บาฮามาสแอร์
| |||||||
ก่อตั้ง | ค.ศ. 1973 (51 ปี)[2] | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
เริ่มดำเนินงาน | 17 มิถุนายน ค.ศ. 1973 (51 ปี)[2] | ||||||
ท่าหลัก | ท่าอากาศยานนานาชาติลินเดน พินดลิง | ||||||
สะสมไมล์ | บาฮามาสฟลายเออร์ | ||||||
ขนาดฝูงบิน | 9 | ||||||
จุดหมาย | 21 | ||||||
บริษัทแม่ | รัฐบาลบาฮามาส[2] | ||||||
สำนักงานใหญ่ | |||||||
บุคลากรหลัก | เทรซี คูเปอร์ (กรรมการบริหาร) | ||||||
เว็บไซต์ | www |
บาฮามาสแอร์ (อังกฤษ: Bahamasair) เป็นสายการบินประจำชาติและสายการบินที่ใหญ่ที่สุดของประเทศบาฮามาส โดยมีฐานการบินที่ท่าอากาศยานนานาชาติลินเดน พินดลิงและสำนักงานใหญ่ในแนสซอ[3][4] ให้บริการเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทาง 21 ทั้งภายในและระหว่างประเทศในแคริบเบียนและสหรัฐ
ประวัติ
[แก้]ช่วงแรก
[แก้]รัฐบาลบาฮามาสได้ก่อตั้งสายการบินขึ้นในปี 1973 โดยที่ได้เริ่มดำเนินงานในวันที่ 17 มิถุนายนโดยการเข้าควบคุมเส้นทางบินของฟลามิงโกแอร์ไลน์และการดำเนินงานและเส้นทางบินของเอาต์ไอแลนด์แอร์เวย์ (โอไอเอ) โดยในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1970 ทั้งสองสายการบินให้บริการเที่ยวบินขนส่งผู้โดยสารเชิงพาณิชย์ โดยฝูงบินของฟลามิงโกแอร์ไลน์ประกอบด้วยบีเอซี 1-11, ล็อคฮีด แอล-188 อิเล็กตรา, คอนแวร์ 340, และดักลาส ดีซี-3 ส่วนฝูงบินของเอาต์ไอแลนด์แอร์เวย์จะประกอบด้วยบีเอซี 1-11, แฟร์ไชลด์ฮิลเลอร์ เอฟเอช-227, และเดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา ดีเอชซี-6 ทวินออตเตอร์[5][6][7][8][9]
บาฮามาสแอร์ดำเนินเที่ยวบินแรกจากแนสซอสู่เกาะแอนดรอส และเที่ยวบินที่สองสู่ฟรีพอร์ต แกรนด์บาฮามา รัฐบาลบาฮามาสได้เข้าซื้อหุ้น 51% ในเอาต์ไอแลนด์แอร์เวย์ก่อนที่ต่อมาจะซื้อหุ้นส่วนใหญ่โดยมีผู้ถือหุ้นคนสุดท้าย คือ เอดวาร์ด อัลเบอรี
ในช่วงแรกสายการบินประสบปัญหาในการดำเนินงาน แต่บาฮามาสแอร์ยังสามารถนำเครื่องบินไอพ่นบีเอซี 1-11 500 รุ่นใหม่เข้ามาประจำการได้ และยังสามารถนำโบอิง 737-200 รุ่นใหม่มาประจำการ และได้ทำการบินเส้นทางแรกสู่สหรัฐจากแนสซอสู่แทมปา รัฐฟลอริดาในปี 1973
คริสต์ทศวรรษ 1980
[แก้]ในช่วงต้นคริสต์ทศวรรษที่ 1980 บาฮามาสแอร์พยายามขยายเส้นทางบินไปยังภาคตะวันออกเฉียงเหนือของสหรั โดยเปิดเที่ยวบินไปยังฟิลาเดลเฟีย วอชิงตัน ดี.ซี. และนวร์ก รัฐนิวเจอร์ซีย์ แต่ในปี 1989 กรรมการบริหารสายการบินตัดสินใจว่าเส้นทางเหล่านั้นไม่สร้างผลกำไรและได้ยกเลิกเส้นทางไปในที่สุด นอกจากนี้ในปี 1989 ได้มีการนำเครื่องบินโบอิง 727-200 เข้ามาประจำการ พร้อมกับการเปิดตัวอัตลักษณ์องค์กรใหม่ ทั้งลวดลายอากาศยานและเครื่องแบบพนักงาน อย่างไรก็ตาม สายการบินก็ไม่สามารถนำโบอิง 727 ให้บริการได้นานเนื่องจากได้รับความช่วยเหลือทางการเมืองและการแทรกแซง ส่งผลให้สายการบินสูญเสียเงินจำนวนมหาศาลในช่วงปลายทศวรรษ 1980 และต้นทศวรรษ 1990
