อาย
ภาษาไทย
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]การแบ่งพยางค์ | อาย | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | aai |
ราชบัณฑิตยสภา | ai | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /ʔaːj˧/(สัมผัส) |
รากศัพท์ 1
[แก้ไข]ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ອາຍ (อาย), ภาษาไทใหญ่ ဢၢႆ (อาย), ภาษาอาหม 𑜒𑜩 (อย์)
คำกริยา
[แก้ไข]อาย (คำอาการนาม การอาย หรือ ความอาย)
คำพ้องความ
[แก้ไข]รากศัพท์ 2
[แก้ไข]แผลงมาจาก ไอ (“สิ่งอย่างควันที่ลอยออกมา”)
คำนาม
[แก้ไข]อาย
การใช้
[แก้ไข]มักใช้เข้าคู่กับคำ กลิ่น เป็น กลิ่นอาย