Aleksander Kędzior: Różnice pomiędzy wersjami
[wersja przejrzana] | [wersja przejrzana] |
m poprawa linków |
m int. |
||
Linia 22: | Linia 22: | ||
|commons = |
|commons = |
||
}} |
}} |
||
'''Aleksander Karol Kędzior''' (ur. [[10 października]] [[1897]] w [[Ciężkowice|Ciężkowicach]], zm. [[9 stycznia]] [[1986]] w [[Londyn]]ie<ref>[http://www.encyklopedia.ciezkowice.pl/pl/haslo,145,00129,postacie Nekrolog Aleksandra Kędziora]</ref> – [[pułkownik]] [[oficer dyplomowany|dyplomowany]] [[Artyleria II RP|artylerii]] Polskich Sił Zbrojnych. |
'''Aleksander Karol Kędzior''' (ur. [[10 października]] [[1897]] w [[Ciężkowice|Ciężkowicach]], zm. [[9 stycznia]] [[1986]] w [[Londyn]]ie<ref>[http://www.encyklopedia.ciezkowice.pl/pl/haslo,145,00129,postacie Nekrolog Aleksandra Kędziora]</ref>) – [[pułkownik]] [[oficer dyplomowany|dyplomowany]] [[Artyleria II RP|artylerii]] Polskich Sił Zbrojnych. |
||
== Życiorys == |
== Życiorys == |
Wersja z 17:44, 11 lip 2017
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Przebieg służby | |
Siły zbrojne | |
Jednostki |
2 Pułk Artylerii Polowej |
Stanowiska |
dowódca dywizjonu artylerii |
Główne wojny i bitwy |
I wojna światowa, |
Odznaczenia | |
Aleksander Karol Kędzior (ur. 10 października 1897 w Ciężkowicach, zm. 9 stycznia 1986 w Londynie[1]) – pułkownik dyplomowany artylerii Polskich Sił Zbrojnych.
Życiorys
W okresie I wojny światowej służył w Legionie Wschodnim by po jego rozwiązaniu znaleźć się w II Brygadzie Legionów.
Podczas wojny polsko-bolszewickiej dowodził 6 baterią 2 Pułku Artylerii Polowej Legionów[2].
1 czerwca 1921 pełnił służbę w 1 Pułku Artylerii Polowej Legionów[3]. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 101. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W 1923 pełnił służbę w 1 Pułku Artylerii Polowej Legionów na stanowisku pełniącego obowiązki komendanta Kadry Baterii Zapasowej w Warszawie[4]. 1 grudnia 1924 awansował na majora ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 i 46. lokatą w korpusie oficerów artylerii. W październiku 1925 przeniesiony został z II rocznika Kursu Normalnego Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie 1923–1925 na II rocznik Kursu Normalnego W.S.Woj. 1924–1926[5].
Od sierpnia 1926 służył w Oddziale III Sztabu Generalnego, w którym był kierownikiem referatu obrony przeciwlotniczej, następnie pełniącym obowiązki szefa wydziału[6]. W 1930 został skierowany na staż liniowy na stanowisku szefa sztabu dywizji piechoty. Z dniem 1 listopada 1930 został przeniesiony do 10 Pułku Artylerii Ciężkiej w Przemyślu na stanowisko dowódcy dywizjonu[7]. W marcu 1932 został wyznaczony na stanowisko zastępcy dowódcy 20 Pułku Artylerii Lekkiej w m. Prużana[8][9]. W tym czasie awansowany na podpułkownika. W latach 1934–1936 dowodził 3 Dywizjonem Artylerii Konnej w Wilnie[10]. Od stycznia 1937 attaché wojskowy przy Poselstwie RP w Lizbonie, jako oficer II Oddziału obserwował przebieg wojny domowej w Hiszpanii, przesyłając szczegółowe raporty o przebiegu działań wojennych i organizacji wojsk.
