Steve McQueen (regisseur)
Steve McQueen | ||||
---|---|---|---|---|
Steve McQueen, 2014
| ||||
Volledige naam | Steven Rodney McQueen | |||
Geboren | 9 oktober 1969[1] Londen[1] | |||
Geboorteland | ||||
Jaren actief | 1993 - heden | |||
Genre | Experimentele kunst, neo noir, sociaal realisme | |||
(en) IMDb-profiel | ||||
(nl) Moviemeter-profiel | ||||
(mul) TMDB-profiel | ||||
|
Steve McQueen (Londen, 9 oktober 1969) is een Brits kunstenaar en filmregisseur.
Biografie
[bewerken | brontekst bewerken]Zijn ouders kwamen over vanuit Grenada om bij te dragen aan de wederopbouw van Engeland na de Tweede Wereldoorlog.[1] McQueen studeerde beeldende kunst aan Chelsea College of Art and Design (London),[1] Goldsmiths College (Universiteit van Londen)[1] en kort aan de Tisch School of the Arts (New York-universiteit). Vanaf 1993 maakte hij diverse korte films die vaak geprojecteerd werden in galeries. Zijn eerste korte film, Bear, dateert van 1993.[1] In 2008 schreef en regisseerde McQueen zijn eerste lange speelfilm, Hunger, hij won hiervoor onder andere de Caméra d'Or in Cannes. Zijn volgende film, Shame, kwam in 2011 uit en werd eveneens goed ontvangen.
In 2013 regisseerde McQueen het slavenepos 12 Years a Slave dat zeer goed werd ontvangen en genomineerd voor negen Oscars. In de categorieën beste film en beste regisseur werd McQueen reeds vroeg als favoriet genoemd.[2][3] Uiteindelijk wint McQueen de Oscar voor beste film, samen met de andere producenten onder wie acteur Brad Pitt. Op de titelrol van 12 Years a slave staat Bianca Stigter vermeld als associate producer. Hij regisseerde in 2015 de videoclip All Day van Kanye West.[1]
In 2018 regisseerde hij Widows, een kraakfilm (Engels: heist film of caper movie) over weduwen van misdadigers met schulden. In de periode 2020 tot en met 2023 maakte hij samen met zijn vrouw Bianca Stigter de 4,5 uur lange documentaire De bezette stad op basis van haar boeken De bezette stad: plattegrond van Amsterdam 1940-1945 en Atlas van de bezette stad Amsterdam 1940-1945.[1] Nog voordat die in de bioscoop te zien was, startte hij opnamen van Blitz over Londen onder Duits oorlogsgeweld. Inspiratie kwam deels uit het leven van zijn ouders.[1]
Ook als beeldend kunstenaar is Steve McQueen succesvol. In 1999 won hij de Turner Prize categorie beeldende kunst.[1] Zijn expositie Speaking in Tongues was in 2003 te zien in het Musée d'Art Moderne de la Ville de Paris. Het Stedelijk Museum (Amsterdam) kocht in 2014 twee werken van McQueen.[4] Ook Museum De Pont in Tilburg heeft werk van McQueen in zijn collectie opgenomen.
In 2016 is de Johannes Vermeerprijs aan hem toegekend.
Privéleven
[bewerken | brontekst bewerken]Steve McQueen is gehuwd met de Nederlandse cultuurcritica en regisseuse Bianca Stigter.[5][1] Het echtpaar heeft drie kinderen en woont afwisselend in Londen en Amsterdam.[4][1]
Filmografie
[bewerken | brontekst bewerken]- Hunger (2008)
- Shame (2011)
- 12 Years a Slave (2013)
- Widows (2018)
- Small Axe (2020), mini-serie
- Occupied City (2023), documentaire
- Dit artikel of een eerdere versie ervan is een (gedeeltelijke) vertaling van het artikel Steve McQueen (artist) op de Engelstalige Wikipedia, dat onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen valt. Zie de bewerkingsgeschiedenis aldaar.
- ↑ a b c d e f g h i j k l Patrick Meershoek, We moeten alles aanvaarden, the good, the bad and the ugly
. Het Parool (11 november 2023). Geraadpleegd op 11 november 2023.
- ↑ Bruce Kirkland, '12 Years a Slave' 2013's best film. Toronto Sun (20 december 2013). Geraadpleegd op 20 december 2013.
- ↑ Susan King & Rene Lynch, Golden Globe favorites '12 Years,' 'Hustle' may be courting Oscar. Los Angeles Times (12 december 2013). Geraadpleegd op 20 december 2013.
- ↑ a b Stedelijk koopt werken van Steve McQueen. NU.nl (3 maart 2014). Geraadpleegd op 5 maart 2014.
- ↑ Pieter van Os, Interview - Bianca Stigter: ‘Onze kennis van wat gaat gebeuren zet deze beelden enorm onder druk’
. NRC Cultureel Supplement, blz. C10-11 (6 april 2022). Geraadpleegd op 10 augustus 2023.