Can’t Hold Us Down
Wykonawcy singla z albumu Stripped | ||||
Christina Aguilera oraz Lil’ Kim | ||||
Wydany |
26 sierpnia 2003 r. | |||
---|---|---|---|---|
Nagrywany | ||||
Gatunek | ||||
Długość |
4:15 (wersja albumowa) | |||
Wydawnictwo | ||||
Producent | ||||
Format | ||||
Autor |
Christina Aguilera, Scott Storch, Matt Morris | |||
Singel po singlu | ||||
|
Can’t Hold Us Down – piosenka R&B stworzona na czwarty album studyjny amerykańskiej wokalistki Christiny Aguilery pt. Stripped (2002). Wyprodukowany przez Scotta Storcha oraz nagrany z gościnnym udziałem raperki Lil’ Kim, utwór wydany został jako czwarty singel promujący krążek 26 sierpnia 2003 roku. W 2004 kompozycja została nominowana do nagrody Grammy w kategorii najlepsza współpraca wokalna – muzyka pop.
Singel odnosił umiarkowane sukcesy na listach przebojów, ze szczególnie pozytywnym przyjęciem spotkał się w Europie. W wielu krajach tego kontynentu (między innymi Wielkiej Brytanii, Irlandii i Niemczech) dotarł do pozycji w Top 10 oficjalnych notowań. Podobnie w Australii, na ARIA Top 100 Singles, osiągnął miejsce #5, zaś w Nowej Zelandii, w notowaniu RIANZ Top 50 Singles Chart – miejsce #2. Na amerykańskiej liście Billboard Hot 100 objął pozycję dwunastą, stając się dziesiątym z kolei singlem Aguilery, który znalazł się w Top 20 zestawienia.
Zarówno sam utwór, jak i klip do utworu, znany jest ze swojej feministycznej treści.
Informacje o utworze
[edytuj | edytuj kod]„Can’t Hold Us Down” (dosł. tłum. nie damy się uciskać) to piosenka melodyjnie korzystająca z elementów charakterystycznych dla rhythm and bluesa, hip-hopu, dancehallu oraz popu, stworzona przez Christinę Aguilerę, Matta Morrisa i Scotta Storcha, produkowana przez ostatniego z autorów. Jest to także jeden z siedmiu utworów pochodzących z płyty Stripped, których współautorem i współproducentem jest Scott Storch. Storch wyprodukował piosenkę dla Tuff Jew Productions. Nagranie realizowano w pracowni Royal Z Entertainment budynku The Enterprise Studios w Burbank oraz w hollywoodzkim Conway Studios. Ponadto, Aguilera wyprodukowała piosenkę wykonawczo. Wykonawczyni nagrała ją wspólnie z raperką Lil’ Kim, z którą wcześniej pracowała przy przebojowym singlu „Lady Marmalade”. zrealizowanym na ścieżkę dźwiękową do filmu Moulin Rouge! (2001). Kim była w tym okresie partnerką Storcha[1]. Obie artystki zaprzyjaźniły się, a po kilku miesiącach Aguilera, tworząc album Stripped, zaproponowała Lil’ Kim ponowną współpracę; opracowując feministyczny hymn dla kobiet, które czują się nierespektowane przez mężczyzn, chciała bowiem nagrać duet z raperką silną, niezależną i wyrazistą. Początkowo zamiast Lil’ Kim na featuringu miała znaleźć się Eve[1]. Nigdy nie wydano oficjalnego oświadczenia, usprawiedliwiającego zmianę współuczestniczącego wykonawcy, jednak Eve wyznała, że „wizja projektu uległa zmianie”[1].
Utwór traktuje o prawach kobiet, a Aguilera poprzez jego treść wyraża wstręt wobec podwójnych standardów w społeczeństwie. Tematyka utworu, ściślej ujmując, dotyka dyskryminacji oraz powierzchownego traktowania artystek muzycznych, poprzez własną twórczość wyrażających swoją seksualność, a także męskich wykonawców (zwykle raperów), którzy w swych piosenkach bez skrępowania poruszają wątki erotyczne[1]. Treść „Can’t Hold Us Down” prawdopodobnie mówi o Eminemie, który w swoim singlu „The Real Slim Shady” z 2000 adresował obelgi w kierunku gwiazd muzyki pop, w tym Aguilery[1][2]. Terry Young Jr., pracownik The Hampton Institute (oddziału Uniwersytetu w Hampton), podsumowując kompozycję, określił ją jako „rozrachunek z seksizmem oraz niesprawiedliwością tłumienia swobody kobiet w przemyśle fonograficznym”[3]. Dziennikarz Albert Nowicki stwierdził, że nagranie „dowodzi, z jaką niechęcią odnosi się Aguilera do mizoginii”[4].
