ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์
| |||||||
ก่อตั้ง | 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1988 (36 ปี) | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
ท่าหลัก | |||||||
ท่ารอง | |||||||
เมืองสำคัญ | |||||||
สะสมไมล์ | สกายเพิร์ลคลับ | ||||||
ขนาดฝูงบิน | 652 | ||||||
จุดหมาย | 216 | ||||||
สำนักงานใหญ่ | |||||||
บุคลากรหลัก | Tan Wangeng (ประธาน) | ||||||
เว็บไซต์ | www.csair.com |
ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ (จีนตัวย่อ: 中国南方航空公司; จีนตัวเต็ม: 中國南方航空公司) เป็นสายการบินหนึ่งในสามสายการบินหลักสัญชาติจีน สำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ที่ เขตไป่หยวน เมืองกว่างโจว มณฑลกวางตุ้ง สาธารณรัฐประชาชนจีน เป็นสายการบินที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 6 ของโลกในจำนวนผู้โดยสาร เป็นสายการบินที่มีขนาดฝูงบินใหญ่ที่สุดในภูมิภาคเอเชีย, และอันดับ 4 ของโลกในจำนวนผู้โดยสารเดินทางภายในประเทศ มีฐานบินหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติกว่างโจวไป๋-ยฺหวิน และท่าอากาศยานนานาชาติเป่ย์จิงต้าชิง กับ 121 จุดหมายปลายทาง
ในปี ค.ศ. 2010 ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ มีจำนวนผู้โดยสารใช้บริการทั้งสิ้น 76.5 ล้านคน และมีกำไรสุทธิ 5.8 พันล้านหยวน (883 ล้านเหรียญสหรัฐฯ)[1]
กิจการองค์กร
[แก้]ไชนาเซาเทิร์นมีสำนักงานใหญ่อยู่ในอาคารไชน่าเซาเทิร์นแอร์ เลขที่ 68 ถนนชีซิน (齐心路) ในเขตไป๋ย์หวิน เมืองกว่างโจว มณฑลกวางตุ้ง[2]
ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์มีแผนจะเปิดสำนักงานใหญ่แห่งใหม่บนพื้นที่ 988 เอเคอร์ (400 เฮกตาร์) ในเขตชานเมืองของกว่างโจว ห่างจากท่าอากาศยานนานาชาติกวางโจวไป่หยุนประมาณ 4 ไมล์ (6.4 กม.) พื้นที่ได้รับการออกแบบให้มีรูปร่างเหมือนปีก พื้นที่นี้จะมีสะพานและระบบรางเบาที่ทำงานเหนือทางหลวงเพื่อเชื่อมต่อพัสดุทั้งสอง ซึ่งแต่ละส่วนจะมีหน้าที่ที่แตกต่างกัน
จุดหมายปลายทาง
[แก้]แผนที่
[แก้]ภาพรวม
[แก้]ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ให้บริการ 193 ปลายทางใน 35 ประเทศทั่วโลก[3] สายการบินได้มีส่วนแบ่งเป็นจำนวนมากในฐานการบินที่ท่าอากาศยานนานาชาติเป่ย์จิงต้าซิงและท่าอากาศยานนานาชาติกว่างโจวไป๋-ยฺหวิน โดยมีศูนย์การบินรองที่ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่ผู่ตง, ท่าอากาศยานนานาชาติซ่างไห่ผู่ตง, และท่าอากาศยานนานาชาติอูหลู่มู่ฉีตี้วอปู้ พร้อมกับเมืองสำคัญอื่นๆ ในฉางชุน, ฉางชา, ต้าเหลียน, เฉิ่นหยาง, เชินเจิ้น, อู่ฮั่น, และเจิ้งโจว ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์มีแผนที่จะพัฒนาฉงชิ่งและอุรุมชีให้เป็นฐานการบินต่อไป รวมทั้งใช้ประโยชน์จากศักยภาพของตลาดการบินภายในประเทศ[4]
ข้อตกลงการบินร่วม
