Barbara Klajnert-Maculewicz
Państwo działania | |
---|---|
Data urodzenia | |
Profesor doktor habilitowana inżynier nauk biologicznych | |
Specjalność: biofizyka, biologia medyczna | |
Alma Mater | |
Doktorat |
26 listopada 2002 – biofizyka |
Habilitacja |
28 kwietnia 2009 – biofizyka |
Profesura |
6 grudnia 2013 |
Polska Akademia Nauk | |
Status |
członkini Komitetu Biologii Molekularnej Komórki |
Nauczycielka akademicka | |
uczelnia |
Uniwersytet Łódzki; Wydział Biologii i Ochrony Środowiska; Instytut Biofizyki |
Stanowisko |
Profesor |
Okres zatrudn. |
od 2002 |
Odznaczenia | |
Barbara Teresa Klajnert-Maculewicz (ur. 12 lipca 1972[1]) – polska biofizyczka, profesor Uniwersytetu Łódzkiego.
Życiorys
[edytuj | edytuj kod]Barbara Klajnert-Maculewicz w 1996 ukończyła studia w zakresie inżynierii środowiska na Politechnice Łódzkiej[2]. W 2002 na Uniwersytecie Łódzkim uzyskała stopień doktora biofizyki na podstawie dysertacji Oddziaływanie dendrymerów poliamidoaminowych z albuminą surowicy wołowej (promotorka – Maria Bryszewska )[3]. Odbyła staż na Uniwersytecie McMastera w Kanadzie (2004–2005)[2]. W 2009 habilitowała się na UŁ, przedstawiając dzieło Oddziaływanie dendrymerów z białkami i peptydami – wpływ dendrymerów na proces agregacji peptydów prionowych i alzheimerowych[3]. W 2013 uzyskała tytuł profesora nauk biologicznych[4].
Jej zainteresowania naukowe obejmują nanomedycynę, w szczególności biologiczne właściwości i biomedyczne zastosowania dendrymerów i innych nanoukładów[2].
W latach 1996–1999 asystentka na Wydziale Biotechnologii i Nauk o Żywności macierzystej uczelni. Od 2002 zatrudniona na Wydziale Biologii i Ochrony Środowiska UŁ[2], Katedra Biofizyki Ogólnej[5]. External scientific member w Leibniz-Institut für Polymerforschung w Dreźnie (2014/2015). Współautorka dwóch monografii. Koordynowała kilka projektów badawczych[2]. Wśród wypromowanych przez nią doktorów znaleźli się: Barbara Ziemba (2012), Tomasz Wasiak (2012), Monika Marcinkowska (2020), Michał Gorzkiewicz (2020)[3].
Członkini Komitetu Biologii Molekularnej Komórki Polskiej Akademii Nauk (2015–2019)[2]. W latach 2016–2020 zasiadała w Komitecie Polityki Naukowej przy Ministrze Nauki i Szkolnictwa Wyższego , w tym jako wiceprzewodnicząca (2016–2017) i przewodnicząca (2017–2018)[6][7], a w latach 2020–2022 w Radzie Narodowego Centrum Nauki[8].
W 2008 otrzymała stypendium L’Oréal dla Kobiet i Nauki, a w 2011 Złoty Krzyż Zasługi za zasługi w pracy naukowo-badawczej i dydaktycznej[2].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Curriculum vitae [online], unilodz.academia.edu, 2019 [dostęp 2021-10-24] [zarchiwizowane z adresu 2021-10-23] .
- ↑ a b c d e f g prof. dr hab. Barbara Klajnert-Maculewicz [online], Narodowe Centrum Nauki [dostęp 2021-10-23] [zarchiwizowane z adresu 2021-05-09] .
- ↑ a b c Prof. dr hab. inż. Barbara Teresa Klajnert-Maculewicz (Klajnert), [w:] baza „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI PIB) [dostęp 2021-10-24] .
- ↑ Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 grudnia 2013 r. nr 115-17-13 w sprawie nadania tytułu profesora (M.P. z 2014 r. poz. 12).
- ↑ prof. dr hab. Barbara Klajnert-Maculewicz [online], uni.lodz.pl [dostęp 2021-10-23] [zarchiwizowane z adresu 2021-10-23] .
- ↑ Komitet Polityki Naukowej [online], BIP MNISW, 2016 [dostęp 2021-10-23] [zarchiwizowane z adresu 2017-08-23] .
- ↑ Komitet Polityki Naukowej [online], BIP MNISW, 2018 [dostęp 2021-10-23] [zarchiwizowane z adresu 2020-03-02] .
- ↑ Skład Rady [online], Narodowe Centrum Nauki [dostęp 2021-10-23] [zarchiwizowane z adresu 2021-05-08] .