Zazule
Państwo | |
---|---|
Obwód | |
Rejon | |
Powierzchnia |
1,094 km² |
Wysokość |
313 m n.p.m. |
Populacja • liczba ludności • gęstość |
|
Nr kierunkowy |
+380 3265 |
Kod pocztowy |
80716 |
Położenie na mapie obwodu lwowskiego | |
Położenie na mapie Ukrainy | |
Zazule (w II Rzeczypospolitej Zazule-Kozaki[1], ukr. Зозулі) – wieś w obwodzie lwowskim, w rejonie złoczowskim na Ukrainie. Miejscowość liczy 630 mieszkańców.
Pod koniec XIX w. część wsi nosiła nazwę Kopanie[2].
W miejscowości gościł obóz edukacyjny „Politechnika-4” Politechniki Lwowskiej.
Położenie
[edytuj | edytuj kod]Według Słownika geograficznego Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich Zazule to wieś w powiecie złoczowskim na południowy wschód od sądu powiatowego i urzędu pocztowego w Złoczowie. Zabudowania wsi leżą rozrzucone wśród lasów. Wieś powstała z pojedynczych osad leśnych na obszarze dawnych dóbr złoczowskich. Osady te już po roku 1848 złączone zostały w jedną gminę administracyjną.
Ludność
[edytuj | edytuj kod]W latach 1880–1902 na obszarze dworu było 821 osób wyznania rz-kat., 955 gr.-kat. 113 izrael.; 1203 Rusinów, 686 Polaków. Parafia rz.-kat. i gr.-kat. znajdowały się w Złoczowie. W części wsi Monastyrek była drewniana cerkiew, należąca do oo. bazylianów ze Złoczowa. Cerkiew tą ok. 1873 r. rozebrano. Mieściły się w niej portrety Sobieskich[3].
Od 1925 r. tutejsi wierni rzymskokatoliccy należeli do nowo utworzonej parafii Zazule-Kozaki[4]. W czerwcu 1945 r. wyjechali oni prawie wszyscy wraz z ks. proboszczem Michałem Krallem (1894-1962) na Ziemie Zachodnie, osiedlając się głównie we wsi Pyrzany, gdzie kontynuują swoje tradycje[5].
W okresie międzywojennym wieś w powiecie złoczowskim w województwie tarnopolskim. W latach 1940–1944 nacjonaliści ukraińscy z OUN – UPA zamordowali tutaj 12 Polaków[6].
Ludzie związani ze wsią
[edytuj | edytuj kod]We wsi, w grobowcu przy miejscowym kościele pw. Karola Boromeusza, zbudowanym w stylu neogotyckim w 1906 r.[7], został pochowany bp. Karol Hryniewiecki[8], polski duchowny rzymskokatolicki, działacz polityczny II RP, biskup diecezjalny wileński w latach 1883–1889, od 1891 arcybiskup tytularny Perge, poseł na Sejm Litwy Środkowej. Ten grobowiec w latach 50. XX w. został zniszczony z polecenia komunistycznych władz[9].
Przypisy
[edytuj | edytuj kod]- ↑ Agnieszka Watral , Pyrzany 1945-2005. By młodzi nie zapomnieli, Pyrzany-Zielona Góra 2011, s. 5–8, ISBN 978-83-60218-30-3 .
- ↑ Kopanie 9.), [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. IV: Kęs – Kutno, Warszawa 1883, s. 372 .
- ↑ Filip Sulimierski, Bronisław Chlebowski, Władysław Walewski: Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, t. XIV. Warszawa: 1880–1902, s. 505.
- ↑ Grzegorz Rąkowski , Przewodnik po Ukrainie Zachodniej. Cześć III. Ziemia Lwowska, 2007, s. 291, ISBN 978-83-89188-66-3 .
- ↑ Agnieszka Watral , tamże.
- ↑ Henryk Komański , Szczepan Siekierka, Ludobójstwo dokonane przez nacjonalistów ukraińskich na Polakach w województwie tarnopolskim 1939-1946, wyd. 2, Wrocław: Nortom, 2006, s. 514–515, ISBN 83-89684-61-6, ISBN 978-83-89684-61-5, OCLC 156875487 .
- ↑ Grzegorz Rakowski , Tamże.
- ↑ Sprawozdanie Dyrekcji Państwowego Gimnazjum Humanistycznego im. Króla Jana Sobieskiego w Złoczowie za rok szkolny 1928/29. Złoczów: Drukarnia Wilhelma Zukerkandla, 1929, s. 10.
- ↑ T. Dudek. Sylwetki kapłanów – proboszczów parafii św. Jakuba Ap. w Tuchowie. „Tuchowskie Wieści”. 3(121), s. 28, maj–czerwiec–lipiec 2011. Towarzystwo Miłośników Tuchowa. ISSN 1234-6640. [dostęp 2018-09-14].
Bibliografia
[edytuj | edytuj kod]- Z Kozaków i Pyrzan. Kresowe biografie. Pod redakcją Bogusława Mykietowa. Pyrzany-Zielona Góra 2011, ISBN 978-83-60218-31-0.
Linki zewnętrzne
[edytuj | edytuj kod]- Zazule 3.) wieś, powiat złoczowski, [w:] Słownik geograficzny Królestwa Polskiego, t. XIV: Worowo – Żyżyn, Warszawa 1895, s. 505 .