ผู้รักษาพระราชลัญจกรของญี่ปุ่น
ผู้รักษาพระราชลัญจกรของญี่ปุ่น หรือ สมุหพระราชลัญจกร (ญี่ปุ่น: 内大臣; โรมาจิ: ไนไดจิง) เป็นตำแหน่งทางการบริหารที่ไม่อยู่ในตำแหน่งคณะรัฐมนตรีในรัฐบาลของ จักรวรรดิญี่ปุ่น รับผิดชอบในการรักษาพระราชลัญจกรและตราประทับของญี่ปุ่น ตำแหน่งสมัยใหม่ของผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้นเหมือนกันกับ ไนไดจิง แค่ในนามเท่านั้นและไม่ควรสับสน ตำแหน่งถูกยกเลิกในปี ค.ศ. 1945 หลัง สงครามโลกครั้งที่สอง
ประวัติ
[แก้]ยุคเมจิ
[แก้]ตำแหน่งผู้รักษาพระราชลัญจกรในสมัยใหม่ ถูกสถาปนาขึ้นในปี ค.ศ. 1885 หลังจากที่รัฐบาลเมจิได้จัดตั้งคณะรัฐมนตรีญี่ปุ่น แต่อย่างไรก็ตาม ตำแหน่งผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้น ได้ถูกแยกออกจากการบริหารของคณะรัฐมนตรี และให้ไปปฏิบัติหน้าที่เป็นผู้ให้คำปรึกษาส่วนพระองค์ของพระจักรพรรดิแทน นอกจากนี้ผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้น ยังต้องรับผิดชอบในส่วนของเอกสารต่าง ๆ ของพระจักรพรรดิ เช่น พระราชหัตถเลขา พระบรมราชโองการ อีกทั้งฎีกาที่ส่งไปถวายพระจักรพรรดิและส่งไปยังศาล ก็ได้รับการรับผิดชอบจากผู้รักษาพระราชลัญจกร รวมทั้งการส่งพระราชหัตถเลขาและจดหมายตอบฎีกาที่ส่งไปถวายและไปยังศาลด้วยเช่นกัน
เมื่อสภาองคมนตรีถูกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1888 ผู้รักษาพระราชลัญจกรก็ยังคงมีบทบาทในการให้คำปรึกษาส่วนพระองค์ โดยระหว่างองคมนตรีกับผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้น ผู้รักษาพระราชลัญจกรจะแตกต่างกันในด้านของความสัมพันธ์โดยตรงระหว่างพระจักรพรรดิ โดยจะได้รับความไว้วางใจเป็นพิเศษ
ในปี ค.ศ. 1907 ตำแหน่งผู้รักษาพระราชลัญจกรได้ถูกขยายขึ้นไปเป็น สำนักงานสมุหพระราชลัญจกร (ญี่ปุ่น: 内大臣府; โรมาจิ: ไนไดจิง-ฟุ) โดยมีหัวหน้าเลขานุการ 1 คน เลขานุการ 3 คน และผู้ช่วยเลขานุการ 6 คน เพื่อช่วยเหลือปริมาณงานเอกสารที่เพิ่มมากขึ้นโดยส่งผ่านไปยังตำแหน่ง เก็นโร
ยุคโชวะ
[แก้]ภายหลังจากการเริ่มเข้าสู่รัชสมัยของ สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะในปี ค.ศ. 1925 สำนักงานและตำแหน่งของผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้น เริ่มกลายมาเป็นตำแหน่งที่มีความสำคัญมากขึ้นเรื่อย ๆ โดยมีค่าใช้จ่ายสำหรับการทำงานมาจากสำนักนายกรัฐมนตรี จากการแย่งชิงทางการเมืองภายในสภาไดเอ็ตของญี่ปุ่นนั้น ได้ช่วยส่งเสริมให้ตำแหน่งของผู้รักษาพระราชลัญจกรนั้น มีอำนาจที่มากขึ้น
สำนักงานสมุหพระราชลัญจกรได้ถูกยกเลิกอย่างเป็นทางการ เมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 1945 โดยตำแหน่งผู้รักษาพระราชลัญจกรได้ถูกยกเลิกไปโดยรัฐธรรมนูญฉบับใหม่ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1946 ดังนั้น ฟุจิตะ ฮิซาโนริ จึงเป็นจางวางใหญ่คนสุดท้ายที่มีตำแหน่งเป็นผู้รักษาพระราชลัญจกร
ปัจจุบัน พระราชลัญจกรนั้นถูกเก็บรักษาไว้และอยู่ในการกำกับดูแลของ จางวางญี่ปุ่น
รายพระนามและรายนามผู้รักษาพระราชลัญจกร
[แก้]รูป | ชื่อ | ระยะเวลาดำรงตำแหน่ง | |
---|---|---|---|
ซังโจ ซาเนะโตมิ 三条実美 |
22 ธันวาคม 1885 |
18 กุมภาพันธ์ 1891 | |
โทะกุไดจิ ซาเนะสึเนะ 徳大寺実則 |
21 กุมภาพันธ์ 1891 |
12 สิงหาคม 1912 | |
คัตสึระ ทาโร 桂 太郎 |
21 สิงหาคม 1912 |
21 ธันวาคม 1912 | |
เจ้าชายฟุชิมิ ซาดะนารุ 伏見宮貞愛親王 |
21 ธันวาคม 1912 |
13 มกราคม 1915 | |
โอยามะ อิวาโอะ 大山巌 |
23 เมษายน 1915 |
10 ธันวาคม 1916 | |
มัตสึคาตะ มาซาโยชิ 松方正義 |
2 พฤษภาคม 1917 |
18 กันยายน 1922 | |
ฮิราตะ โทสุเกะ 平田東助 |
19 กันยายน 1922 |
30 พฤษภาคม 1925 | |
ฮามาโอะ อาราตะ 濱尾新 |
30 มีนาคม 1925 |
30 มีนาคม 1925 | |
มากิโนะ โนบุอากิ 牧野伸顕 |
30 มีนาคม 1925 |
26 กุมภาพันธ์ 1935 | |
ไซโต มาโกโตะ 斎藤実 |
26 กุมภาพันธ์ 1935 |
6 กุมภาพันธ์ 1936 | |
อิชิกิ คิโตะกุโร 一木喜徳郎 |
6 มีนาคม 1936 |
6 มีนาคม 1936 | |
ยูอาซะ คุระ คุระเฮอิ 湯浅倉平 |
6 มีนาคม 1936 |
1 มิถุนายน 1940 | |
คิโดะ โคอิจิ 木戸幸一 |
1 มิถุนายน 1940 |
24 พฤศจิกายน 1945 | |
ฟุจิตะ ฮิซาโนริ 藤田 尚徳 |
25 พฤศจิกายน 1945 |
2 พฤศจิกายน 1946 |