Nagranie zawiera sample z debiutanckiego singla Diddy’ego „Can’t Nobody Hold Me Down” (1997) oraz „Sophisticated Bitch”. utworu z krążka Yo! Bum Rush the Show (1987) grupy Public Enemy[1]. Jej fragmenty użyte zostały z kolei w utworze „Thank You (Dedication to Fans...)” z albumu Aguilery Back to Basics (2006), zrealizowanym w podzięce dla fanów piosenkarki za lata wsparcia[1]. Pomimo odniesionego sukcesu, „Can’t Hold Us Down” nie znalazł się na składance z największymi przebojami Aguilery, Keeps Gettin’ Better – A Decade of Hits (2008).
Obecność w kulturze masowej
[edytuj | edytuj kod]Feministycznej naturze zarówno utworu, jak i promującego go teledysku przyjrzeli się językoznawcy i wykładowcy uniwersyteccy. Albert Nowicki pisał: „Dzięki ‘Can’t Hold Us Down’ – piosence R&B, której poświęcono przynajmniej kilka rozpraw akademickich – prywatne bolączki kobiet z miesiąca na miesiąc stały się problemami społecznymi; tak dobitny był wpływ nagrania na kulturę masową.”[4] W 2018 roku odbył się pokaz taneczny grupy QDS Megacrew. Członkowie zespołu zaprezentowali widzom układ choreograficzny, który zharmonizowany był z kilkoma nagraniami Aguilery (w tym „Can’t Hold Us Down”, „Not Myself Tonight” i „Bobblehead”)[5]. Jedna z tancerek przodujących nosiła strój identyczny do tego, który Aguilera miała na sobie w wideoklipie do utworu[5].
Wydanie singla
[edytuj | edytuj kod]Premiera „Cant’ Hold Us Down” nastąpiła latem, 26 sierpnia 2003 roku. Singel opublikowano na kompaktach oraz płytach gramofonowych (format 12” Winyl). Utwór okazał się przebojem, sukcesywnie obejmując pozycje w Top 20 większości notowań.
W Stanach Zjednoczonych singel okazał się bardziej sukcesywny niż poprzedni utwór promujący Stripped, „Fighter”. zajmując miejsce dwunaste listy Billboard Hot 100 (miejsce o osiem oczek wyższe niż w przypadku „Fighter”) oraz stając się dziesiątym z kolei singlem Aguilery, który uplasował się w Top 20 zestawienia. Singel dotarł do czołowej dziesiątki zestawień w wielu krajach.
- Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz,
Opinie
[edytuj | edytuj kod]Nicole Hogsett, redaktorka serwisu internetowego Yahoo! Voices, przypisała singlowi pozycję czwartą w rankingu dziesięciu najlepszych piosenek Christiny Aguilery[6]. Dziennikarze YAM Magazine umieścili kompozycję na kompilowanej przez siebie liście „dziesięciu utworów idealnych na Dzień Kobiet”[7]. Według redaktorów strony internetowej the-rockferry.onet.pl, „Can’t Hold Us Down” to jedna z dziesięciu najlepszych kompozycji nagranych przez Aguilerę w latach 1997–2010. W zestawieniu stu najważniejszych utworów artystki z tego okresu serwis przypisał piosence pozycję #8[8]. Pod koniec sierpnia 2014 roku Jason Lipshutz, redaktor magazynu Billboard, uznał singel za jeden z piętnastu największych hitów Aguilery w Stanach Zjednoczonych[9].
