Aleksander Kędzior: Różnice pomiędzy wersjami
[wersja przejrzana] | [wersja przejrzana] |
m Zmiana nazwy kategorii: Kategoria:Oficerowie dyplomowani II RP → Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej (przy użyciu QRC) |
|||
Linia 58: | Linia 58: | ||
[[Kategoria:Attaché wojskowi II RP]] |
[[Kategoria:Attaché wojskowi II RP]] |
||
[[Kategoria:Oficerowie artylerii Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie]] |
[[Kategoria:Oficerowie artylerii Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie]] |
||
[[Kategoria:Oficerowie dyplomowani II |
[[Kategoria:Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej]] |
||
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita)]] |
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita)]] |
||
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych]] |
[[Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych]] |
Wersja z 15:04, 30 wrz 2016
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Jednostki |
2 Pułk Artylerii Polowej |
Stanowiska |
dowódca dywizjonu artylerii |
Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa, |
Odznaczenia | |
Aleksander Karol Kędzior (ur. 10 października 1897 w Ciężkowicach, zm. 10 stycznia 1986 w Wielkiej Brytanii – pułkownik dyplomowany artylerii Wojska Polskiego.
Życiorys
W okresie I wojny światowej służył w Legionie Wschodnim by po jego rozwiązaniu znaleźć się w II Brygadzie Legionów.
Podczas wojny polsko-bolszewickiej dowodził 6 baterią 2 Pułku Artylerii Polowej Legionów[1].
1 czerwca 1921 pełnił służbę w 1 Pułku Artylerii Polowej Legionów[2]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 101. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W 1923 pełnił służbę w 1 Pułku Artylerii Polowej Legionów na stanowisku pełniącego obowiązki komendanta Kadry Baterii Zapasowej w Warszawie[3]. 1 grudnia 1924 awansował na majora ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 46. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W październiku 1925 przeniesiony został z II rocznika Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie 1923–1925 na II rocznik Kursu Normalnego W.S.Woj. 1924–1926[4].
Od sierpnia 1926 służył w Oddziale III Sztabu Generalnego, w którym był kierownikiem referatu obrony przeciwlotniczej, następnie pełniącym obowiązki szefa wydziału[5]. W 1930 został skierowany na staż liniowy na stanowisku szefa sztabu dywizji piechoty. Z dniem 1 listopada 1930 został przeniesiony do 10 Pułku Artylerii Ciężkiej w Przemyślu na stanowisko dowódcy dywizjonu[6]. W marcu 1932 został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 20 Pułku Artylerii Lekkiej w m. Prużana[7][8]. W tym czasie awansowany na podpułkownika. W latach 1934–1936 dowodził 3 Dywizjonem Artylerii Konnej w Wilnie[9]. W styczniu 1937 attaché wojskowy przy Poselstwie RP w Lizbonie.
We wrześniu 1939 przybył z Portugalii do Paryża, gdzie został mianowany przez szefa polskiej Misji Wojskowej gen. Stanisława Burhardta-Bukackiego szefem sztabu Oddziałów Polskich we Francji. 1 października 1939 został mianowany szefem Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych. W tym czasie mianowany pułkownikiem artylerii. Po przybyciu do Francji gen. Władysława Sikorskiego został wyznaczony 7 listopada 1939 na szefa Sztabu Naczelnego Wodza. 10 marca 1940 złożył prośbę o zwolnienie ze stanowiska, lecz Sikorski odmówił. W początku maja złożył ponowną dymisję w związku z wydaniem przez Naczelnego Wodza zgody na wymarsz 1 Dywizji Grenadierów na front. Został zwolniony ze stanowiska 5 czerwca 1940.
Po przedostaniu się do Anglii początkowo bez przydziału. W 1942 mianowany attaché wojskowym przy utworzonej 1 listopada 1942 Ambasadzie Rzeczypospolitej w Czunkingu w Chinach, gdzie przebywał do końca wojny. Po wojnie osiedlił się w Wielkiej Brytanii, gdzie zmarł. Spoczywa w grobowcu rodzinnym w Ciężkowicach
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari
- Krzyż Walecznych – czterokrotnie (po raz pierwszy w 1922)[10]
- ↑ Bolesław Barszczewski, Zarys historii wojennej ..., s. 6, 26.
- ↑ Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r., s. 277, 685.
- ↑ Rocznik oficerski 1923, s. 715, 817.
- ↑ Dziennik Personalny M.S.Woj. Nr 114 z 28.10.1925 r., s. 617.
- ↑ Rocznik oficerski 1928, s. 432, 454.
- ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 14 z 20 września 1930 r., s. 299.
- ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 6 z 23 marca 1932 r., s. 237.
- ↑ Rocznik oficerski 1932, s. 180, 688.
- ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 11 z 7 czerwca 1934 r., s. 163.
- ↑ Rozporządzenie Ministra Spraw Wojskowych L. 6087/22 G.M.I. (Dziennik Personalny MSWojsk. z 1922 r. Nr 13, s. 385)
Bibliografia
- Dzienniki Personalne Ministra Spraw Wojskowych.
- Roczniki oficerskie 1923, 1924, 1928 i 1932.
- Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego M.S.Wojsk. Nr 37 z 24 września 1921 r.
- Bolesław Barszczewski, Zarys historii wojennej 2-go Pułku Artylerii Polowej Legionów, Warszawa 1929.
- Tadeusz Panecki, Sztab Generalny (Główny) Wojska Polskiego 1918-2003, Bellona, Warszawa 2003.
- Witold Biegański, Zaczęło się w Coëtquidan. Z dziejów polskich jednostek regularnych we Francji, Wydawnictwo MON, Warszawa 1977, s. 54.
- Attaché wojskowi II RP
- Oficerowie artylerii Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie
- Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej
- Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Walecznych
- Pułkownicy artylerii II Rzeczypospolitej
- Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej
- Żołnierze II Brygady Legionów Polskich
- Żołnierze Legionu Wschodniego
- Polacy - uczestnicy kampanii francuskiej 1940
- Urodzeni w 1897
- Zmarli w 1986