros, ademais de cos seus 11 (ou 12) fillos que tivo coas súas esposas e concubinas. |
||
Vladímir morreu en Beréstovo (Kíiv). Foi enterrado na Igrexa dos Décimos que el edificara. O seu corpo foi despois desmembrado e distribuído |
Vladímir morreu en Beréstovo (Kíiv). Foi enterrado na Igrexa dos Décimos que el edificara. O seu corpo foi despois desmembrado e distribuído entre as súas numerosas fundacións sagradas e venerado como reliquia. |
||
Considerado o principal fundador da ''Santa Rusia''', tamén é un personaxe recorrente nas ''bilinas'' (былина) [[rusia|rusas]], [[Epopea|poemas épicos]] tradicionais, na poesía [[Heroe|heroica]] dos [[eslavos]] orientais da [[Rus de Kíiv]], continuando a tradición en [[Rusia]] e [[Ucraína]]. Nestes poemas épicos repeséntase xeralmente como soberano xusto e respectado polos seus súbditos, á imaxe das lendas [[celtas]] do [[rei Artur]]. |
Considerado o principal fundador da ''Santa Rusia''', tamén é un personaxe recorrente nas ''bilinas'' (былина) [[rusia|rusas]], [[Epopea|poemas épicos]] tradicionais, na poesía [[Heroe|heroica]] dos [[eslavos]] orientais da [[Rus de Kíiv]], continuando a tradición en [[Rusia]] e [[Ucraína]]. Nestes poemas épicos repeséntase xeralmente como soberano xusto e respectado polos seus súbditos, á imaxe das lendas [[celtas]] do [[rei Artur]]. |
||
Liña 74: | Liña 46: | ||
[[Ficheiro:Anton Losenko. Vladimir and Rogneda.jpg|miniatura|200px|''Vladímir e Rogneda'' (por Anton Losenko, 1770).]] |
[[Ficheiro:Anton Losenko. Vladimir and Rogneda.jpg|miniatura|200px|''Vladímir e Rogneda'' (por Anton Losenko, 1770).]] |
||
* |
* Coa súa primeira esposa Rogneda de Polostk tivo catro fillos e dúas fillas: |
||
** Isiaslav (morto en [[1001]]), foi príncipe de Polotsk. O seu fillo Briatchislav, morto en [[1044]], proseguiu a liña dos príncipes de Polotsk. |
** Isiaslav (morto en [[1001]]), foi príncipe de Polotsk. O seu fillo Briatchislav, morto en [[1044]], proseguiu a liña dos príncipes de Polotsk. |
||
** [[Iaroslav o Sabio]], príncope de [[Rostov do Don]] e despois de [[República de Nóvgorod|Nóvgorod]], despois da morte de Vicheslav. |
** [[Iaroslav o Sabio]], príncope de [[Rostov do Don]] e despois de [[República de Nóvgorod|Nóvgorod]], despois da morte de Vicheslav. |
Revisión actual feita o 4 de maio de 2024 ás 16:38
Vladimiro I de Kíiv, tamén coñecido como Vladimiro I o Grande, así como o Sol Vermello[1] e San Vladimiro,[2] nado como Vladímir Sviatoslavich (en ucraíno: Володимир Святославич; en ruso: Владимир I Святославич, Владимир Красное Солнышко; en eslavo oriental antigo: Володимеръ Святославичь), nado contra 958[3] e finado no Mosteiro de Bérestovo (Kíiv) en 1015, foi príncipe de Nóvgorod (970) e gran príncipe de Kíiv (980-1015).
Foi unha das grandes figuras da Rusia medieval (e de Ucraína), tanto desde un punto de vista político como espiritual.
Nome
[editar | editar a fonte]De acordo coa Crónica de Néstor, a crónica máis antiga da Rus de Kíiv, o seu nome real era Volodímer (en ruso antigo: Володимеръ).
Dependendo do idioma este nome pode ter variacións: en ucraíno moderno Володимир, en ruso moderno Влади́мир, en nórdico antigo Valdamarr e en nórdico moderno Valdemar.
Chegada ao trono
[editar | editar a fonte]Era fillo do príncipe Sviatoslav I e de Malusha,[4] unha escrava descrita nas lendas como profetisa que viviu até os 100 anos e que fora levada ao palacio desde a súa cova para predicir o futuro. O irmán de Malusha, Dobrynya, foi o titor de Vladímir e o seu gran conselleiro.
Sviatoslav designou a Vladímir como gobernante de Nóvgorod, mentres que a Iaropolk, o seu fillo lexítimo, deulle Kíiv. Despois da morte de Sviatoslav no ano 972 desatouse unha guerra entre Iaropolk e o seu irmán máis novo Oleg, rexente de Drevlinia, a terra dos drevlianos.
O ano 977 Vladímir visitou a Haakon Sigurdsson, gobernante de Noruega, e recrutou a maior cantidade de guerreiros viquingos que puido para que o axudasen a recuperar Nóvgorod. Ao ano seguinte, marchou contra Iaropolk. No seu camiño a Kíiv, enviou embaixadores a Rógvolod, príncipe de Polotsk, para pedirlle a man da súa filla Rogneda. A princesa rexeitou casar con el, pero Vladímir atacou Polotsk e tomou a Rogneda á forza.
