[go: nahoru, domu]

Przejdź do zawartości

Tamaryna czarnopłaszczowa: Różnice pomiędzy wersjami

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
[wersja przejrzana][wersja przejrzana]
Usunięta treść Dodana treść
m MalarzBOT: regeneracja szablonu {{Zwierzę infobox}}
poprawa ujedn., drobne merytoryczne, drobne redakcyjne
Linia 3: Linia 3:
|nazwa łacińska = ''Saguinus nigricollis''
|nazwa łacińska = ''Saguinus nigricollis''
|TSN = 572932
|TSN = 572932
|zoolog = ([[Johann Baptist von Spix]], 1823)
|zoolog = ([[Johann Baptist von Spix|Spix]], 1823)
|okres istnienia =
|okres istnienia =
|grafika = Black-mantled-Tamarin-ZOO-Jihlava.jpg
|grafika = Black-mantled-Tamarin-ZOO-Jihlava.jpg
Linia 20: Linia 20:
|gatunek = tamaryna czarnopłaszczowa
|gatunek = tamaryna czarnopłaszczowa
|synonimy =
|synonimy =
* ''Leontocebus nigricollis'' <small>(Spix, 1823)</small>{{r|itis}}
|ranga podtaksonu = [[podgatunek|Podgatunki]]
|ranga podtaksonu = [[podgatunek|Podgatunki]]
|podtaksony =
|podtaksony =
Linia 30: Linia 31:
|opis mapy występowania =
|opis mapy występowania =
|wikispecies = Saguinus nigricollis
|wikispecies = Saguinus nigricollis
|commons = Saguinus nigricollis
|commons = Category:Saguinus nigricollis
}}
}}

'''Tamaryna czarnopłaszczowa'''{{r|Cichocki&inni}} (''Saguinus nigricollis'') – gatunek [[ssaki|ssaka]] [[naczelne]]go z rodziny [[pazurkowcowate|pazurkowcowatych]] (Callithrichidae).
'''Tamaryna czarnopłaszczowa'''{{r|Cichocki&inni}} (''Saguinus nigricollis'') – gatunek [[ssaki|ssaka]] [[naczelne]]go z rodziny [[pazurkowcowate|pazurkowcowatych]] (Callithrichidae).


Linia 48: Linia 48:


== Tryb życia ==
== Tryb życia ==
Małpa ta jest typową przedstawicielką rodzaju Saguinus: jest niewielka i ma krótkie, szerokie, słabe lub nawet w ogóle niewyspecjalizowane dłonie z palcami uzbrojonymi w pazury. Sierść pokrywająca koniec jej pyska jest biała, ale skóra pod nią jest ubarwiona, podobnie jak skóra na [[narządy płciowe|narządach płciowych]]. Grupy rodzinne tych tamaryn obejmuje samca, samicę i 1 lub 2 młode. Żyją w ściśle określonym terytorium: samica znakuje gałęzie na granicy takiego rewiru substancjami zapachowymi, wydzielanymi przez [[gruczoły odbytowe]] oraz [[mocz]]em. Podstawowymi składnikami pokarmu są [[owady]], liście i owoce.
Małpa ta jest typową przedstawicielką rodzaju ''[[tamaryna|Saguinus]]'': jest niewielka i ma krótkie, szerokie, słabe lub nawet w ogóle niewyspecjalizowane dłonie z palcami uzbrojonymi w pazury. Sierść pokrywająca koniec jej pyska jest biała, ale skóra pod nią jest ubarwiona, podobnie jak skóra na [[Genitalia|narządach płciowych]]. Grupy rodzinne tych tamaryn obejmuje samca, samicę i 1 lub 2 młode. Żyją w ściśle określonym terytorium: samica znakuje gałęzie na granicy takiego rewiru substancjami zapachowymi, wydzielanymi przez [[gruczoły odbytowe]] oraz [[mocz]]em. Podstawowymi składnikami pokarmu są [[owady]], liście i owoce.


