Kameroens voetbalelftal (mannen)
Het Kameroens voetbalelftal, bijgenaamd De Ontembare Leeuwen, is een team van voetballers dat Kameroen vertegenwoordigt bij internationale wedstrijden en competities, zoals de strijd om de CEMAC Cup en de (kwalificatie)wedstrijden voor het WK en de Afrika Cup. Begin jaren negentig van de 20e eeuw was Kameroen het succesvolste Afrikaanse team.
Kameroen | |||||
---|---|---|---|---|---|
Bijnaam | Les Lions Indomptable (De Ontembare Leeuwen) | ||||
FIFA-ranglijst | 49 | ||||
Hoogste ranking | 11e (nov 2006-jan 2007, nov-dec 2009) | ||||
Laagste ranking | 79e (feb-maa 2013) | ||||
Associatie | FCF | ||||
Bondscoach | |||||
Stadion | Japomastadion, Douala | ||||
Meeste interlands | Rigobert Song (137) | ||||
Topscorer | Samuel Eto'o (56) | ||||
Wedstrijden | |||||
Eerste interland: (Leopoldstad, Belgisch-Congo; 5 sept. 1956) Grootste overwinning: (Kinshasa, Congo-Kinshasa; 5 april 1965) Grootste nederlaag: (Oslo, Noorwegen; 31 oktober 1990) (San Francisco, Verenigde Staten; 28 juni 1994) (San José, Costa Rica; 9 maart 1997) | |||||
Wereldkampioenschap | |||||
Optredens | 8 (eerste keer: 1982) | ||||
Beste resultaat | Kwartfinale (1990) | ||||
Afrikaans kampioenschap | |||||
Optredens | 17 (eerste keer: 1970) | ||||
Beste resultaat | Winnaar (1984, 1988, 2000, 2002, 2017) | ||||
FIFA Confederations Cup | |||||
Optredens | 3 (eerste keer: 2001) | ||||
Beste resultaat | Verliezend finalist (2003) | ||||
|
De Fédération Camerounaise de Football werd in 1959 opgericht en is aangesloten bij de CAF en de FIFA (sinds 1964). Het Kameroens voetbalelftal behaalde in november 2006 met de 11e plaats voor het eerste de hoogste positie op de FIFA-wereldranglijst, in januari 2007 en november 2009 werd deze positie ook bereikt. In oktober 2012 werd met de 71e plaats de laagste positie bereikt.
Deelnames aan internationale toernooien
bewerkenWereldkampioenschap
bewerkenTijdens haar debuut op het WK van 1982 werd Kameroen in de eerste ronde uitgeschakeld, ondanks het feit dat de ploeg van de Franse bondscoach Jean Vincent geen enkele wedstrijd verloor. Er werd drie keer gelijkgespeeld, onder meer tegen de latere wereldkampioen (Italië) en nummer drie van het toernooi (Polen). Kameroen slaagde er als tweede Afrikaans land in (na Marokko op het WK van 1986) om de tweede ronde van een WK te bereiken, en het was het eerste Afrikaanse land dat de kwartfinales wist te bereiken. Dit lukte De Ontembare Leeuwen bij het WK van 1990 in Italië. In de openingswedstrijd van dat toernooi zorgde de ploeg direct voor een daverende verrassing door de titelverdediger Argentinië met 1-0 te verslaan. Smaakmaker van het toernooi was de 38-jarige Roger Milla, die vier keer scoorde en dat telkens vierde met een dansje bij de cornervlag.
Met uitzondering van 2006 en 2018 was het Afrikaanse land na 1990 op elk WK actief, maar strandde het telkens in de eerste ronde. Zo ook bij het WK van 2010 in Zuid-Afrika doordat de eerste twee wedstrijden tegen Japan (0-1) en Denemarken (1-2) werden verloren.
Mislukte kwalificatie WK 2006
bewerkenKameroen ontbrak op het wereldkampioenschap 2006. In de laatste kwalificatiewedstrijd had Kameroen aan winst in de thuiswedstrijd tegen Egypte genoeg voor plaatsing. Die klus leken De Ontembare Leeuwen zonder veel moeite te kunnen klaren. Na de vroege 1-0 van Rudolph Douala maakte Mohamed Shawky echter tien minuten voor tijd de gelijkmaker. In de laatste minuut kreeg Kameroen nog een strafschop, waardoor het WK toch nog binnen leek. Pierre Womé schoot de bal echter op de paal. Hierdoor eindigde Ivoorkust als groepswinnaar en miste Kameroen het WK. Womé moest het land ontvluchten en had het de weken na de uitschakeling nog zwaar te verduren; zijn huis werd in brand gestoken en hij werd met de dood bedreigd.