Polotsk resultou un lugar clave, xunto con Smolensk, para a toma de Kíiv no ano 980. Foi coroado o 11 de xuño dese ano como Príncipe de Nóvgorod. Vladímir acusou a Iaropolk de traizón e, no mesmo ano de 980, despois da súa vitoria sobre a rus sur de Iaropolk,[5] fíxoo asasinar, e violou a súa muller Xulia (quen traería ao mundo pouco tempo despois un fillo, Sviatopolk, oficialmente fillo de Iaropolk, aínda que certas fontes afirman que sería en realidade fillo de Vladímir).
Comezou o seu reinado cunha serie de campañas vitoriosas contra os estados veciños (incluíndo os polacos e os búlgaros do Volga (musulmá) e o 11 de xuño de 980 foi proclamado príncipe da Rus de Kíiv Gran príncipe de Kíiv.
Reinado
[editar | editar a fonte]Xa como rexente do principado, Vladímir continuou expandindo os seus territorios. No ano 981 conquistou numerosas cidades situadas no que hoxe é a Galicia ucraína. E no ano 983 tomou o control da zona que se encontra entre Lituania e Polonia, ademais de construír moitas fortalezas e colonias ao redor do seu reino.
por Viktor Vasnetsov.
A pesar de que o cristianismo xa gañara moitos adeptos, Vladímir permaneceu como pagán, chegando a ter até 800 concubinas e numerosas esposas,[6] erixindo estatuas e templos pagáns. Porén, por consello dos seus achegados, enviou varios emisarios a estudar as relixións de varios dos países veciños que lle pediran que se unise ás súas respectivas relixións. Finalmente, no ano 988 converteuse ao cristianismo, e iniciou a cristianización da Rus de Kíiv, debido ao marabillados que quedaron os seus emisarios ao llegar a Constantinopla e ver os festivais que a Igrexa bizantina preparara para eles.
No mesmo ano de 988, negociou a man da irmá do emperador Basilio II, Ana Porfiroxéneta. Foi a primeira voda realizada entre unha princesa grega e un pagán, para o cal Vladímir foi bautizado antes de poder formalizar o matrimonio. O bautizo e o matrimonio producíronlle grandes cambios no seu carácter. Ao seu regreso a Kíiv, derrubou todos os monumentos pagáns e construíu numerosas igrexas, entre elas a Igrexa da Dormición da Virxe. Foi a primeira igrexa de pedra de Kíiv, e ordenou a súa construción entre 989 e 996 por traballadores bizantinos e autóctonos para conmemorar o bautismo da Rus de Kíiv.
Porén, existe outra versión sobre a conversión de Vladímir ao cristianismo. No ano 987, Bardas Skleros o Mozo e Bardas Focas rebeláronse contra o emperador Basilio II. Os dous rebeldes uniron as súas forzas por un tempo, pero pouco despois Bardas Focas autoproclamouse emperador. Basilio pediu á Rus de Kíiv axuda, aínda que nesa época se consideraban inimigos. Vladímir accedeu a cambio da man da súa irmá e aceptou converterse ao cristianismo. Cando os preparativos para a voda terminaron, Vladímir enviou 6.000 efectivos das súas tropas varegas (viquingas) ao Imperio bizantino, que puxeron fin á revolta.[7].
Despois do seu matrimonio con Ana, formou un gran consello cos seus máis próximos conselleiros, ademais de cos seus 11 (ou 12) fillos que tivo coas súas esposas e concubinas.
Vladímir morreu en Beréstovo (Kíiv). Foi enterrado na Igrexa dos Décimos que el edificara. O seu corpo foi despois desmembrado e distribuído entre as súas numerosas fundacións sagradas e venerado como reliquia.
Considerado o principal fundador da Santa Rusia', tamén é un personaxe recorrente nas bilinas (былина) rusas, poemas épicos tradicionais, na poesía heroica dos eslavos orientais da Rus de Kíiv, continuando a tradición en Rusia e Ucraína. Nestes poemas épicos repeséntase xeralmente como soberano xusto e respectado polos seus súbditos, á imaxe das lendas celtas do rei Artur.
Segundo a crónica de Néstor,
Vladímir deixouse levar polo amor das mulleres... porque era vicioso como Salomón
. O bispo alemán Thietmar describiuno como fornicator immensus et crudelis, mentres que os cronistas se refiren aos centenares de concubinas que gardaba no seu palacio de Vishgorod.
Á súa morte, unha guerra de sucesión fratricida (1015-1019) estalou entre o seu sobriño Sviatopolk I e varios dos seus moitos fillos, entre eles Gleb e Iaroslav.
Familia
[editar | editar a fonte]Unións e descendencia
[editar | editar a fonte]Non se coñece o nome exacto dos seus fillos, nin mesmo se algúns deles son realemente seus (varios dos seus fillos teñen así mesmo unha nai suposta).
