Protazy
Wygląd
Protazy – imię męskie pochodzenia greckiego. Według części badaczy posiada ono grecką postać, Prōtās, która stanowi pierwotne zdrobnienie imion dwuczłonowych typu Prōtoarchos, Protagoras, Prōtogenēs itp.[1][2] – pierwszy człon, prōtos, oznacza „pierwszy, przedni”[3] ; inni natomiast wywodzą to imię od gr. imienia Προτασιος (Prōtasios), pochodzącego od προτασσω – „umieszczam, stawiam na czele”[4] . W Polsce notowane od średniowiecza, w formach Prothasius (od 1212 r.), Protazy (od 1438 r.), Protas(z) (wschodniosł., od 1471 r.)[5] .
Żeński odpowiednik: Protazja.
Protazy imieniny obchodzi
- 19 czerwca, w dzień wspomnienia św. Protazego czczonego razem ze św. Gerwazym
- 20 września, w dzień wspomnienia św. Protazego Chŏng Kuk-bo
- 24 listopada, w dzień wspomnienia św. Protazego, biskupa Mediolanu[6].
Znane osoby noszące imię Protazy
- św. Protazy Chŏng Kuk-bo (1799–1839) – koreański męczennik święty Kościoła katolickiego
- Protais Zigiranyirazo (ur. 1938) – biznesmen i polityk rwandyjski
- Antoni Protazy Potocki (1761–1801) – starosta guzowski, wojewoda kijowski, jeden z pionierów polskiego kapitalizmu, członek Zgromadzenia Przyjaciół Konstytucji Rządowej
Postaci fikcyjne o imieniu Protazy
- Protazy, woźny Soplicowa – postać z Pana Tadeusza Adama Mickiewicza
Zobacz też
- Protásio Alves – miasto i gmina w Brazylii
Przypisy
Bibliografia
- Józef Bubak: Księga naszych imion. Wrocław, Warszawa, Kraków: Ossolineum, 1993. ISBN 83-04-03860-9.
- Henryk Fros, Franciszek Sowa: Księga imion i świętych. T. 4. Kraków: Wydawnictwo WAM, 2004. ISBN 83-7318-376-0.
- Jan Grzenia: Słownik imion. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 2002. ISBN 83-01-13741-X.
- Maria Malec: Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 2: Nazwy osobowe pochodzenia chrześcijańskiego. Kraków: Instytut Języka Polskiego PAN, 1995. ISBN 83-85579-68-0.
- Kazimierz Rymut: Słownik imion współcześnie w Polsce używanych. Kraków: 1995. ISBN 83-85579-13-3.
- Witold Taszycki: Słownik staropolskich nazw osobowych. T. 4 z. 2 (Pawlikowic-Pstrąg). Wrocław, Warszawa, Kraków, Gdańsk: 1975.