[แก้]ณ เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ได้ทำข้อตกลงการบินร่วมกับสายการบินต่างๆดังต่อไปนี้:[5][6]
- แอโรฟลอต[7][8]
- อาเอโรลิเนอัสอาร์เฆนตินัส
- แอร์แคนาดา (เฉพาะบางเส้นทาง)
- แอร์ฟรานซ์ (คู่กิจการร่วมค้า)[9]
- อเมริกันแอร์ไลน์
- เอเชียน่าแอร์ไลน์
- บริติชแอร์เวย์[10]
- ไชนาแอร์ไลน์
- ไชนาเอกซ์เพรสแอร์ไลน์
- เช็กแอร์ไลน์
- เอมิเรตส์[11]
- สายการบินเอทิฮัด
- ฟินน์แอร์[12]
- ไอบีเรีย
- การูดาอินโดนีเซีย
- เจแปนแอร์ไลน์
- เคนยาแอร์เวย์
- เคแอลเอ็ม (คู่กิจการร่วมค้า)[9]
- โคเรียนแอร์
- กลุ่มสายการบินลาตัม
- ลุฟท์ฮันซ่า
- แมนดารินแอร์ไลน์
- ปากีสถานอินเตอร์เนชันแนลแอร์ไลน์
- ควอนตัส
- กาตาร์แอร์เวย์
- เซาเดีย[13]
- เสฉวนแอร์ไลน์
- เวียดนามแอร์ไลน์
- เวสต์เจ็ต
- เซี่ยเหมินแอร์
ฝูงบิน
[แก้]ณ เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2023 ไชน่าเซาเทิร์นแอร์ไลน์มีเครื่องบินประจำการในฝูงบินดังนี้:[14][15][16]
ฝูงบินของไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์ | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
เครื่องบิน | ประจำการ | คำสั่งซื้อ | ผู้โดยสาร | หมายเหตุ | |||
B | E+ | E | รวม | ||||
แอร์บัส เอ319-100 | 9 | — | 4 | 18 | 108 | 130[17] | |
แอร์บัส เอ319นีโอ | 4 | 9[18] | 4 | 24 | 108 | 136[19] | |
แอร์บัส เอ320-200 | 106 | — | 8 | 24 | 120 | 152 | |
4 | 18 | 138 | 160 | ||||
24 | 166 | ||||||
แอร์บัส เอ320นีโอ | 39 | 23[18] | 4 | 24 | 138 | 166 | |
แอร์บัส เอ321-200 | 99 | — | 12 | 24 | 143 | 179 | |
4 | 18 | 167 | 189 | ||||
24 | 195 | ||||||
แอร์บัส เอ321นีโอ | 55 | 63[18] | 4 | 24 | 167 | 195 | |
12 | 18 | 172 | 200 | ||||
แอร์บัส เอ330-200 | 14 | — | 18 | — | 244 | 262 | |
12 | 24 | 242 | 278 | ||||
แอร์บัส เอ330-300 | 26 | — | 30 | — | 253 | 283 | |
28 | 258 | 286 | |||||
แอร์บัส เอ350-900 | 16 | 4 | 28 | 24 | 262 | 314 | |
โบอิง 737-700 | 26 | — | 4 | 18 | 106 | 128[17] | |
24 | 134[16] | ||||||
โบอิง 737-800 | 162 | — | 8 | 24 | 132 | 164 | |
4 | 24 | 150 | 178 | ||||
18 | 147 | 169 | |||||
150 | 172 | ||||||
โบอิง 737 แมกซ์ 8 | 24 | 25[20] | 4 | 24 | 150 | 178 | |
โบอิง 777-300อีอาร์ | 15 | 1[21] | 28 | 28 | 305 | 361[22] | |
โบอิง 787-8 | 10 | — | 18 | — | 248 | 266 | |
โบอิง 787-9 | 17 | 3 | 28 | 28 | 220 | 276 | |
— | 269 | 297 | |||||
โคแม็ก เออาร์เจ21-700 | 15 | 20[23] | — | — | 90 | 90 | |
โคแม็ก ซี919 | — | 20 | รอประกาศ | ||||
ฝูงบินของไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์คาร์โก้ | |||||||
โบอิง 777F | 15 | — | สินค้า | ||||
รวม | 652 | 167 |
ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์มีอายุฝูงบินเฉลี่ย 9.0 ปี