Recenzje
[edytuj | edytuj kod]Utwór uzyskał generalnie pozytywne recenzje ze strony krytyków muzycznych. Opiniodawca pracujący dla serwisu internetowego Epinions nagrodził singel oceną w postaci i wydał istotne omówienie: „'Can’t Hold Us Down’ to miejski, popowy utwór z łatwą do strawienia produkcją i gościnną zwrotką w wydaniu Lil’ Kim. Ta piosenka bezzwłocznie odrzuca całą negatywną krytykę z powrotem w twarz opinii publicznej za sprawą inteligentnej, dającej do myślenia treści (...) Kompozycja traktuje o kobiecej sile, samoświadomości i nierównościach społecznych. Już w ciągu swoich pierwszych trzydziestu sekund utwór uderza tekstem: 'Czy nie mogę mieć własnej opinii? Powinnam siedzieć cicho tylko dlatego, że jestem kobietą? Nazwij mnie dziwką, kiedy mówię to, co mam na myśli'”. Krytyk skwitował „Can’t Hold Us Down” jako najmądrzejszy singel Christiny Aguilery[10]. Zdaniem redaktora strony o nazwie Traveling to the Heart, rhythm and bluesowa piosenka pasuje do wykonawczyni doskonale, jak „gorące szorty” z teledysku, a gościnny rap w wykonaniu Lil’ Kim jest potrzebny całości[11]. Recenzent pisał ponadto: „Tematem nowego singla Christiny Aguilery są prawa kobiet. Nie jest to łatwa do podjęcia kwestia. Jeżeli artysta nie jest szczery, przekaz jego tworu jest pusty i utwór staje się tylko kolejnym wypełniaczem przestrzeni radiowej. Jednak poprzednie singlowe numery Aguilery dowiodły, że piosenkarka udźwignie ten ciężar. (...) Tekst utworu jest stanowczy i bezpośredni. (...) Aguilera śpiewa zgodnie z zawartymi w nim emocjami”[11]. Dziennikarz witryny cduniverse.com wytypował „Can’t Hold Us Down” na najlepszy utwór z krążka Aguilery Stripped, wnioskując, że jest „żwawą, hip-hopową gimnastyką”[12]. Bardziej pejoratywny werdykt na temat singla wydała Janceen Dunn (Rolling Stone). Według niej piosenka jest „dziwnie nieożywiona”[13].
Dobrze odebrana została pochwała walki o równouprawnienie. Recenzentka brytyjskiego pisma The Guardian, Betty Clarke, uznała, że „Can’t Hold Us Down” „przepisuje zasady feminizmu na nowo, korzystając z hip-hopowego beatu”[14], podczas gdy Josh Kun z magazynu muzycznego Spin podsumował piosenkę jako „duet sióstr działających na kobiecą korzyść”[2]. W omówieniu z 2019 roku Michiel Vos pisał: „Aguilera przeciwstawiała się slut shamingowi już siedemnaście lat temu. W ‘Can’t Hold Us Down’ poruszane są kwestie nadal aktualne i niezmiennie problematyczne”[15].
Teledysk
[edytuj | edytuj kod]Wideoklip do utworu „Can’t Hold Us Down” wiosną 2003 roku wyreżyserował David LaChapelle[16], który wcześniej współpracował z Aguilerą nad kontrowersyjnym klipem towarzyszącym singlowi „Dirrty” (2002). Zdjęcia powstawały w Los Angeles, na terenie należącym do wytwórni Paramount Pictures, a plan zdjęciowy wybudowano na podobieństwo Lower East Side, dzielnicy Manhattanu, w dobie lat osiemdziesiątych[17][18].
Bohaterami teledysku są Afroamerykanie i Portorykańczycy, mieszkańcy ubogiej, nowojorskiej dzielnicy. Klip rozpoczynają ujęcia rewiru, którym przechadza się Aguilera – ubrana w różowy top i szorty, fioletową czapkę bejsbolową oraz białe podkolanówki. Gdy młody, czarnoskóry mężczyzna nachalnie chwyta ją za pośladki, wokalistka wszczyna słowną sprzeczkę. Zaczyna śpiewać i dołącza do niej liczna grupa okolicznych mieszkanek; tymczasem za atakowanym Afroamerykaninem wstawiają się inni mężczyźni. Sytuacja zostaje przerwana przez pojawienie się Lil’ Kim, która zdejmuje poszczególne elementy garderoby i zaczyna rapować. Zgromadzone kobiety zaczynają tańczyć, a Aguilera wykonuje niedwuznaczne gesty przy użyciu szlauchu i polewa wodą radio jednego z mężczyzn. Klip kończy ujęcie Christiny odchodzącej z uśmiechem z miejsca przedstawionych zdarzeń. Jedna z wcześniejszych scen nawiązuje do stylu tanecznego moonwalk, spopularyzowanego przez Michaela Jacksona w pierwszej połowie lat 80. Choreografię zastosowaną w klipie stworzyła Jeri Slaughter.
