Ostateczny krach systemu korporacji
Wykonawca albumu studyjnego | ||||
Kult | ||||
Wydany |
4 maja 1998 | |||
---|---|---|---|---|
Nagrywany |
styczeń – marzec 1998 | |||
Gatunek | ||||
Długość |
76:20 | |||
Wydawnictwo | ||||
Producent |
Andrzej Rewak, Krzysztof Banasik, Kazik Staszewski | |||
Oceny | ||||
| ||||
Album po albumie | ||||
| ||||
Single z albumu Ostateczny krach systemu korporacji | ||||
|
Ostateczny krach systemu korporacji – dziesiąty album Kultu, wydany 4 maja 1998 roku. Jest to ostatnia płyta nagrana z tragicznie zmarłym perkusistą, Andrzejem Szymańczakiem. Tytuł płyty wywodzi się z cytatu Jello Biafry – Najbardziej lubię wizualizować sobie ostateczny krach systemu korporacji, który według Kazika jest przykładem naiwności autora[4] (cytat ten pojawia się na początku utworu Krew jak śnieg).
Autorstwo utworu Fever, Fever, Fever jest przypisane muzykom z fikcyjnego zespołu Liars – L. Rekarte i R. Lopezowi. Inspiracją dla ich imion był hiszpański piłkarz López Rekarte[5][6].
Album uzyskał status platynowej płyty[7].
W 2014 roku wydano reedycję albumu na płycie winylowej.
Lista utworów
[edytuj | edytuj kod]- „Goopya peezda” (K. Staszewski / Kult)
- „Lewy czerwcowy” (K. Staszewski / Kult)
- „Grzesznik” (K. Staszewski / Kult)
- „Gdy nie ma dzieci” (K. Staszewski / Kult)
- „Z archiwum polskiego jazzu” (K. Staszewski / Kult)
- „3 gwiazdy” (K. Staszewski / Kult)
- „Poznaj swój raj” (K. Staszewski / Kult)
- „Dziewczyna bez zęba na przedzie” (K. Staszewski / Kult)
- „Kto wie” (K. Staszewski / Kult)
- „Fever, fever, fever” (K. Staszewski / Kult[8], na okładce albumu podano jako żart L. Rekarte / R. Lopez[6])
- „Jatne” (K. Staszewski / Kult)
- „Ja wiem to” (K. Staszewski / Kult)
- „Kto śmie traktować cię źle” (K. Staszewski / Kult)
- „Idź przodem” (K. Staszewski / Kult)
- „Krew jak śnieg” (K. Staszewski / Kult)
- „Komu bije dzwon” (K. Staszewski / Kult)
- "..."[9] (K. Staszewski / Kult)
Wykonawcy
[edytuj | edytuj kod]- Kazik Staszewski – sampler, saksofon, śpiew
- Janusz Grudziński – instrumenty klawiszowe, gitara akustyczna
- Irek Wereński – gitara basowa
- Krzysztof Banasik – gitara elektryczna, waltornia, saksofon, dzwony rurowe, przyśpiewki
- Andrzej Szymańczak – perkusja, inne instrumenty perkusyjne
oraz gościnnie:
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Ostateczny krach systemu korporacji. rateyourmusic.com. [dostęp 2023-07-04]. (ang.).
- ↑ Thom Jurek: Ostateczny Krach Systemu Korporacji – Kult. AllMusic. [dostęp 2010-12-29]. (ang.).
- ↑ Marek Świrkowicz. Kult. Ostateczny krach systemu korporacji. „Teraz Rock”. 10 (56), 2007. ISSN 1730-394X. (pol.).
- ↑ Leszek Gnoiński: Kult Kazika. Poznań: In Rock, listopad 2000, s. 148. ISBN 978-83-86365-39-5.
- ↑ discogs.com. [dostęp 2010-12-29]. (ang.).
- ↑ a b Wiesław Weiss: Kult Biała Księga. Warszawa: Kosmos Kosmos, 2009, s. 392. ISBN 978-83-926991-2-5.
- ↑ Platynowe płyty CD przyznane w 1998 roku [online], ZPAV [dostęp 2020-07-29] .
- ↑ Leszek Gnoiński: Kult Kazika. Poznań: In Rock, listopad 2000, s. 201. ISBN 978-83-86365-39-5.
- ↑ Jednominutowy utwór ukryty
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Okładka
- Ostateczny krach systemu korporacji w bazie Discogs.com (ang.)