We wrześniu 1939 przybył z Portugalii do Paryża, gdzie został mianowany przez szefa polskiej Misji Wojskowej gen. Stanisława Burhardta-Bukackiego szefem sztabu Oddziałów Polskich we Francji. 1 października 1939 został mianowany szefem Sztabu Ministerstwa Spraw Wojskowych. W tym czasie mianowany pułkownikiem artylerii. Po przybyciu do Francji gen. Władysława Sikorskiego został wyznaczony 7 listopada 1939 na szefa Sztabu Naczelnego Wodza. 10 marca 1940 złożył prośbę o zwolnienie ze stanowiska, lecz Sikorski odmówił. W początku maja złożył ponowną dymisję w związku z wydaniem przez Naczelnego Wodza zgody na wymarsz 1 Dywizji Grenadierów na front. Został zwolniony ze stanowiska 5 czerwca 1940.
Po przedostaniu się do Anglii początkowo bez przydziału. W 1942 mianowany attaché wojskowym przy utworzonej 1 listopada 1942 Ambasadzie Rzeczypospolitej w Czungkingu w Chinach (przy rządzie Czang Kaj-szeka), gdzie przebywał do końca wojny. Po wojnie osiedlił się w Wielkiej Brytanii, gdzie zmarł. Spoczywa w grobowcu rodzinnym w Ciężkowicach
Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari
- Krzyż Walecznych – czterokrotnie (po raz pierwszy w 1922)[11]
- ↑ Nekrolog Aleksandra Kędziora
- ↑ Bolesław Barszczewski, Zarys historii wojennej ..., s. 6, 26.
- ↑ Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r., s. 277, 685.
- ↑ Rocznik oficerski 1923, s. 715, 817.
- ↑ Dziennik Personalny M.S.Woj. Nr 114 z 28.10.1925 r., s. 617.
- ↑ Rocznik oficerski 1928, s. 432, 454.
- ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 14 z 20 września 1930 r., s. 299.
- ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 6 z 23 marca 1932 r., s. 237.
- ↑ Rocznik oficerski 1932, s. 180, 688.
- ↑ Dziennik Personalny M.S.Wojsk. Nr 11 z 7 czerwca 1934 r., s. 163.
- ↑ Rozporządzenie Ministra Spraw Wojskowych L. 6087/22 G.M.I. (Dziennik Personalny MSWojsk. z 1922 r. Nr 13, s. 385)
Bibliografia
- Dzienniki Personalne Ministra Spraw Wojskowych.
- Roczniki oficerskie 1923, 1924, 1928 i 1932.
- Spis oficerów służących czynnie w dniu 1.6.1921 r. Dodatek do Dziennika Personalnego M.S.Wojsk. Nr 37 z 24 września 1921 r.
- Bolesław Barszczewski, Zarys historii wojennej 2-go Pułku Artylerii Polowej Legionów, Warszawa 1929.
- Tadeusz Panecki, Sztab Generalny (Główny) Wojska Polskiego 1918-2003, Bellona, Warszawa 2003.
- Witold Biegański, Zaczęło się w Coëtquidan. Z dziejów polskich jednostek regularnych we Francji, Wydawnictwo MON, Warszawa 1977, s. 54.
- Krzysztof Tarka, Z nienawiści do Piłsudskiego i Andersa: kontakty płk. Aleksandra Kędziora i mjr. Marcelego Kyci z wywiadem PRL w: Przegląd Historyczno-Wojskowy 14(65)/2 (244), s.201-212 wersja elektroniczna
- Attaché wojskowi II Rzeczypospolitej
- Pułkownicy artylerii Polskich Sił Zbrojnych
- Oficerowie dyplomowani II Rzeczypospolitej
- Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita)
- Odznaczeni Krzyżem Walecznych
- Podpułkownicy artylerii II Rzeczypospolitej
- Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej
- Żołnierze II Brygady Legionów Polskich
- Żołnierze Legionu Wschodniego
- Polacy – uczestnicy kampanii francuskiej 1940
- Urodzeni w 1897
- Zmarli w 1986