WK voetbal 2014
bewerkenIn 2014, bij het zevende optreden van Kameroen bij een WK-eindronde, wist de ploeg geen potten te breken, net als vier jaar eerder in Zuid-Afrika. Opnieuw verloren de Ontembare Leeuwen drie duels op rij en konden zij zodoende voortijdig naar huis. Op 28 juni eiste president Paul Biya binnen één maand een rapport over "de oorzaak van de roemloze campagne van de 'Ontembare Leeuwen' op het WK van 2014". Ook zijn Ghanese collega John Dramani Mahama[1] eiste opheldering over het teleurstellende optreden van zijn ploeg, die alleen tegen Duitsland (2-2) een puntje had weten te pakken.
Kameroen liet al voor het WK van zich horen door het vertrek naar Brazilië met bijna 24 uur te vertragen, omdat de spelers meer geld eisten van de nationale bond. De Ghanezen dreigden zelfs tijdens het WK met een staking. De regering van Mahama stuurde een vliegtuig met 3 miljoen dollar cash naar Brazilië om dat te voorkomen. De spelers onderling toonden zich ook niet van hun beste kant. Zo deelde Benoit Assou-Ekotto een kopstoot uit aan een medespeler.
WK voetbal 2018
bewerkenKameroen wist zich niet te plaatsen voor het Wereldkampioenschap voetbal 2018 in Rusland. In de derde ronde van de CAF-zonde eindigde de ploeg als derde in een groep met winnaar Nigeria, Zambia (tweede) en Algerije (vierde). De nationale voetbalbond van Kameroen nam daardoor op 4 december 2017 afscheid van bondscoach Hugo Broos. De Belg had de ploeg eerder dat jaar nog naar de eindzege geleid bij het toernooi om de Afrika Cup. Die prestatie kon hij geen passend vervolg geven[2].
Broos werd opgevolgd door de Nederlandse oud-international Clarence Seedorf, die werd geflankeerd door Patrick Kluivert[3]. De twee oud-spelers van AFC Ajax werden gepresenteerd op vrijdag 10 augustus 2018 in de hoofdstad Yaoundé. Seedorf en Kluivert tekenden een contract dat loopt tot en met de WK-eindronde van 2022. De eerste opdracht van de twee oud-internationals is de strijd om de Afrika Cup, die in juni 2019 in Egypte wordt gehouden. "We zijn ons ervan bewust dat het een zware klus gaat worden", zei Kluivert bij de perspresentatie. "Maar we houden van hard werken."
Resultaten wereldkampioenschap
bewerkenWereldkampioenschap voetbal overzicht | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Jaar | Ronde | Wed. | W | G | V | DV | DT | Kwal |
Teruggetrokken | ||||||||
Niet gekwalificeerd | ||||||||
Niet gekwalificeerd | ||||||||
Niet gekwalificeerd | ||||||||
Groepsfase | 3 | 0 | 3 | 0 | 1 | 1 | (Kwal.) | |
Niet gekwalificeerd | ||||||||
Kwartfinale | 5 | 3 | 0 | 2 | 7 | 9 | (Kwal.) | |
Groepsfase | 3 | 0 | 1 | 2 | 3 | 11 | (Kwal.) | |
Groepsfase | 3 | 0 | 2 | 1 | 2 | 5 | (Kwal.) | |
Groepsfase | 3 | 1 | 1 | 1 | 2 | 3 | (Kwal.) | |
Niet gekwalificeerd | ||||||||
Groepsfase | 3 | 0 | 0 | 3 | 2 | 5 | (Kwal.) | |
Groepsfase | 3 | 0 | 0 | 3 | 1 | 9 | (Kwal.) | |
Niet gekwalificeerd | ||||||||
Groepsfase | 3 | 1 | 1 | 1 | 4 | 4 | (Kwal.) | |
Kwalificatie nog niet begonnen |
Confederations Cup
bewerkenIn 2001 deed Kameroen mee aan de Confederations Cup omdat het land in 2000 de Afrika Cup wist te winnen. De eerste en tweede wedstrijd werden beiden verloren. Zowel tegen Brazilië als tegen Japan verloor Kameroen met 0–2. De laatste wedstrijd werd gewonnen met 2–0 van Canada, maar dit was onvoldoende voor een plek in de halve finale. In 2003 kwam Kameroen in een poule met Turkije (1–0), Brazilië (1–0) en de Verenigde Staten (0–0). Het land werd eerste in die poule. In de halve finale speelde Kameroen tegen Colombia. Tijdens die wedstrijd sloeg het noodlot toe, in de 72ste minuut zakte Marc-Vivien Foé (speler van Manchester City) ter hoogte van de middellijn in elkaar. Reanimatie mocht niet baten en Foé overleed in de kleedkamer. Hij werd 28 jaar. Kameroen stond op dat moment met 1–0 voor en dit zou ook de uitslag van de wedstrijd zijn. In de finale die volgde zouden de spelers van Kameroen rouwbanden dragen. Het duel werd gewonnen door Frankrijk (0–1), daardoor werd Kameroen op dit toernooi tweede.
