Bitwa nad rzeką Arios
Bitwa nad rzeką Arios miała miejsce w 208 p.n.e. podczas wyprawy Antiocha III na wschód swojego państwa. Antioch po pokonaniu Partów skierował się ze swą armią przeciwko Baktrii, która także oderwała się od imperium Seleucydów.
Czas | |||
---|---|---|---|
Miejsce |
brzeg rzeki Arios (obecnie Harirud) | ||
Wynik |
Zwycięstwo Seleucydów, wycofanie się Baktrów | ||
Strony konfliktu | |||
| |||
Dowódcy | |||
| |||
Siły | |||
| |||
Straty | |||
|
Na trzy dni przed dotarciem do rzeki Arios, Antioch otrzymał informację, że władca Baktrii Eutydemos I schronił się ze swoimi siłami w Tapurii, natomiast przeprawy broni 10 tys. jazdy baktryjskiej. Zdecydował się zaniechać oblężenia i zaatakować tych drugich. Po dwóch dniach marszu Antioch podzielił swoje siły – sam z kawalerią (Agemą i Hetajrami), lekkozbrojnymi oraz 10-tysięcznym oddziałem Srebrnych Tarcz, ruszył szybciej w kierunku przeprawy pod osłoną nocy. Baktryjska jazda trzymała straż na brzegu rzeki w dzień, natomiast noc spędzała w pobliskiej osadzie, dlatego Antioch, dotarłszy nad Arios przed świtem, mógł rozpocząć przeprawę nie atakowany. Wkrótce jednak baktryjscy zwiadowcy zauważyli przybycie wroga i główne siły, powiadomione o wydarzeniu, ruszyły powstrzymać oddziały Seleucydy. Widząc zbliżającą się szarżę Antioch stanął na czele 2 tys. swojej kawalerii i ruszył przeciwko przedniej straży Baktrów, pozostałym swoim oddziałom wydając rozkaz sformowania szyku. Jazda Seleucydów z królem walczącym pierwszej linii pokonała pierwszy szwadron nieprzyjaciela mimo ciężkich strat po obu stronach, ale drugie i trzecie natarcie Baktrów przechyliło szalę zwycięstwa na ich stronę. Wtedy dowódca królewski Panaitolos przybył Antiochowi z odsieczą na czele reszty kawalerii – pokonał walczących Baktrów a następnie uderzył na kolejnych, szarżujących w luźnym szyku, zmuszając ich do ucieczki. Panaitolos kontynuował pościg dopóki reszta jazdy nieprzyjaciela (przetrwała niecała) nie połączyła się z Eutydemosem, natomiast oddziały Antiocha kontynuowały walkę, zabijając wielu wrogów a sporą część biorąc do niewoli. Podczas bitwy Antioch został ranny w usta i stracił kilka zębów, zabito też pod nim konia. Jego postawa w walce przyniosła mu reputację nadzwyczaj odważnego.
Eutydemos wycofał się ze swoją armią do twierdzy Zariaspa (Baktra) i przygotował się do przyjęcia oblężenia miasta.
Bibliografia
edytuj- Polibiusz Dzieje X
- Krzysztof Kęciek: Magenzja 190 p.n.e.. Warszawa: Bellona, 2003.