pulcher
- pul·cher
pulcher
- mooi, fraai, schoon of knap (van uiterlijk)
- edel, uitstekend
enkelvoud | meervoud | |||||
---|---|---|---|---|---|---|
mannelijk | vrouwelijk | onzijdig | mannelijk | vrouwelijk | onzijdig | |
nominatief | pulchrus | pulchra | pulchrum | pulchrī | pulchrae | pulchra |
genitief | pulchrī | pulchrae | pulchrī | pulchrōrum | pulchrārum | pulchrōrum |
datief | pulchrō | pulchrae | pulchrō | pulchrīs | pulchrīs | pulchrīs |
accusatief | pulchrum | pulchram | pulchrum | pulchrōs | pulchrās | pulchra |
ablatief | pulchrō | pulchrā | pulchrō | pulchrīs | pulchrīs | pulchrīs |
vocatief | pulchre | pulchra | pulchrum | pulchrī | pulchrae | pulchra |
Vergrotende trap (comparatief) (nom. m. enk.): pulchrior | ||||||
Overtreffende trap (superlatief) (nom. m. enk.): pulchrissimus |