Linzang cętkowany
Prionodon pardicolor[1] | |||
Hodgson, 1842 | |||
Systematyka | |||
Domena | |||
---|---|---|---|
Królestwo | |||
Typ | |||
Podtyp | |||
Gromada | |||
Podgromada | |||
Infragromada | |||
Rząd | |||
Podrząd | |||
Rodzina | |||
Rodzaj | |||
Gatunek |
linzang cętkowany | ||
Synonimy | |||
| |||
Podgatunki | |||
| |||
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[5] | |||
Zasięg występowania | |||
Linzang cętkowany[6] (Prionodon pardicolor) – gatunek drapieżnego ssaka z rodziny linzangów (Prionodontidae).
Taksonomia
[edytuj | edytuj kod]Gatunek po raz pierwszy zgodnie z zasadami nazewnictwa binominalnego opisał w 1842 roku brytyjski przyrodnik Brian Houghton Hodgson, nadając mu nazwę Prionodon pardicolor[7]. Holotyp pochodził z Sikkimu, w Indiach[8].
Autorzy Illustrated Checklist of the Mammals of the World rozpoznają dwa podgatunki[9].
Etymologia
[edytuj | edytuj kod]- Prionodon: gr. πριων priōn, πριονος prionos „piła”; οδους odous, οδων odōn „ząb”[10].
- pardicolor: łac. pardus, pardi „lampart”, od gr. παρδος pardos „lampart”[11]; color, coloris „kolor, barwa”[12].
Zasięg występowania
[edytuj | edytuj kod]Linzang cętkowany występuje w południowej i południowo-wschodniej Azji, zamieszkując w zależności od podgatunku[9]:
- P. pardicolor pardicolor – Nepal, północno-wschodnie Indie, Bhutan i północna Mjanma.
- P. pardicolor presina – środkowa i południowa Chińska Republika Ludowa, północna Tajlandia, Laos, Wietnam i Kambodża.
Morfologia
[edytuj | edytuj kod]Długość ciała (bez ogona) 31–45 cm, długość ogona 30–39,9 cm; masa ciała 550–1220 g[13]. Dorosłe samce są większe i najprawdopodobniej dwa razy cięższe niż dorosłe samice[13].
Ekologia
[edytuj | edytuj kod]Linzang posiada bardzo dobrze rozwinięte zmysły wzroku i słuchu, pozwalające na polowanie w ciemnościach. Ssak ten prowadzi nocny tryb życia, jest samotnikiem, żyje głównie na drzewach. Głównym pożywieniem są gryzonie, płazy, gady, padlina. Dwa razy w roku, w lutym i w sierpniu samica rodzi 2–3 młode.
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Prionodon pardicolor, [w:] Integrated Taxonomic Information System (ang.).
- ↑ H.R. Schinz: Systematisches Verzeichniss aller bis jetzt bekannten Säugethiere oder Synopsis Mammalium nach dem Cuvier’schen System. Cz. 1. Solothurn: Verlag von Jent und Bakmann, 1845, s. 366. (niem.).
- ↑ J.E. Gray: Class: Mammalia. W: B.H. Hodgson: Catalogue of the specimens and drawings of mammals, birds, reptiles, and fishes of Nepal and Tibet. Londyn: The Trustees, 1836, s. 4. (ang.).
- ↑ O. Thomas. The Mammals obtained by Mr. Herbert Stevens on the Sladen-Godman Expedition to Tonkin. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 95 (2), s. 499, 1925. DOI: 10.1111/j.1096-3642.1925.tb01524.x. (ang.).
- ↑ J.W. Duckworth i inni, Prionodon pardicolor, [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016, wersja 2022-1 [dostęp 2022-03-20] (ang.).
- ↑ W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński & W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 141. ISBN 978-83-88147-15-9. (pol. • ang.).
- ↑ B.H. Hodgson. On a new Species of Prionodon. P. Pardicolor nobis. „Calcutta journal of natural history, and miscellany of the arts and sciences in India”. 2, s. 57, 1841. (ang.).
- ↑ D.E. Wilson & D.M. Reeder (redaktorzy): Species Prionodon pardicolor. [w:] Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. [dostęp 2022-03-20].
- ↑ a b C.J. Burgin, D.E. Wilson, R.A. Mittermeier, A.B. Rylands, T.E. Lacher & W. Sechrest: Illustrated Checklist of the Mammals of the World. Cz. 2: Eulipotyphla to Carnivora. Barcelona: Lynx Edicions, 2020, s. 394. ISBN 978-84-16728-35-0. (ang.).
- ↑ T.S. Palmer. Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. „North American Fauna”. 23, s. 562, 1904. (ang.).
- ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 162.
- ↑ Jaeger 1944 ↓, s. 56.
- ↑ a b P. Gaubert: Family Prionodontidae (Linsangs). W: D.E. Wilson & R.A. Mittermeier (redaktorzy): Handbook of the Mammals of the World. Cz. 1: Carnivores. Barcelona: Lynx Edicions, 2009, s. 173. ISBN 978-84-96553-49-1. (ang.).
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Edmund C. Jaeger , Source-book of biological names and terms, wyd. 1, Springfield: Charles C. Thomas, 1944, s. 1–256, OCLC 637083062 (ang.).