ฝูงบินในอดีต
[แก้]ไชนาเซาเทิร์นแอร์ไลน์เคยให้บริการเครื่องบินต่างๆ ดังต่อไปนี้:
เครื่องบิน | เริ่มประจำการ | ปลดประจำการ | หมายเหตุ |
---|---|---|---|
แอร์บัส เอ300-600R | 2004 | 2011 | |
แอร์บัส เอ300-600RF | 2004 | 2011 | |
แอร์บัส เอ380-800 | 2011 | 2022 | ดำเนินเที่ยวบินสุดท้ายในวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 2022[24][25] |
เอทีอาร์ 72-500 | 2004 | 2011 | |
โบอิง 737-200 | 1988 | 2006 | |
โบอิง 737-300 | 1991 | 2015 | 3 ลำถูกจัดเก็บ
ส่วนใหญ่ถูกนำมาดัดแปลงสำหรับขนส่งสินค้าหลังปลดประจำการ[26] |
โบอิง 737-300QC | 2003 | 2005 | ส่วนใหญ่ถูกนำมาดัดแปลงสำหรับขนส่งสินค้าหลังปลดประจำการ
ส่งต่อให้กับไชนาโพสต์ทัลแอร์ไลน์ |
โบอิง 737-500 | 1991 | 2009 | ส่งต่อให้กับแอโรลิเนียส อาร์เจนตินา |
โบอิง 747-400F | 2002 | 2022 | ส่งต่อให้กับเอสเอฟแอร์ไลน์[27] |
โบอิง 757-200 | 1987 | 2018 | ส่วนใหญ่ถูกนำมาดัดแปลงสำหรับขนส่งสินค้าหลังปลดประจำการ |
โบอิง 767-300อีอาร์ | 1992 | 1998 | |
โบอิง 777-200 | 1995 | 2018 | |
โบอิง 777-200อีอาร์ | 1997 | 2014 | 3 ลำถูกจัดเก็บ |
เอ็มบราเออร์ อีอาร์เจ-145 | 2004 | 2013 | |
เอ็มบราเออร์ อี-190 | 2011 | 2021[28] | |
แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-82 | 2003 | 2008 | |
แมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-90-30 | 2004 | 2011 | ส่งต่อให้กับเดลตาแอร์ไลน์ |
ชอร์ต 340 | 1992 | 1997 | ส่งต่อให้กับหางดงแอร์ไลน์[29] |
ชอร์ต 360 | ไม่ทราบ | 1994 | หนึ่งลำถูกทำลายในปี 2002
ที่เหลือส่งต่อให้กับ Servicios Aéreos Profesionales.[30] |
ซีอาน วาย-7 | ไม่ทราบ | ไม่ทราบ |
อ้างอิง
[แก้]- ↑ China Southern 2010 net income jumps to $883 million | ATWOnline
- ↑ "Annual Report 2018" (PDF) เก็บถาวร 2023-02-18 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน. China Southern Airlines. p. 6 (PDF p. 8/279. Retrieved 18 June 2019.
Corporate Information [...] Address: China Southern Air Building, 68 Qixin Road, Baiyun District, Guangzhou, Guangdong Province, PRC [...] Place of Business: China Southern Air Building, 68 Qixin Road, Baiyun District, Guangzhou, Guangdong Province, PRC
- ↑ "Wayback Machine" (PDF). web.archive.org. 2013-10-01. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิม (PDF)เมื่อ 2013-10-01. สืบค้นเมื่อ 2023-02-18.
- ↑ "China Southern to develop Chongqing, Urumqi hubs". www.chinadaily.com.cn.
- ↑ "China Southern Airlines Airline Profile | CAPA". centreforaviation.com.
- ↑ Cirium2019-12-26T04:39:00+00:00. "China Southern to keep codeshares after leaving SkyTeam". Flight Global (ภาษาอังกฤษ).