David LaChapelle skomentował koncept teledysku, jak i swoje inspiracje, w wywiadzie udzielonym stacji MTV:
(„Can’t Hold Us Down” – przyp.) to prawdziwy hymn wyzwoleńczy kobiet (...). Mężczyźni obiektywizują kobiety nieustannie i nic sobie z tego nie robią; tutaj ich rolę przejmuje dziewczyna. Klip jest moim ukłonem w stronę lat osiemdziesiątych. Uwielbiam hip-hop, breakdancing, b-boyów i fly girls (...). W klipie pojawia się wiele niesamowitych postaci i sądzę, że całość prezentuje się naprawdę interesująco. (...) Widzieliście wideo do „Dirrty” (brudny – przyp.)? Ten wideoklip nazywamy „Dirrtier” (brudniejszy). Nie chcę się powtarzać. Dużo się dzieje, wygląda to naprawdę gorąco. (...)[19]
Premiera wideoklipu odbyła się na antenie MTV w lipcu 2003 roku. 22 sierpnia 2003 klip zadebiutował w programie telewizji BET 106 & Park, w którym zyskał znaczną popularność. Elizabeth Learned, redaktorka witryny thecelebritycafe.com, uwzględniła wideo w zestawieniu dziesięciu najlepszych teledysków w karierze Aguilery, chwaląc jego entuzjastyczne przesłanie[20]. O teledysku do singla „Can’t Hold Us Down” pisano w artykułach naukowych, publikowanych między innymi przez wydawnictwa Edinburgh University Press oraz Bonn University Press.
Współtwórcy
[edytuj | edytuj kod]- Reżyseria, zdjęcia: David LaChapelle[16][21][17]
- Występują: Christina Aguilera[17], Lil’ Kim[17], Ambrit Millhouse[22][18], Donna Glytch[21], Marilyn Sue Perry[18] i in.
- Kostiumy, stylizacja: Trish Summerville[16]
- Udźwiękowienie: Tim Hays[21]
- Konsultant kreatywny, dyrektor castingu: Tracy „Twinkie” Byrd[17]
- Koloryzacja klipu: Dave Hussey[16]
- Wytwórnia: Mars Media[23], Paramount Pictures[17][18]
Promocja i wykonania koncertowe
[edytuj | edytuj kod]Aguilera występowała z singlem podczas promocji swojego albumu, Stripped. W latach 2003–2008 wykonywała utwór w trakcie tras koncertowych Justified and Stripped Tour, Stripped World Tour oraz Back to Basics Tour. Podczas trzeciej z nich „Can’t Hold Us Down” prezentowany był jako medley, wspólnie z piosenką „Still Dirrty” (pochodzącej z albumu Back to Basics), zamykając inauguracyjny segment koncertu, 1920's Flapper.
W lipcu 2017 Aguilera wystąpiła z utworem podczas koncertu Northwestern Mutual w hali BMO Harris Bradley Center w Milwaukee[24][25]. 28 kwietnia 2018 zaśpiewała „Can’t Hold Us Down” w Crystal Hall, w Baku, z okazji Grand Prix Azerbejdżanu[26][27], a półtora miesiąca później, w czerwcu, wykonała piosenkę przed publicznością obecną na koncercie charytatywnym GenentechGivesBack, w San Francisco[28]. Niedługo potem, 15 czerwca, gościła w programie telewizji NBC The Today Show, gdzie zaprezentowała widzom trzy swoje nagrania („Can’t Hold Us Down”, „Fighter”, „Fall in Line”)[29][30].