Confederations Cup overzicht | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Jaar | Ronde | Wed. | W | G | V | DV | DT | |
Groepsfase | 3 | 1 | 0 | 2 | 2 | 4 | ||
Tweede | 5 | 3 | 1 | 1 | 3 | 1 | ||
Groepsfase | 3 | 0 | 1 | 2 | 2 | 6 | ||
Totaal | 3 keer | 11 | 4 | 2 | 5 | 7 | 11 |
Afrika Cup
bewerkenKameroen speelde in 1967 voor het eerst kwalificatiewedstrijden voor de Afrika Cup. Op 5 februari verloor het land met 0–4 van Tunesië. Een aantal jaar later zou Kameroen zich wel plaatsen. In 1970 speelde in het groepsfase tegen Ivoorkust (3–2) Ethiopië (3–2) en Soedan (1–2). Ondanks de 2 overwinningen plaatste Kameroen zich niet voor de knock-outfase. Drie landen eindigden met 4 punten en omdat Kameroen van de drie landen het minste doelsaldo had plaatste Soedan en Ivoorkust zich. Twee jaar later mocht Kameroen het toernooi organiseren. Nu plaatste het zich wel voor de knock-fase door onder andere twee overwinningen in de poulefase (tegen Kenia werd het 2–1 en tegen Togo werd het 2–0). Uiteindelijk zou Kameroen derde worden. In de halve finale werd namelijk verloren van Congo-Brazzaville. In 1984 en 1988 werd Kameroen kampioen. In 1984 werd de finale bereikt door Algerije na strafschoppen te verslaan in de halve finale. In de finale werd met 3–1 gewonnen van Nigeria. De doelpunten werden gemaakt door Rene N'Djeya, Théophile Abega en Ernest Ebongué. Ook in 1988 was Nigeria de tegenstander in de finale. Nu werd er gewonnen met 1–0 door een penalty in de 55e minuut. Emmanuel Kundé benutte die strafschop. Nigeria was ook in 2000 de tegenstander toen Kameroen weer de finale bereikte. De eindstand na negentig minuten en verlenging was 2–2 waardoor strafschoppen nodig waren. Deze werden gewonnen met 4–3 waardoor Kameroen kampioen wordt. Twee jaar later werd Kameroen weer kampioen. Ook nu moesten er strafschoppen genomen worden na de reguliere speeltijd en verlenging. In deze finale was Senegal de tegenstander. In 2017 werd Kameroen kampioen door in de finale Egypte te verslaan met 2–1.
