HMS Audacity
HMS Audacity (D10) – pierwszy lotniskowiec eskortowy, powstał po przebudowaniu zdobycznego niemieckiego drobnicowca MV „Hannover” (wodowanie w 1939), zdobytego w 1940 roku podczas próby przebicia się przez brytyjską blokadę.
Historia | |
Stocznia | |
---|---|
Wodowanie |
1939 |
Nazwa |
Hannover |
Wejście do służby |
1939 |
Wycofanie ze służby |
1940 |
Nazwa |
Sindbad / Empire Audacity |
Wejście do służby |
1940 |
Wycofanie ze służby |
1941 |
Nazwa |
HMS Empire Audacity / HMS Audacity |
Wejście do służby |
20 czerwca 1941 |
Wycofanie ze służby |
21 grudnia 1941 |
Los okrętu |
zatopiony przez U-751 |
Dane taktyczno-techniczne | |
Wyporność |
10 200 |
Długość |
142,3 m |
Szerokość |
17,1 m |
Zanurzenie |
5,5 m |
Prędkość |
16 węzłów |
Uzbrojenie | |
1 działo przeciwlotnicze 102 mm, 6 dział przeciwlotniczych 20 mm | |
Wyposażenie lotnicze | |
sześć myśliwców Grumman F4F Wildcat |
Nazwę statku, który wszedł do służby w listopadzie 1940 roku, zmieniono na „Sindbad”, a następnie na „Empire Audacity”. W styczniu 1941 jednostka została przekazana do stoczni Blyth Shipbuilding Ltd, gdzie została przebudowana na pierwszy okręt nowej klasy „lotniskowiec eskortowy” i weszła do służby 20 czerwca 1941. 30 lipca nazwano ją HMS „Audacity”.
Na lotniskowcu zaokrętowano sześć[1] myśliwców Grumman F4F Wildcat z 802 Dywizjonu Fleet Air Arm, ponieważ „Audacity” został skierowany do osłony konwojów na Morzu Śródziemnym, gdzie główne zagrożenie stanowiły ataki niemieckich samolotów patrolowo-bombowych dalekiego zasięgu Focke-Wulf „Condor”. W późniejszym okresie zazwyczaj używano samolotów myśliwsko-bombowych celem zwalczania okrętów podwodnych.
„Audacity” odbył pierwszy rejs w osłonie konwoju we wrześniu 1941. Jeden z samolotów startujących z lotniskowca zestrzelił atakującego konwój „Kondora”, ale niemiecki samolot zdążył wcześniej ciężko uszkodzić jeden z płynących w konwoju statków.
„Audacity” został zatopiony trzema torpedami z niemieckiego okrętu podwodnego U-751 21 grudnia 1941 roku około 500 mil na zachód od przylądka Finisterre. Zaledwie kilka dni wcześniej jeden z jego samolotów wziął udział w zatopieniu U-131.
Tak szybka strata lotniskowca wiązała się z przyjętą wówczas taktyką użycia. Lotniskowiec nie płynął wraz z konwojem, gdyż to utrudniałoby lub wręcz uniemożliwiało jego pracę (okręt musiał skręcać pod wiatr w czasie startów i lądowań samolotów), ale raczej płynął w pewnej odległości przed samym konwojem, co ułatwiało mu odpowiednie manewrowanie, ale także czyniło go łatwiejszym celem dla niemieckich okrętów podwodnych. W późniejszym czasie taka taktyka została zakazana przez brytyjską Admiralicję jako zbyt ryzykowna i lotniskowce eskortowe musiały zawsze płynąć wewnątrz konwoju, który osłaniały.
Przypisy
edytuj- ↑ Druga wojna światowa na morzu Gdańsk, Wydawnictwo Morskie 1976 s. 618
Linki zewnętrzne
edytuj- www.uboat.net: HMS Audacity (D 10). [dostęp 2008-10-21]. (ang.).