- ↑ Liu, Jim (31 October 2017). "Aeroflot expands China Southern codeshare to Oceania in NW17". Routesonline. สืบค้นเมื่อ 31 October 2017.
- ↑ Liu, Jim (20 July 2018). "China Southern expands Aeroflot European codeshare network from July 2018". Routesonline. สืบค้นเมื่อ 20 July 2018.
- ↑ 9.0 9.1 "AF-KLM, China Southern, Xiamen Air to form a single JV". Ch-Aviation. 19 July 2018.
- ↑ Airways, British. "British Airways - BRITISH AIRWAYS SIGNS CODESHARE AGREEMENT WITH CHINA SOUTHERN AIRLINES". mediacentre.britishairways.com (ภาษาอังกฤษ).
- ↑ "Emirates Forges Codeshare Partnership with China Southern Airlines". www.emirates.com. สืบค้นเมื่อ 1 February 2019.
- ↑ Finnair and China Southern launch codeshare cooperation that brings five new destinations for Finnair customers in China company.finnair.com 21 May 2019. Retrieved 21 June 2019.
- ↑ "Saudi Arabian Airlines and China Southern Airlines Sign Codeshare Agreement". aviationtribune.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 15 January 2021. สืบค้นเมื่อ 8 September 2018.
- ↑ "China Southern Airlines Fleet | Airfleets aviation". www.airfleets.net (ภาษาอังกฤษ).
- ↑ "China Southern Airlines Fleet Details and History". www.planespotters.net.
- ↑ 16.0 16.1 "空客". www.csair.com.
- ↑ 17.0 17.1 "空客". China Southern Airlines. สืบค้นเมื่อ 2020-11-29.
- ↑ 18.0 18.1 18.2 "Aircraft orders in 2022". Airbus. สืบค้นเมื่อ 14 December 2022.
- ↑ @CSAIRGlobal (22 February 2022). "Honored and delighted to introduce our gorgeous A319 neo aircraft.Powered by CFM Leap-1A engines, #CSAirA319neo fe…" (ทวีต) – โดยทาง ทวิตเตอร์.
- ↑ China Southern places order for B777-300(ER), MAX 8s CH-Aviation, 20 October 2017
- ↑ "China Southern to take 38 Boeing jets including 777s". 20 October 2017.
- ↑ "B777-300ER Introduction-China Southern Airlines Co. Ltd csair.com". www.csair.com. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-01-13. สืบค้นเมื่อ 2020-11-17.
- ↑ "China's top airlines to buy ARJ21 jets from COMAC". Reuters. 30 August 2019. สืบค้นเมื่อ 7 June 2022.
- ↑ simpleflying.com - China Southern Will Operate Its Last Airbus A380 Flight On Sunday 4 November 2022
- ↑ "After all, China Southern Airlines will retire all five Airbus A380s before the end of 2022". MINNEWS. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2023-01-13. สืบค้นเมื่อ 2022-02-21.
- ↑ 再见,老伙计! 国内最后一架波音737-300客机在郑州退役 (ภาษาChinese (China)). 163.com. 9 May 2017. สืบค้นเมื่อ 9 May 2017.
- ↑ 图片 图文:记录GAMECO南航B747货机解封_民航新闻_民航资源网 [Photo: Record GAMECO China Southern Airlines B747 cargo aircraft unsealed] (ภาษาChinese (China)). Carnoc. สืบค้นเมื่อ 28 August 2015.
- ↑ "China Southern Airlines ends E190 operations". CH Aviation. สืบค้นเมื่อ 2021-04-21.
- ↑ "Saab 340 in the history of China Southern Airlines". สืบค้นเมื่อ 17 June 2021.
- ↑ "Sheds in China: The Odd Story of CAAC's Shorts 360s". สืบค้นเมื่อ 17 June 2021.
แหล่งข้อมูลอื่น
[แก้]- เว็บไซต์นานาชาติ เก็บถาวร 2008-04-11 ที่ เวย์แบ็กแมชชีน
- เว็บไซต์ทางการ