Afrika Cup overzicht | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Jaar | Ronde | Wed. | W | G | V | DV | DT | Kwal |
Niet gekwalificeerd | ||||||||
Groepsfase | 3 | 2 | 0 | 1 | 7 | 5 | (Kwal.) | |
Derde | 5 | 3 | 1 | 1 | 10 | 5 | ||
Niet gekwalificeerd | ||||||||
Niet gekwalificeerd | ||||||||
Niet gekwalificeerd | ||||||||
Niet gekwalificeerd | ||||||||
Groepsfase | 3 | 0 | 3 | 0 | 1 | 1 | (Kwal.) | |
Kampioen | 5 | 3 | 1 | 1 | 9 | 3 | (Kwal.) | |
Tweede | 5 | 3 | 2 | 0 | 8 | 5 | ||
Kampioen | 5 | 3 | 2 | 0 | 4 | 1 | (Kwal.) | |
Groepsfase | 3 | 1 | 0 | 2 | 2 | 3 | ||
Vierde | 5 | 2 | 2 | 1 | 4 | 3 | (Kwal.) | |
Niet gekwalificeerd | ||||||||
Groepsfase | 3 | 1 | 1 | 1 | 5 | 7 | (Kwal.) | |
Kwartfinale | 4 | 2 | 1 | 1 | 5 | 4 | (Kwal.) | |
Kampioen | 6 | 3 | 2 | 1 | 11 | 5 | (Kwal.) | |
Kampioen | 6 | 5 | 1 | 0 | 9 | 0 | ||
Kwartfinale | 4 | 1 | 2 | 1 | 7 | 6 | ||
Kwartfinale | 4 | 3 | 1 | 0 | 8 | 2 | (Kwal.) | |
Tweede | 6 | 4 | 0 | 2 | 14 | 8 | (Kwal.) | |
Kwartfinale | 4 | 1 | 1 | 2 | 6 | 8 | (Kwal.) | |
Niet gekwalificeerd | ||||||||
Niet gekwalificeerd | ||||||||
Groepsfase | 3 | 0 | 2 | 1 | 2 | 3 | (Kwal.) | |
Kampioen | 6 | 3 | 3 | 0 | 7 | 3 | (Kwal.) | |
Achtste finale | 4 | 1 | 2 | 1 | 4 | 3 | (Kwal.) | |
Derde | 3 | 4 | 3 | 0 | 14 | 7 | (Kwal.) | |
Achtste finale | 4 | 1 | 1 | 2 | 5 | 6 | (Kwal.) | |
(Kwal.) |
African Championship of Nations
bewerkenBij de African Championship of Nations mogen de landen alleen spelers uit de eigen competitie opstellen.
African Championship of Nations overzicht | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Jaar | Ronde | Wed. | W | G | V | DV | DT | Kwal |
Niet gekwalificeerd | ||||||||
Kwartfinale | 4 | 3 | 1 | 0 | 5 | 0 | (Kwal.) | |
Niet gekwalificeerd | ||||||||
Kwartfinale | 4 | 2 | 1 | 1 | 4 | 4 | (Kwal.) | |
Groepsfase | 3 | 0 | 1 | 2 | 1 | 3 | (Kwal.) | |
Vierde | 6 | 2 | 2 | 2 | 4 | 8 | ||
Groepsfase | 2 | 1 | 0 | 1 | 1 | 1 | (Kwal.) |
UDEAC Cup / CEMAC Cup
bewerkenKameroen is een van de landen die deel nam aan het UDEAC kampioenschap en deel neemt aan de CEMAC Cup. Het is redelijk succesvol, want het land werd zeven keer kampioen. Naast deze 7 overwinningen bereikte het land ook nog eens vier keer de finale zonder deze te winnen. Op die toernooien werd het land dus tweede. Tussen 2003 en 2008 stuurde het land een amateurteam naar dit toernooi.
UDEAC Cup overzicht | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Jaar | Ronde | Wed. | W | G | V | DV | DT | |
Kampioen | 4 | 2 | 2 | 0 | 11 | 3 | ||
Derde | 4 | 2 | 1 | 1 | 6 | 4 | ||
Kampioen | 4 | 4 | 0 | 0 | 10 | 2 | ||
Tweede | 4 | 2 | 1 | 1 | 2 | 1 | ||
Kampioen | 4 | 3 | 1 | 0 | 5 | 1 | ||
Kampioen | 4 | 3 | 1 | 0 | 5 | 2 | ||
Tweede | 4 | 3 | 0 | 1 | 7 | 3 | ||
CEMAC Cup overzicht | ||||||||
Jaar | Ronde | Wed. | W | G | V | DV | DT | |
Kampioen | 4 | 2 | 1 | 1 | 7 | 5 | ||
Kampioen | 4 | 2 | 2 | 0 | 5 | 1 | ||
Tweede | 4 | 2 | 2 | 0 | 4 | 1 | ||
Groepsfase | 2 | 0 | 1 | 1 | 1 | 2 | ||
Kampioen | 4 | 3 | 0 | 1 | 6 | 2 | ||
Groepsfase | 2 | 1 | 0 | 1 | 1 | 1 | ||