- Coa súa primeira esposa Rogneda de Polostk tivo catro fillos e dúas fillas:
- Isiaslav (morto en 1001), foi príncipe de Polotsk. O seu fillo Briatchislav, morto en 1044, proseguiu a liña dos príncipes de Polotsk.
- Iaroslav o Sabio, príncope de Rostov do Don e despois de Nóvgorod, despois da morte de Vicheslav.
- Mstislav, príncipe de Tmutorakán e despois de Chernigov.
- Vsevolod, príncipe de Vladímir.
- María Dobrónega.
- De Ana Porfiroxémeta non tivo fillos.
- Dunha checa (Malfrida):
- Vicheslav (morto en 1010), o maior de todos, príncipe de Nóvgorod.
- Doutra:
- Dunha búlgara:
Antepasados
[editar | editar a fonte]8. Rúrik | ||||||||||||||||
4. Ígor de Kíiv | ||||||||||||||||
2. Sviatoslav I | ||||||||||||||||
5. Olga de Kíiv | ||||||||||||||||
1. Iaropolk I de Kíiv, pai de Vladímir | ||||||||||||||||
6. Malk Liubechánina | ||||||||||||||||
3. Malusha | ||||||||||||||||
Galerías
[editar | editar a fonte]Galería de retratos
[editar | editar a fonte]-
Retrato de Vladímir I
-
Vladímir discutindo cun filósofo cristián grego
-
Retrato de Vladímir I
-
Vladímir I en guerra cos polacos
-
Vladímir I o Grande (gravado de 1889)
Galería de monumentos
[editar | editar a fonte]-
Estatua de San Vladimiro na Catedral da Santa Resurreción de Ivano-Frankivsk (Ucraína)
-
Estatua de San Vladimiro na Catedral da Nosa Señora de Kazán de San Petersburgo (Rusia)
Galería numismática
[editar | editar a fonte]-
Efixie de Vladímir I nunha peza de prata (Museo numismático de Odesa)
-
Efixie de Vladímir I nunha peza ucraína
Galería filatélica
[editar | editar a fonte]-
Estatua de Vladímir I nun selo da República Popular de Ucraína de 1919
-
Vladímir I nun selo ucraíno de 2000
San Vladimiro
[editar | editar a fonte]Vladímir foi canonizado, como San Vladimiro, e é venerado na Igrexa católica e na Igrexa ortodoxa. A súa festividade é o 15 de xullo. É o patrón de Rusia e de Ucraína.
Legado e homenaxes
[editar | editar a fonte]- Unha das universidades de Kíiv leva o nome do personaxe que cristianizou e civilizou a Rus de Kíiv.
- A emperatriz Caterina II creou en 1782 a Orde de San Vladimiro.
- A cidade de Volodimir-Volinskii, hoxe en Ucraína, foi redenominada como Vladimir nos anos de 988-990 na honra de Vladímir I.
- En 1957, a Igrexa ortodoxa rusa fondou a Orde do Santo grande-príncipe Vladímir.
- Un golfo do mar do Xapón, na rexión rusa do Krai de Primorie (capital Vladivostok), denomínase baía de Vladímir.
- E o Seminario Teolóxico Ortodoxo de San Vladimiro está localizado nos Estados Unidos.
Predecesor: Iaropolk I |
Gran Príncipe da Rus de Kíiv | Sucesor: Sviatopolk I |
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Nas epopeas.
- ↑ Na Igrexa católica.
- ↑ As fontes diverxen, pero indican todas unha data de nacemento comprendida entre de 956 e 960.
- ↑ The New England Historical and Genealogical Register (1846-), Boston, Massachusetts: New England Historic Genealogical Society, 1846-), FHL book 974 B2ne; CD-ROM No 33 Parts 1-9; See FHL., vol. 150 p. 427, 32.
- ↑ Den hellige Vladimir av Kiev (~956–1015), en Katolske Kirke (en noruegués).
- ↑ Franklin, S; Shepard, J. (1998). The Emergence of Rus 750-1200 (en inglés). Longman. pp. 190. ISBN 978-0582490918.
- ↑ Histoire de Yahya-Ibn-Said d'Antioche Continuateur de Sa'id-Ibn-Bitrik (texto árabe e francés) editado e traducido por I. Kratchkovsky e A. Vasilev, Patrologia orientalis ed. por R. Graffin e F. Nau, XXIII, París, 1932.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]A Galipedia ten un portal sobre: Rusia |
Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Vladimiro I de Kíiv |
Bibliografía
[editar | editar a fonte]- Dvornik, Francis (1970): "La Russie de Kiev" en Les Slaves histoire, civilisation de l'Antiquité aux débuts de l'Époque contemporaine, París: Seuil, pp. 171-228.
- Moss, Walter G. (2002): A History of Russia. Volume I: To 1917. 2ª ed. Londres: Anthem Press. ISBN 1-84331-023-6
- Volkoff, Vladimir (1981): Vladimir, le Soleil rouge. París e Lausanne: Julliard. ISBN 2-260-00268-4.