อะเลคซันดร์ เยโกรอฟ (ทหาร)
อะเลคซันดร์ เยโกรอฟ | |
---|---|
จอมพลเยโกรอฟ ใน พ.ศ. 2473 | |
ข้อมูลส่วนบุคคล | |
เกิด | 13 ตุลาคม พ.ศ. 2426 Buzuluk, Samara Governorate,จักรวรรดิรัสเซีย |
เสียชีวิต | 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2482 (55 ปี) มอสโก, สาธารณรัฐรัสเซีย, สหภาพโซเวียต |
เชื้อชาติ | โซเวียต |
รางวัล | |
ยศที่ได้รับการแต่งตั้ง | |
รับใช้ | |
ประจำการ | พ.ศ. 2444–2482 |
ยศ | พันโท (กองทัพจักรวรรดิ) จอมพล (กองทัพแดง) |
บังคับบัญชา | เสนาธิการกองทัพบก |
สงคราม/การสู้รบ | สงครามโลกครั้งที่ 1 สงครามกลางเมืองรัสเซีย |
อะเลคซันดร์ อิลลิช เยโกรอฟ หรือ อีโกรอฟ (รัสเซีย: Алекса́ндр Ильи́ч Его́ров, อังกฤษ: Alexander Ilyich Yegorov, 25 ตุลาคม พ.ศ. 2426 [O.S. 13 ตุลาคม] พ.ศ. 2436 -23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481) เป็นหนึ่งในแม่ทัพในสงครามกลางเมืองรัสเซียเป็นผู้กองทัพแดงแนวรบทางตอนใต้และด้านหน้าในยูเครน และมีส่วนสำคัญในการเอาชนะกองทัพฝ่ายขาวในยูเครน ในปี พ.ศ. 2463 เยโกรอฟ เป็นหนึ่งในผู้บัญชาการกองทัพแดงในช่วงสงครามโปแลนด์–โซเวียต ในสงครามนี้เขากลายเป็นที่สนิทสนมใกล้ชิดของโจเซฟ สตาลิน และ เซมิออน บูดิออนนืย
ประวัติ
[แก้]เยโกรอฟ เกิดมาในครอบครัวชาวนาใกล้ซามารา ในภาคกลางของรัสเซีย เขาเข้าร่วมกองทัพของจักรวรรดิรัสเซียในปี พ.ศ. 2426 เข้าได้เป็นเจ้าหน้าที่ของกองทัพในปราบปรามการปฏิวัติรัสเซีย พ.ศ. 2448 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเขาได้เลื่อนขั้นเป็นยศพันโทและได้รับบาดเจ็บห้าครั้งในสงคราม เขาเข้าร่วมพรรคปฏิวัติสังคมนิยมเมื่อปีพ.ศ. 2447 แต่หลังจากที่พวกบอลเชวิกเข้ายึดอำนาจ (พ.ศ. 2460) เขายอมรับการปฏิวัติใหม่และกลายเป็นผู้บัญชาการกองทัพแดงของบอลเชวิก
หลังจากสงครามกลางเมืองรัสเซีย เยโกรอฟ ถูกส่งไปเป็นที่ปรึกษาทางทหารจีน (พ.ศ. 2468-2467) เขากลายเป็นผู้บัญชาการทหารในเขตการปกครองเบลารุส พ.ศ. 2470 2474 เยโกรอฟ ได้รับแต่งตั้งให้เป็นรองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติเพื่อป้องกันและเสนาธิการกองทัพแดง พ.ศ. 2477 เขากลายเป็นสมาชิกคนหนึ่งของคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต ในปี พ.ศ. 2478 เขาได้กลายเป็นจอมพล 5 คนแรกของสหภาพโซเวียต
จากความสนิทสนมใกล้ชิดกับสตาลิน และ บูดิออนนืย ดูเหมือนว่าเขาจะปลอดภัยจากการกวาดล้างในกองทัพแดงในปี พ.ศ. 2480 เยโกรอฟ เป็นหนึ่งในผู้พิพากษาคดีของ ตูคาเชฟสกี ในเดือน มิถุนายน พ.ศ. 2480 ใน แต่เมื่อถึงช่วงปลายปี เขาถูกลดตำแหน่งไปเป็นผู้บัญชาการของเขตทหารทรานส์คอเคซัสและถูกจับกุมในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2481[1]เขาถูกจับคุมเพราะจดหมายฉบับหนึ่งในฤดูใบไม้ผลิปี พ.ศ. 2480 จดหมายฉบับนี้จากผู้บัญชาการกองพลFedor Sudakov จากสถาบันการทหาร Frunze ถึงสตาลิน ถามความเป็นไปได้ที่เยโกรอฟเป็นผู้ทรยศและทำการกวาดล้างกองทัพแดงให้อ่อนแอ่ลง จดหมายที่คล้าย ๆ กันถูกส่งไปเมื่อวันที่ 20 กรกฎาคมที่ผ่านมาโดยผู้บัญชาการกองพล Yan Zhigur และ เยโกรอฟ ได้ถูกใส่ร้ายจากเจ้าหน้าที่ของเขาที่อยู่ในช่วงการกวาดล้างกองทัพแดงซึ่งถูกจับมาเช่นกัน[2]เยโกรอฟ ถูกประหารชีวิตในวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2482 [1][3]หลังจากถึงแก่อสัญกรรมลงของสตาลิน (พ.ศ. 2496) เขาถูกกอบกู้ชื่อเสียงโดยนีกีตา ครุชชอฟ
เครื่องอิสริยาภรณ์
[แก้]- สหภาพโซเวียต
อ้างอิง
[แก้]- ↑ 1.0 1.1 Roy Medvedev, Let History Judge, 1971.
- ↑ Michael Parrish, Sacrifice of the Generals: Soviet Senior Officer Losses, 1939-1953 (Scarecrow Press, 2004: ISBN 0-8108-5009-5), p. 88.
- ↑ Conquest 2008, p. 435.
บรรณานุกรม
[แก้]- Conquest, Robert (2008) [1968]. The Great Terror: A Reassessment (40th Anniversary ed.). Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-531699-5.
- Wieczorkiewicz, Paweł (2016). Łańcuch śmierci. Czystka w Armii Czerwonej 1937-1939 (Hardcover). Warsaw: Zysk i S-ka. ISBN 9788377857946.
- Spahr, William (1997). Stalin's Lieutenants: A Study of Command Under Duress (Hardcover). Presidio Press. ISBN 9780891415640.
- Kenez, Peter (2008). Red Advance, White Defeat: Civil War in South Russia 1919-1920 (Hardcover). New Academia Publishing. ISBN 9780974493459.
- Smele, Jonathan (2016). The 'Russian' Civil Wars, 1916-1926: Ten Years That Shook the World: First Edition (Hardcover). Oxford University Press. ISBN 9781849044240.
- Parrish, Michael (2004). Sacrifice of the Generals: Soviet Senior Officer Losses, 1939-1953 (Hardcover). Scarecrow Press. ISBN 0810850095.
- Medvedev, Roy (1989). Let History Judge (Hardcover). Columbia University Press. ISBN 9780231063517.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]วิกิมีเดียคอมมอนส์มีสื่อเกี่ยวกับ อเล็กซานเดอร์ เยโกรอฟ