Tweede | 4 | 2 | 2 | 0 | 4 | 2 | ||
Vierde | 4 | 1 | 1 | 2 | 5 | 8 | ||
Derde | 4 | 1 | 2 | 1 | 1 | 2 |
Interlands
bewerkenBondscoaches
bewerkenBranko Žutić (1980-1982)
Jean Vincent (1982)
Karl-Heinz Weigang (1983-1984)
Claude Le Roy (1985-1988)
Valeri Nepomnyaschiy (1988-1990)
Philippe Redon(1991-1992)
Jules Nyongha (1993-1994)
Henri Michel (1994)
Jules Nyongha (1994-1996)
Henri Depireux (1996-1997)
Jean Manga Onguene (1997-1998)
Claude Le Roy (1998)
Pierre Lechantre (1998-2000)
Jean-Paul Akono (2000-2001)
Pierre Lechantre (2001)
Robert Corfu (2001)
Winfried Schäfer (2001-2004)
Artur Jorge (2005-2006)
Arie Haan (2006-2007)
Jules Nyongha (2007)
Otto Pfister (2007-2009)
Thomas N'Kono (2009)
Paul Le Guen (2009-2010)
Javier Clemente (2010-2011)
Denis Lavagne (2011-2012)
Jean-Paul Akono (2012-2013)
Volker Finke (2013-2015)
Alexandre Belinga (2015-2016)
Hugo Broos (2016-2017)
Clarence Seedorf (2018-2019)
Toni Conceiçao (2019-2022)
Rigobert Song (2022-)
Huidige selectie
bewerkenDe volgende spelers werden opgenomen in de selectie voor het WK 2022.
Interlands en doelpunten bijgewerkt tot en met de wedstrijd tegen Jamaica op 9 november 2022.
№ | Naam | Wed. | Dlpnt. | Club | |
---|---|---|---|---|---|
Doel | |||||
André Onana | 31 | 0 | |||
Devis Epassy | 5 | 0 | |||
Simon Ngapandouetnbu | 0 | 0 | |||
Verdediging | |||||
Nicolas N'Koulou | 76 | 2 | |||
Collins Fai | 50 | 0 | |||
Nouhou Tolo | 16 | 0 | |||
Jean-Charles Castelletto | 12 | 0 | |||
Olivier Mbaizo | 11 | 0 | |||
Enzo Ebosse | 1 | 0 | |||
Christopher Wooh | 1 | 0 | |||
Middenveld | |||||
André-Frank Zambo Anguissa | 42 | 5 | |||
Pierre Kunde | 30 | 1 | |||
Samuel Gouet | 21 | 0 | |||
Martin Hongla | 17 | 0 | |||
Gaël Ondoua | 3 | 0 | |||
Olivier Ntcham | 2 | 0 | |||
Jerome Ngom Mbekeli | 0 | 0 | |||
Aanval | |||||
Vincent Aboubakar |
88 | 33 | |||
Eric Maxim Choupo-Moting | 68 | 18 | |||
Karl Toko Ekambi | 50 | 12 | |||
Christian Bassogog | 42 | 7 | |||
Jean-Pierre Nsame | 3 | 0 | |||
Bryan Mbeumo | 1 | 0 | |||
Georges-Kévin N'Koudou | 1 | 0 | |||
Marou Souaibou | 0 | 0 |
Bekende (ex-)spelers
bewerkenSelecties
bewerkenWereldkampioenschap
bewerkenSelectie van Kameroen tijdens het | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
№ | Naam | Wed. | Dlpnt. | Club | ||||
Doel | ||||||||
1 | Thomas N'Kono |
|||||||
12 | Joseph-Antoine Bell | |||||||
22 | Simon Tchobang | |||||||
Verdediging | ||||||||
2 | Michel Kaham | |||||||
3 | Edmond Enoka | |||||||
4 | Rene N'Djeya | |||||||
5 | Elie Onana | |||||||
6 | Emmanuel Kundé | |||||||
7 | Ephrem M'Bom | |||||||
Middenveld | ||||||||
8 | Grégoire M'Bida | |||||||
10 | Jean-Pierre Tokoto | |||||||
14 | Théophile Abega | |||||||
16 | Ibrahim Aoudou | |||||||
17 | Joseph Kamga | |||||||
19 | Joseph Enanga | |||||||
Aanval | ||||||||
9 | Roger Milla | |||||||
11 | Charles Toubé | |||||||
13 | Paul Bahoken | |||||||
15 | Francois N'Doumbe | |||||||
18 | Jacques N'Guea | |||||||
20 | Oscar Eyobo | |||||||
21 | Érnest Ebongué | |||||||
Bondscoach: |
