Namık Kemal
Namık Kemal (ur. 2 grudnia 1840 w Tekirdağu, zm. 2 grudnia 1888 w Sakız (obecnie Chios)) – turecki pisarz, poeta, publicysta, działacz polityczny i społeczny okresu tanzimatu.
Pochodził z rodziny arystokratycznej. Odebrał prywatną edukację, uczył się perskiego, arabskiego i francuskiego, 1857–1858 pracował jako tłumacz dla osmańskiego rządu. Był członkiem parlamentu, wydawcą prasy (m.in. gazety Tasvir-i Efkâr – Opis idei), członkiem komisji przygotowującej turecką konstytucję i rzecznikiem rozwoju systemu oświaty i kształcenia kobiet, propagował dwie główne idee: vatan (ojczyzna) i hürriyet (wolność). Będąc liberalnym myślicielem, nie odrzucał jednak islamu w swoim planie reform. Wierzył, że islam da się pogodzić z gruntowną modernizacją Turcji w kierunku systemu konstytucyjnego zbliżonego do angielskiego. Kilkakrotnie został skazany na zesłanie. Był twórcą nowożytnej tureckiej literatury, bliskim romantykom. Napisał dramaty patriotyczno-społeczne, m.in. Vatan yahut Silistre (Ojczyzna albo Silistria, 1873), Cezmî, (1820), powieść İntibah yahut Ali Beyin sergüzeşiti (Przebudzenie albo doświadczenie Alego Beja, 1874), opublikował także zbiory szkiców historycznych, wierszy i artykułów publicystycznych.
Bibliografia
edytuj- Nowa encyklopedia powszechna PWN t. 4, Warszawa 1998.
- Namık Kemal, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2022-09-30] (ang.).
- ISNI: 0000000081635462
- VIAF: 90717347
- LCCN: n50043721
- GND: 118985299
- LIBRIS: fcrtv3nz23zj5pq
- BnF: 12055384c
- SUDOC: 035396806
- NKC: js2015890413
- NTA: 070587167
- BIBSYS: 90526997
- CiNii: DA09554001
- Open Library: OL174673A, OL1669658A
- PLWABN: 9810630446405606
- NUKAT: n2017004811
- J9U: 987007274852605171
- NSK: 000663689
- LIH: LNB:C4Ef;=BI