รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 6
หน้าตา
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 6 | |||
---|---|---|---|
ทิวทัศน์ของสถานีเขตการค้าเสรีไวเกาเคียวเหนือ | |||
ข้อมูลทั่วไป | |||
สถานะ | เปิดให้บริการ | ||
ที่ตั้ง | เซี่ยงไฮ้ | ||
ปลายทาง | |||
จำนวนสถานี | 28 | ||
การดำเนินงาน | |||
รูปแบบ | รถไฟใต้ดิน | ||
ผู้ดำเนินงาน | Shanghai No.4 Metro Operation Co. Ltd. | ||
ผู้โดยสารต่อวัน | 520,000 (สูงสุดปี 2019)[1] | ||
ประวัติ | |||
ปีที่เริ่ม | 31 ตุลาคม 2002 | ||
เปิดเมื่อ | 29 ธันวาคม 2007 | ||
ส่วนต่อขยายล่าสุด | 12 เมษายน 2011 | ||
ข้อมูลทางเทคนิค | |||
ระยะทาง | 32.318 กิโลเมตร (20.08 ไมล์) | ||
จำนวนทางวิ่ง | 2 | ||
ลักษณะทางวิ่ง | ใต้ดิน/ยกระดับ | ||
รางกว้าง | 1,435 mm (4 ft 8 1⁄2 in) | ||
ระบบจ่ายไฟ | เหนือหัว (1500 โวลต์) | ||
ความเร็ว | 80 กิโลเมตร (49.71 ไมล์) | ||
|
รถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ สาย 6 หรือ รถไฟเบาผู่ตง เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าสายเหนือ-ใต้ในระบบรถไฟใต้ดินเซี่ยงไฮ้ ดำเนินการโดย Shanghai Modern Rail Transit Co. Ltd เวลาในการเดินทาง 1 ชั่วโมง 10 นาที
รายชื่อสถานี
[แก้]สถานีถนนกางเชง | 港城路 | 10 | ผู่ตง |
สถานีเขตการค้าเสรีไวเกาเคียวเหนือ | 外高桥保税区北 | ||
สถานีหางจิน | 航津路 | ||
สถานีเขตการค้าเสรีไวเกาเคียวใต้ | 外高桥保税区南 | ||
สถานีถนนจูไฮ | 洲海路 | ||
สถานีถนนวูโจว | 五洲大道 | ||
สถานีถนนดงจิง | 东靖路 | ||
สถานีถนนจูเฟง | 巨峰路 | 12 | |
สถานีถนนวูเหลียน | 五莲路 | ||
สถานีถนนบ็อกซิง | 博兴路 | ||
สถานีถนนจินเคียว | 金桥路 | ||
สถานีถนนยูนชาน | 云山路 | 14 | |
สถานีถนนเดปิง | 德平路 | ||
สถานีถนนเบย์ยางจิง | 北洋泾路 | ||
สถานีถนนมินเชง | 民生路 | 18 | |
สถานีสนามกีฬายวนเชน | 源深体育中心 | ||
สถานีถนนศตวรรษ | 世纪大道 | 2 4 9 | |
สถานีถนนผู่เตียน | 浦电路 | ||
สถานีถนนลันคัน | 蓝村路 | 4 | |
สถานีศูนย์แพทย์เด็กเซี่ยงไฮ้ | 上海儿童医学中心 | ||
สถานีลินยีซินคัน | 临沂新村 | ||
สถานีถนนเกาเคตะวันตก | 高科西路 | 7 | |
สถานีถนนดงมิง | 东明路 | 13 | |
สถานีถนนเกาคิง | 高青路 | ||
สถานีถนนฮัวเซียตะวันตก | 华夏西路 | ||
สถานีถนนชางนัน | 上南路 | ||
สถานีถนนลิงยานใต้ | 灵岩南路 | ||
สถานีศูนย์กีฬาตะวันออก | 东方体育中心 | 8 11 | |
อ้างอิง
[แก้]- ↑ "Metro breaks records" (ภาษาจีน). Shanghai Metro 163 Official. 2019-03-09. สืบค้นเมื่อ 2019-03-09.