Piosenka wykonywana była podczas trasy koncertowej The Liberation Tour (2018)[31][32], a później także w ramach rezydentury The Xperience (2019), odbywającej się w Las Vegas[33][34]. Latem 2019 roku Aguilera ruszyła w europejskie tournée The X Tour: set koncertowy obejmował między innymi utwór „Can’t Hold Us Down”, poprzedzony fragmentem „Boys Wanna Be Her” z repertuaru Peaches[35][36].
Nagrody i wyróżnienia
[edytuj | edytuj kod]Rok | Ceremonia | Nagroda | Rezultat |
---|---|---|---|
2004 | Grammy Awards | najlepsza współpraca wokalna – muzyka pop | Nominacja |
FzZzC Awards | najlepszy utwór R&B | Wygrana[37][38][39][40] | |
Groovevolt Music & Fashion Awards | najmodniejszy teledysk[41] | ||
Teen People Readers’ Choice Awards | najbardziej inspirujący hymn | ||
MVPA Video Awards | najmodniejszy teledysk | ||
MTV Video Music Awards | Viewer’s Choice (pl. wybór widzów)[42] | Prenominacja | |
2005 | ASCAP Pop Music Awards | najlepsza piosenka | Wygrana |
2019 | Girls’ Choice Awards | najbardziej inspirująca piosenka klasyczna (duet lub grupa) |
Nominacja[43] |
Listy utworów i formaty singla
[edytuj | edytuj kod]- Amerykański singel CD
- „Can’t Hold Us Down” (Radio Edit)
- „Can’t Hold Us Down” (Suggested Callout Hook)
- Europejski, oceański i azjatycki singel CD
- „Can’t Hold Us Down” (Album Version)
- „Can’t Hold Us Down” (Sharp Boys Orange Vocal Mix)
- „Can’t Hold Us Down” (Jacknife Lee Mix)
- Ogólnoświatowy singel CD
- „Can’t Hold Us Down” (wideoklip)
- „Can’t Hold Us Down” (Album Version)
- „Beautiful” (Brother Brown Divine Mix)
- „Impossible” (Performance Snippet)
- „Get Mine, Get Yours” (Performance Snippet)
- Brytyjski 12” Winyl
- „Can’t Hold Us Down” (Sharp Boys Orange Vocal Mix)
- Promocyjny 12” Winyl przeznaczony do użytku didżejskiego
- „Can’t Hold Us Down” (Album Version) (A-side)
- „Can’t Hold Us Down” (Instrumental) (A-side)
- „Can’t Hold Us Down” (Acapella Version) (B-side)
Remiksy utworu
[edytuj | edytuj kod]- Sharp Boys Orange Vocal Mix – 7:22
- Sharp Beyond Dub
- Jacknife Lee Mix – 4:30
- Jacknife Lee Dub
- Da Yard Riddim Mix (remiks Stevena Marsdena; featuring Tanya Stephens) – 4:16
- OranGefuzZz Tiny Purple Shorts Dub
- OranGefuzZz Tiny Purple Shorts Club Mix
- Medasyn Mix (remiks Gabriela Olegavicha) – 4:11
- Medasyn Instrumental (remiks Gabriela Olegavicha)
- Altar Unreleased Tribal Mix – 8.26
Pozycje na listach przebojów
[edytuj | edytuj kod]Notowanie (2003)[44][45][46][47] | Najwyższa pozycja |
---|---|
5 | |
5 | |
13 | |
7 | |
32 | |
3 | |
20 | |
7 | |
4 | |
7 | |
8 | |
10 | |
9 | |
27 | |
9 | |
10 | |
20 | |
4 | |
2 | |
5 | |
1 (2 tygodnie na pozycji szczytowej) | |
20 | |
2 | |
14 | |
9 | |
3 | |
13 | |
13 | |
12 | |
11 | |
12 | |
5 | |
3 | |
4 | |
3 | |
6 | |
9 | |
3 | |
1 | |
2 |
Listy końcoworoczne
[edytuj | edytuj kod]Kraj | Pozycja |
---|---|
94 | |
62 | |
29 | |
12 | |
44 | |
13 |
Sprzedaż i certyfikaty
[edytuj | edytuj kod]Kraj | Wydawca | Certyfikat | Sprzedaż |
---|---|---|---|
Australia[56] | ARIA | złoto | 35.000+ |
Wielka Brytania[57][58] | BPI | srebro | 200.000 |
Zobacz też
[edytuj | edytuj kod]- „Woohoo” – singel Christiny Aguilery o zbliżonej tematyce
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ a b c d e f g „Can’t Hold Us Down by Christina Aguilera Songfacts”. songfacts.com. (ang.) [dostęp 2012-05-17].