Selectie van Kameroen tijdens het | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
№ | Naam | Wed. | Dlpnt. | Club | ||||
Doel | ||||||||
1 | Joseph-Antoine Bell | |||||||
21 | Thomas N'Kono | |||||||
22 | Jacques Songo'o | |||||||
Verdediging | ||||||||
2 | André Kana-Biyik | |||||||
3 | Rigobert Song | |||||||
4 | Samuel Ekemé | |||||||
5 | Victor N'Dip | |||||||
13 | Raymond Kalla | |||||||
14 | Stephen Tataw |
|||||||
15 | Hans Agbo | |||||||
Middenveld | ||||||||
8 | Émile M'Bouh | |||||||
6 | Thomas Libiih | |||||||
10 | Louis M'Fedé | |||||||
11 | Emmanuel Maboang | |||||||
12 | Paul Loga | |||||||
17 | Marc-Vivien Foé | |||||||
18 | Jean-Pierre Fiala | |||||||
Aanval | ||||||||
7 | François Omam-Biyik | |||||||
9 | Roger Milla | |||||||
16 | Alphonse Tchami | |||||||
19 | David Embé | |||||||
20 | Georges Mouyémé | |||||||
Bondscoach: |
Selectie van Kameroen tijdens het | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
№ | Naam | Wed. | Dlpnt. | Club | ||||
Doel | ||||||||
1 | Loïc Feudjou | |||||||
16 | Charles Itandje | |||||||
23 | Sammy N'Djock | |||||||
Verdediging | ||||||||
2 | Benoît Assou-Ekotto | |||||||
3 | Nicolas N'Koulou | |||||||
4 | Cédric Djeugoué | |||||||
5 | Dany Nounkeu | |||||||
12 | Henri Bedimo | |||||||
14 | Aurélien Chedjou |
|||||||
22 | Allan Nyom | |||||||
Middenveld | ||||||||
6 | Alex Song | |||||||
7 | Landry N'Guémo | |||||||
11 | Jean Makoun | |||||||
17 | Stéphane Mbia | |||||||
18 | Eyong Enoh | |||||||
20 | Edgar Salli | |||||||
21 | Joël Matip | |||||||
Aanval | ||||||||
8 | Benjamin Moukandjo | |||||||
9 | Samuel Eto'o | |||||||
10 | Vincent Aboubakar | |||||||
13 | Eric Maxim Choupo-Moting | |||||||
15 | Pierre Webó | |||||||
19 | Fabrice Olinga | |||||||
Bondscoach: |
FIFA Confederations Cup
bewerkenSelectie van Kameroen tijdens de | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|
№ | Naam | Wed. | Dlpnt. | Club | ||||
Doel | ||||||||
1 | Fabrice Ondoa | |||||||
16 | André Onana | |||||||
23 | Georges Bokwé | |||||||
Verdediging | ||||||||
2 | Ernest Mabouka | |||||||
4 | Adolphe Teikeu | |||||||
5 | Michael Ngadeu-Ngadjui | |||||||
6 | Ambroise Oyongo | |||||||
12 | Jérôme Guihoata | |||||||
19 | Collins Fai | |||||||
21 | Lucien Owona | |||||||
22 | Joseph Ngwem | |||||||
Middenveld | ||||||||
3 | André Zambo | |||||||
7 | Nicolas Ngamaleu | |||||||
8 | Benjamin Moukandjo |
|||||||
11 | Olivier Boumal | |||||||
14 | Georges Mandjeck | |||||||
15 | Sébastien Siani | |||||||
17 | Arnaud Djoum | |||||||
Aanval | ||||||||
9 | Jacques Zoua | |||||||
10 | Vincent Aboubakar | |||||||
13 | Christian Bassogog | |||||||
18 | Robert Tambe | |||||||
20 | Karl Toko Ekambi | |||||||
Bondscoach: |
- ↑ Onderzoek naar WK-debacle Ghana en Kameroen, Volkskrant, 28 juni 2014. Gearchiveerd op 8 oktober 2017.
- ↑ Kameroen zet bondscoach Broos op straat, Algemeen Dagblad, 4 december 2017. Gearchiveerd op 7 april 2022.
- ↑ Bondscoach Seedorf waarschuwt Kameroen: 'Zorg dat je klaar bent!', NOS, 10 augustus 2018. Gearchiveerd op 13 augustus 2022.
- ↑ FIFA-ranking