คริสต์ทศวรรษ 1990
[แก้]ในปี 1991 สายการบินได้สั่งซื้อเครื่องบินเดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา แดช 8 เพื่อทดแทนเครื่องบินไอพ่นทั้งหมดพร้อมกับการปลดประจำการโบอิง 737-200ตามข้อมูลในคู่มือสายการบินอย่างเป็นทางการ (OAG) เมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1994 เที่ยวบินส่วนใหญ่ของสายการบินจะดำเนินการด้วยเครื่องบินใบพัด แดช 8 โดยที่มีการใช้เครื่องบินชอร์ต 360 และเซสนา 402 ในบางเส้นทางเช่นกัน[10] บาฮามาสแอร์ได้ใช้เครื่องบินแดช 8 ในในเส้นทางทั้งหมดระหว่างบาฮามาสและฟลอริดา ในปี 1997 สายการบินในกลับมาให้บริการโบอิง 737 อีกครั้งเนื่องจากมีความต้องการในการบรรทุกสินค้าและผู้โดยสาร โดยได้นำ 737-200 ไปใช้ในเที่ยวบินสู่ฟอร์ตลอเดอร์เดล ไมแอมี และออร์แลนโด รวมถึงเส้นทางภายในประเทศหนึ่งเส้นทางคือแนสซอ-ฟรีพอร์ต
การพัฒนาตั้งแต่คริสต์ทศวรรษ 2000
[แก้]ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2011 รัฐบาลได้หารือแผนการทดแทนเครื่องบินโบอิง 737-200 ของบาฮามาสแอร์ด้วยเครื่องบินที่ประหยัดเชื้อเพลิงและคุ้มค่ามากขึ้น โดยมีการกล่าวกันว่าจะทดแทนเครื่องบินโบอิง 737-500 มือสอง ในปี 2012 บาฮามาสแอร์ยืนยันว่าจะได้รับมอบเครื่องบินโบอิง 737-500 จำนวน 2 ลำ โดยที่มีความจุผู้โดยสาร 120 คน ในชั้นประหยัดทั้งหมด เครื่องบินลำแรกได้รับการส่งมอบเมื่อวันที่ 30 มีนาคม ค.ศ. 2012 และให้บริการในเดือนเมษายน และลำที่สองจะได้รับการส่งมอบเมื่อวันที่ 21 มิถุนายนของปีเดียวกัน บาฮามาสแอร์ปลดประจำการโบอิง 737-200 สองลำสุดท้ายในเดือนกันยายน ค.ศ. 2011 และได้รับเครื่องบินโบอิง 737-500 ลำที่สามในเดือนมีนาคม ค.ศ. 2014
ในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 2015 บาฮามาสแอร์ประสบปัญหาขาดทุนและอยู่ในขั้นตอนของการปรับโครงสร้างใหม่ตามคำแนะนำของรัฐบาล ซึ่งรวมถึงข้อตกลงสหภาพแรงงานใหม่ตลอดจนการวางแผนฝูงบินที่มีอายุมากแล้ว[11] โดยสายการบินได้สั่งซื้อเครื่องบินเอทีอาร์ 42 และเอทีอาร์ 72 ใหม่จำนวน 5 ลำเพื่อทดแทนเครื่องบินบอมบาร์เดียร์ แดช 8 ทั้งหมด[12]
สายการบินได้รับมอบเครื่องบินเอทีอาร์ 72–600 ลำแรกเมื่อวันที่ 27 พฤศจิกายน ค.ศ. 2015[13]
จุดหมายปลายทาง
[แก้]ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 บาฮามาสแอร์มีเที่ยวบินสู่จุดหมายปลายทางต่างๆ กว่า 21 แห่งในแคริบเบียนและสหรัฐ[14]
ข้อตกลงการบินร่วม
[แก้]ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 บาฮามาสแอร์ได้มีข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินต่างๆ ดังต่อไปนี้:
ฝูงบิน
[แก้]ฝูงบินปัจจุบัน
[แก้]ณ เดือนมีนาคม ค.ศ. 2024 บาฮามาสแอร์มีเครื่องบินประจำกสนในฝูงบินดังนี้:[15][16]
เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร | หมายเหตุ |
---|---|---|---|---|
เอทีอาร์ 42-600 | 3 | — | 50 | |
เอทีอาร์ 72-600 | 2 | — | 70 | |
โบอิง 737-700 | 4 | — | 138 | |
รวม | 9 | — |
บาฮามาสแอร์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 12.9 ปี
ฝูงบินในอดีต
[แก้]บาฮามาสแอร์เคยให้บริการเครื่องบินดังต่อไปนี้:
เครื่องบิน | จำนวน | หมายเหตุ |
---|---|---|
แอร์บัส เอ320-200 | 1 | |
บีเอซี วันอีเลฟเว่น 400 | 4 | |
โบอิง 727-200 | 2 | |
โบอิง 737-200 | 17 | |
โบอิง 737-300 | 1 | |
โบอิง 737-400 | 1 | |
โบอิง 737-500 | 3 | |
บอมบาร์ดิเอร์ แดช 8-300 | 7 | ห้าลำทดแทนด้วยเครื่องบินเอทีอาร์ / 2 ลำปลดออก |
เดอ ฮาวิลแลนด์ แคนาดา ดีเอชซี-6 ทวินออตเตอร์ | 3 | |
แฟร์ไชลด์ฮิลเลอร์ เอฟเอช-227 | 4 | |
ฮอว์เกอร์ซิดเดลีย์ เอชเอส 748 | 4 | |
ชอร์ต 330 | 1 | ขนส่งสินค้า |
ชอร์ต 360 | 2 | |
แอโรคอมแมนเดอร์ 500เอส ชไรก์คอมแมนเดอร์ | 4 | |
เซสนา 402ซี | 3 |
อุบัติเหตุและอุบัติการณ์สำคัญ
[แก้]ณ ปี 2024 บาฮามาสแอร์ไม่เคยประสบอุบัติเหตุที่ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตตั้งแต่การก่อตั้งในปี 1973 แต่ได้สูญเสียเครื่องบินสามลำจากอุบัติเหตุเล็กน้อยและภัยธรรมชาติ[17]
- วันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 1978 แฟร์ไชลด์ฮิลเลอร์ เอฟเอช-227 ชนเข้ากับทางวิ่งหลังขึ้นบินจากท่าอากาศยานนานาชาติชับเคย์ เครื่องบินไถลออกนอกทางวิ่งโดยที่ไม่มีผู้เสียชีวิต เครื่องบินได้รับความเสียหายเกินกว่าการซ่อมแซมและถูกปลดประจำการไป[18]
- วันที่ 12 ตุลาคม ค.ศ. 1998 ฮอว์เกอร์ซิดเดลีย์ เอชเอส 748 ได้รับความเสียหายเกินกว่าการซ่อมแซมจากเฮอริเคนมิตช์ขณะจอดอยู่บนหลุมจอดในแนสซอ[19]
- วันที่ 20 เมษายน ค.ศ. 2007 บอมบาร์ดิเอร์ แดช 8-300 ประสบเหตุระบบล้อลงจอดซ้ายล้มเหลว ส่งผลให้เครื่องบินไถลออกนอกทางวิ่งที่ท่าอากาศยานกัฟเวอร์เนอร์สฮาร์เบอร์ โดยทั้งผู้โดยสาร 48 คนและลูกเรือ 3 คนรอดชีวิต เครื่องบินได้รับความเสียหายเกินกว่าการซ่อมแซมและถูกปลดประจำการไป[20]
- วันที่ 14 มีนาคม ค.ศ. 2017 เอทีอาร์ 72-600 ได้รับความเสียหายจากพายุทอร์นาโดขณะจอดอยู่บนหลุมจอดในแนสซอ ล้อลงจอดหลักฝั่งซ้ายทรุดตัวลง[21]
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "IATA - Airline and Airport Code Search". iata.org. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 August 2017. สืบค้นเมื่อ 11 April 2015.