== Rozmnażanie ==
== Rozmnażanie ==
Po 140-150 dniach od zapłodnienia samica rodzi 2 młode.
Po 140–150 dniach od zapłodnienia samica rodzi 2 młode.


== Przypisy ==
== Przypisy ==
Linia 61: Linia 61:


== Bibliografia ==
== Bibliografia ==
# ''Ilustrowana Encyklopedia Zwierząt'' - Warszawa 1997 - Dr Philip Whitfield
* ''Ilustrowana Encyklopedia Zwierząt'' - Warszawa 1997 - Dr Philip Whitfield


[[Kategoria:Pazurkowcowate]]
[[Kategoria:Pazurkowcowate]]

Wersja z 08:50, 19 mar 2020

Tamaryna czarnopłaszczowa
Saguinus nigricollis[1]
(Spix, 1823)
Ilustracja
Systematyka
Domena

eukarionty

Królestwo

zwierzęta

Typ

strunowce

Podtyp

kręgowce

Gromada

ssaki

Podgromada

żyworodne

Infragromada

łożyskowce

Rząd

naczelne

Podrząd

wyższe naczelne

Infrarząd

małpokształtne

Parvordo

małpy szerokonose

Rodzina

pazurkowcowate

Rodzaj

tamaryna

Gatunek

tamaryna czarnopłaszczowa

Synonimy
  • Leontocebus nigricollis (Spix, 1823)[1]
Podgatunki
  • S. n. nigricollis (Spix, 1823)
  • S. n. graellsi (Jimenez de la Espada, 1870)
  • S. n. hernandezi Hershkovitz, 1982
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]

Zasięg występowania
Mapa występowania

Tamaryna czarnopłaszczowa[3] (Saguinus nigricollis) – gatunek ssaka naczelnego z rodziny pazurkowcowatych (Callithrichidae).

Zasięg występowania

Tamaryna czarnopłaszczowa występuje w zależności od podgatunku[4][3]:

  • S. nigricollis nigricollistamaryna czarnopłaszczowa – brazylijska część Amazonii, płn. Peru i być może płd.-wsch. Kolumbia
  • S. nigricollis graellsitamaryna peruwiańska – płd. Kolumbia, płn.-wsch. Ekwador i płn. Peru
  • S. nigricollis hernandezitamaryna czarnogrzbieta – płd. Kolumbia

Morfologia

Długość ciała 21–25 cm, ogona 31–35 cm; masa ciała 420–500 g[4].

Występowanie

Występuje w lasach pierwotnych i wtórnych południowej Kolumbii i sąsiadujących z nią obszarów Ekwadoru i Brazylii.

Tryb życia

Małpa ta jest typową przedstawicielką rodzaju Saguinus: jest niewielka i ma krótkie, szerokie, słabe lub nawet w ogóle niewyspecjalizowane dłonie z palcami uzbrojonymi w pazury. Sierść pokrywająca koniec jej pyska jest biała, ale skóra pod nią jest ubarwiona, podobnie jak skóra na narządach płciowych. Grupy rodzinne tych tamaryn obejmuje samca, samicę i 1 lub 2 młode. Żyją w ściśle określonym terytorium: samica znakuje gałęzie na granicy takiego rewiru substancjami zapachowymi, wydzielanymi przez gruczoły odbytowe oraz moczem. Podstawowymi składnikami pokarmu są owady, liście i owoce.

Rozmnażanie

Po 140–150 dniach od zapłodnienia samica rodzi 2 młode.

Przypisy

  1. a b Saguinus nigricollis, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. Saguinus nigricollis, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016, wersja 2016-2 (ang.).
  3. a b W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński, W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 38. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
  4. a b A.B. Rylands, R.A. Mittermeier: Family Callitrichidae (Marmosets and Tamarins). W: R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, D.E. Wilson: Handbook of the Mammals of the World. Cz. 3: Primates. Barcelona: Lynx Edicions, 2013, s. 323. ISBN 978-84-96553-89-7. (ang.).

Bibliografia

  • Ilustrowana Encyklopedia Zwierząt - Warszawa 1997 - Dr Philip Whitfield