- ↑ a b Kun, Josh (2003-07-15). „Christina Aguilera, ‘Stripped’”. Spin. (ang.) [dostęp 2012-05-18].
- ↑ Young Jr., Terry (2014-05-22). „Revisiting ‘Stripped’: How Christina Aguilera Challenged Notions of Feminism and Sexuality, and Spoke for the Youth of America”. hamptoninstitution.org. (ang.) [dostęp 2014-05-27].
- ↑ a b Nowicki, Albert (2018-06-06). „'I got a fire in my veins’. (‘Where’s Maria?', 2018)”. wellalwayshavethemovies.com. [dostęp 2018-06-06].
- ↑ a b „CHRISTINA AGUILERA TRIBUTE | @XTINA | by QDS MEGACREW | @QUALITYDANCESTUDIO”. youtube.com. 2018-05-22. [dostęp 2018-06-07].
- ↑ Hogsett, Nicole (2009-05-06). "The Top Ten Songs by Christina Aguilera". voices.yahoo.com. (ang.) [dostęp 2012-05-07].
- ↑ „TEN POP SONGS FOR INTERNATIONAL WOMEN’S DAY”. YAM Magazine. 2013-03-08. (ang.) [dostęp 2013-07-29].
- ↑ „# 31, 32, 33, 34 Christina Aguilera 'Keeps Gettin Better – a Decade of Hits’ (2008) & Britney Spears ‘Singles Collection’ (2009) & Leona Lewis ‘Echo’ (2009) & Ciara ‘Fantasy Ride’ (2009)”. the-rockferry.blog.onet.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-09-24)].. the-rockferry.onet.pl. [dostęp 2014-01-22].
- ↑ Lipshutz, Jason (2014-08-22). „Christina Aguilera’s Top 20 Billboard Hits”. Billboard. (ang.) [dostęp 2014-08-29].
- ↑ „Can’t Hold Us Down (Single) by Christina Aguilera”. epinions.com. 2010-10-28. (ang.) [dostęp 2012-05-18].
- ↑ a b „Music Review: Christina Aguilera ‘Can’t Hold Us Down'”. Traveling to the Heart (dusk411.joeuser.com). (ang.) [dostęp 2012-05-18].
- ↑ „Christina Aguilera – Stripped Vinyl LP Record”. cduniverse.com. (ang.) [dostęp 2012-05-18].
- ↑ „Stripped by Christina Aguilera”. rollingstone.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-07-01)].. Rolling Stone. (ang.) [dostęp 2012-05-18].
- ↑ Clarke, Betty (2002-10-25). „Christina Aguilera: Stripped”. The Guardian. (ang.) [dostęp 2012-05-18].
- ↑ Vos, Michiel (2019-06-22). „The Ultimate Christina Aguilera Top 20". A Bit of Pop Music. (ang.) [dostęp 2019-07-09].
- ↑ a b c d „Christina Aguilera – Can’t Hold Us Down (2003) | IMVDb”. IMVDb (The Internet Music Video Database). (ang.) [dostęp 2020-04-23].
- ↑ a b c d e f „Tracy Twinkie Byrd: 'ISSA #tbt THROWBACK to that time on the Paramount Lot (...)'”. Instagram. Facebook, Inc. 2020-01-09. (ang.) [dostęp 2020-04-23].
- ↑ a b c d „Ambrit CenterStage Millhouse: 'OMG talk about #Throwback MY VERY FIRST JOB IN LA! (...)'”. Instagram. Facebook, Inc. 2020-01-09. (ang.) [dostęp 2020-04-23].
- ↑ Moss, Corey (2003-05-16). „Christina, Lil’ Kim Get Even ‘Dirrtier’ For ‘Can’t Hold Us Down’ Clip”. MTV News. MTV. (ang.) [dostęp 2012-05-18].