- ↑ 2.0 2.1 2.2 Norwood, Tom; Wegg, John (2002). North American Airlines Handbook (3rd ed.). Sandpoint, ID: Airways International. ISBN 0-9653993-8-9. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2016-11-28. สืบค้นเมื่อ 2018-10-31.
- ↑ "Directory: World Airlines". Flight International. 2007-03-27. p. 84.
- ↑ "Directory: World Airlines". Flight International. 16–22 March 2004. 96 เก็บถาวร 5 มีนาคม 2016 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน.
- ↑ Quick Reference Timetable เก็บถาวร 13 ตุลาคม 2023 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
- ↑ The Bahama Islands เก็บถาวร 12 ตุลาคม 2023 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
- ↑ Reservations - Ticketing information เก็บถาวร 12 ตุลาคม 2023 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
- ↑ Island Flying Service เก็บถาวร 12 ตุลาคม 2023 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
- ↑ Aug. 1, 1972 Official Airline Guide (OAG), International Edition, Nassau (NAS) flight schedules
- ↑ Sept. 15, 1994 North American Official Airline Guide (OAG)
- ↑ "Bahamasair to unveil fleet renewal plan in coming weeks". ch-aviation (ภาษาอังกฤษแบบอเมริกัน). เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 8 August 2016. สืบค้นเมื่อ 2016-06-16.
- ↑ "Bahamasair ATR order." เก็บถาวร 10 กรกฎาคม 2020 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน ch-aviation.com - News 2015.
- ↑ "Bahamasair takes delivery of its first ATR 72-600". คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 December 2015. สืบค้นเมื่อ 25 January 2016.
- ↑ "Bahamasair Flights and Destinations - FlightConnections". www.flightconnections.com (ภาษาอังกฤษ). 2024-03-18.
- ↑ "Global Airline Guide 2019 (Part One)". Airliner World: 5. October 2019.
- ↑ "Bahamasair Fleet Details and History". February 2024. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 25 August 2022. สืบค้นเมื่อ 8 October 2020.
- ↑ "ASN Aircraft accident Nassau ATR 72-600 C6-BFQ Nassau-Lynden Pindling International Airport". Aviation Safety Network. Flight Safety Foundation. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 April 2017. สืบค้นเมื่อ 2016-06-16.
- ↑ "ASN Aircraft accident Fairchild FH-227 C6-BDQ Chub Cay Airport (CCZ)". Aviation Safety Network. Flight Safety Foundation. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 4 March 2016. สืบค้นเมื่อ 2016-06-16.
- ↑ "ASN Aircraft accident British Aerospace BAe-748-348 Srs. 2A LFD C6-BED". Aviation Safety Network. Flight Safety Foundation. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 5 January 2016. สืบค้นเมื่อ 2016-06-16.
- ↑ "ASN Aircraft accident de Havilland Canada DHC-8-301 C6-BFN Governor's Harbour Airport (GHB)". Aviation Safety Network. Flight Safety Foundation. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 7 April 2016. สืบค้นเมื่อ 2016-06-16.
- ↑ "ASN Aircraft accident Nassau ATR 72-600 C6-BFQ Nassau-Lynden Pindling International Airport". Aviation Safety Network. Flight Safety Foundation. เก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 13 April 2017. สืบค้นเมื่อ 2016-06-16.