orden
- or·den
de orden mv
- meervoud van het zelfstandig naamwoord orde
vervoeging van |
---|
ordenen |
orden
- eerste persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van ordenen
- Ik orden.
- gebiedende wijs van ordenen
- Orden!
- (bij inversie) tweede persoon enkelvoud tegenwoordige tijd van ordenen
- Orden je?
- or·den
enkelvoud | meervoud |
---|---|
orden | órdenes |
orden m
- orden in: Diccionario de la lengua española, 23e druk, op website: Real academia española
- or·den
orden
- nominatief bepaald gemeenschappelijk geslacht meervoud van ord
Categorieën:
- Woorden in het Nederlands
- Woorden in het Nederlands van lengte 5
- Woorden in het Nederlands met audioweergave
- Zelfstandignaamwoordsvorm in het Nederlands
- Werkwoordsvorm in het Nederlands
- Woorden in het Spaans
- Woorden in het Spaans van lengte 5
- Woorden in het Spaans met audioweergave
- Zelfstandig naamwoord in het Spaans
- Woorden in het Zweeds
- Woorden in het Zweeds van lengte 5
- Woorden in het Zweeds met audioweergave
- Zelfstandignaamwoordsvorm in het Zweeds