- ↑ Learned, Elizabeth (2014-02-21). „Top 10 Christina Aguilera music videos”. thecelebritycafe.com. (ang.) [dostęp 2014-09-11].
- ↑ a b c „Christina Aguilera Feat. Lil Kim: Can’t Hold Us Down (2003 Video) – Full Cast & Crew”. IMDb. Amazon.com, Inc. (ang.) [dostęp 2020-04-23].
- ↑ „Ambrit Millhouse – Biography”. IMDb. Amazon.com, Inc. (ang.) [dostęp 2020-04-26].
- ↑ „Christina Aguilera Feat. Lil Kim: Can’t Hold Us Down (2003 Video) – Company Credits”. IMDb. Amazon.com, Inc. (ang.) [dostęp 2020-04-23].
- ↑ „Christina Aguilera comes to town for private Northwestern Mutual performance”. onmilwaukee.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-12)].. onmilwaukee.com. 2017-07-25. (ang.) [dostęp 2017-07-27].
- ↑ „Christina Aguilera Setlist – BMO Harris Bradley Center, Milwaukee, WI, USA „. setlist.fm. (ang.) [dostęp 2017-07-27].
- ↑ „Christina Aguilera Setlist – Crystal Hall, Baku, Azerbaijan (APR 28, 2018)”. setlist.fm. (ang.) [dostęp 2018-06-10].
- ↑ Faia, Amanda (2018-04-28). „Christina Aguilera faz show em Baku e menciona novo álbum em vídeo de abertura”. portalpopline.com.br. (port.) [dostęp 2018-06-10].
- ↑ „ZDJĘCIA/VIDEO: KONCERT CHARYTATYWNY #GENENTECHGIVESBACK”. christinaaguilera.com.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-06-12)].. christinaaguilera.com.pl. 2018-06-10. [dostęp 2018-06-10].
- ↑ Havens, Lyndsey (2018-06-15). „Christina Aguilera Wakes Fans Up With Soaring Performance on ‘Today’: Watch”. billboard.com. (ang.) [dostęp 2018-06-16].
- ↑ Dawn, Randee (2018-06-15). „Christina Aguilera kicks off the weekend in the best way with concert on TODAY plaza”. today.com. (ang.) [dostęp 2018-06-16].
- ↑ „Christina Aguilera Setlist – Hard Rock Live, Hollywood, FL, USA „. setlist.fm. 2018-09. (ang.) [dostęp 2018-09-28].
- ↑ Miller, Jordan (2018-09-26). „The Hits, Tears, And A Proposal: Christina Aguilera Kicks Off The ‘Liberation’ Tour!”. breatheheavy.com. (ang.) [dostęp 2018-09-28].
- ↑ „Christina Aguilera Concert Setlist at Zappos Theater, Las Vegas on May 31, 2019”. setlist.fm. (ang.) [dostęp 2019-06-01].
- ↑ Nied, Mike (2019-06-01). „Christina Aguilera Launches ‘The Xperience’ Residency: See The Setlist”. idolator.com. (ang.) [dostęp 2019-06-08].
- ↑ „Christina Aguilera Concert Setlist at AccorHotels Arena, Paris on July 4, 2019”. setlist.fm. 2019-07. (ang.) [dostęp 2019-07-23].
- ↑ „Christina Aguilera Brings ‘The X Tour’ to Europe”. sosugary.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-07-19)].. sosugary.com. 2019-07-14. (ang.) [dostęp 2019-07-23].
- ↑ „Liste des récompenses et nominations de Christina Aguilera”. fracademic.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-11-29)].. fracademic.com. (fr.) [dostęp 2019-11-29].
- ↑ „Christina Aguilera’s Awards”. sites.google.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2019-11-29)].. google.com. (ang.) [dostęp 2019-11-29].
- ↑ „NAGRODY – Christina Aguilera Polska”. christinaaguilera.com.pl. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-02-27)].. christinaaguilera.com.pl. [dostęp 2019-11-29].
- ↑ Donovan, Mary Anne. Christina Aguilera: A Biography. Greenwood. 2010. S. 136. ISBN 0-313-38318-9.
- ↑ "First Annual Groovevolt.com Music & Fashion Award Winners Announced". Music Industry News Network. MusicDish LLC. 2004. (ang.) [dostęp 2020-04-13].
