Gérard Mourou
físico francés
Gérard Albert Mourou, nado o 22 de xuño de 1944,[1][2] é un científico francés e pioneiro no campo dos láseres e da enxeñaría eléctrica. Foi galardoado co Premio Nobel de Física en 2018, xunto con Donna Strickland, pola invención da ampliación por deriva de frecuencia unha técnica que se utilizou máis tarde para crear pulsos láser de pulso ultracurto e de moi alta intensidade (petavatios).[3]
En 1994, Mourou e o seu equipo da Universidade de Míchigan descubriu que o equilibrio entre a refracción de autoenfoque (véxase efecto Kerr) e a difracción autoatenuante por ionización e a rarefacción dun raio láser de intensidades de teravatios na atmosfera crea "filamentos" que actúan como guías de ondas para o raio, evitando así a diverxencia.
Notas
editar- ↑ Lindinger, Manfred (2 de outubro de 2018). "Eine Zange aus lauter Licht". Frankfurter Allgemeine Zeitung (en alemán). Consultado o 6 de outubro de 2018.
- ↑ "Gérard Mourou – Facts – 2018". NobelPrize.org. Nobel Media AB. 5 de outubro de 2018. Consultado o 5 de outubro de 2018.
- ↑ "Gérard Mourou". Universidade de Míchigan. 2 de outubro de 2018. Arquivado dende o orixinal o 05 de setembro de 2008. Consultado o 30 de abril de 2021.
Véxase tamén
editarWikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Gérard Mourou |
A Galipedia ten un portal sobre: Francia |