- ↑ „MTV VMA Viewer’s Choice Voting”. The Christina Connection. 2004-07. (ang.) [dostęp 2020-05-09].
- ↑ "GIRLS’ CHOICE – Empowerment in Music Nominees". girlschoice.com. 2019-11-26. (ang.) [dostęp 2019-11-28].
- ↑ „Christina Statistics – Charts – Singles Chart History – By Single”. christinamultimedia.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-01-01)].. christinamultimedia.com. (ang.) [dostęp 2010-11-02].
- ↑ a b c d „Stripped Charts – Topic Oficial”. christinaforos.mforos.com. [zarchiwizowane z tego adresu (2010-03-28)].. christinaforos.mforos.com. 2003-05-05. (port.) [dostęp 2010-11-02].
- ↑ „Christina Aguilera Album & Song Chart History – European Hot 100 for Christina Aguilera”. Billboard. (ang.) [dostęp 2010-11-02].
- ↑ Slágerlisták – archívum: Christina Aguilera. mahasz.hu. (węg.) [dostęp 2010-11-02].
- ↑ „ARTIST | Song Title”. asdfg-menezes.org. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-11-18)].. asdfg-menezes.org. (ang.) [dostęp 2019-07-31].
- ↑ „DEUTSCHE BLACK CHARTS – JAHRESCHARTS 2003”. djcharts.de. (niem.) [dostęp 2017-12-04].
- ↑ „ROMANIAN TOP 100 – Editia 2, saptamina 12.01 – 18.01, 2004”. rt100.ro. [zarchiwizowane z tego adresu (2005-05-14)].. rt100.ro. (rum.) [dostęp 2017-12-03].
- ↑ a b „Romanian Top 100 Singles Airplay Chart – Top of the Year 2004”. softpedia.com. (ang.) [dostęp 2017-05-31].
- ↑ „R&R CHR/Pop Charts – Christina Aguilera”. wweb.uta.edu. (ang.) [dostęp 2018-11-22].
- ↑ Official Singles Chart. Record Report. 2003, notowanie 13. z dnia 15 listopada.
- ↑ German Top 20 – The Chart Of 2003. ki.informatik.uni-wuerzburg.de. (ang.) [dostęp 2010-11-02].
- ↑ „World Chart Show – Year-End Chart 2003”. chartsaroundtheworld.com. 2003-12-31. (ang.) [dostęp 2018-05-26].
- ↑ „ARIA Charts – Accreditations – 2003 Singles”. ARIA. (ang.) [dostęp 2020-04-06].
- ↑ „British single certifications – Christina Aguilera – Can’t Hold Us Down”. British Phonographic Industry (BPI). W sekcji „Format” wybierz opcję „Singles”. W sekcji „Certification” wybierz opcję „Silver”. W sekcji „Search BPI Awards” wpisz hasło „Can’t Hold Us Down” i wciśnij enter.
- ↑ „Chart Data: ‘@xtina and @LilKim’s „Can’t Hold Us Down” is now certified Silver in the UK'”. Twitter. Twitter, Inc. 2020-04-03. (ang.) [dostęp 2020-04-06].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Balaji, Murali (2008). „Vixen Resistin’: Redefining black womanhood in hip-hop music videos”. Journal of Black Studies 41 (1): 5–20. DOI:10.1177/0021934708325377.
- Besigiroha, Linda (2010). „Independent women? Feminist discourse in music videos” [W:] Gymnich, Marion; Ruhl, Kathrin; Scheunemann, Klaus. Gendered (Re)Visions: Constructions of Gender in Audiovisual Media. Göttingen, Niemcy: Bonn University Press (Vandenhoeck & Ruprecht). s. 227–252. ISBN 978-3-89971-662-7.
- Railton, Diane; Watson, Paul (2005). „Naughty girls and red-blooded women: Representations of female heterosexuality in music video”. Feminist Media Studies 5 (1): 51–63. DOI:10.1080/14680770500058207.
- Railton, Diane; Watson, Paul (2011). Music Video and the Politics of Representation. Edynburg, Szkocja: Edinburgh University Press. s. 88–90. ISBN 978-0-7486-3323-4.