ไมเคิล แคร์ริก
แคร์ริกกับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดในปี ค.ศ. 2009 | |||
ข้อมูลส่วนตัว | |||
---|---|---|---|
ชื่อเต็ม | ไมเคิล แคร์ริก[1] | ||
วันเกิด | [1] | 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1981||
สถานที่เกิด | วอลล์เซนด์ อังกฤษ | ||
ส่วนสูง | 6 ft 3 in (1.90 m)[2] | ||
ตำแหน่ง | กองกลาง | ||
ข้อมูลสโมสร | |||
สโมสรปัจจุบัน | มิดเดิลส์เบรอ (หัวหน้าผู้ฝึกสอน) | ||
สโมสรเยาวชน | |||
1986–1997 | วอลล์เซนด์บอยส์คลับ | ||
1997–1999 | เวสต์แฮมยูไนเต็ด | ||
สโมสรอาชีพ* | |||
ปี | ทีม | ลงเล่น | (ประตู) |
1999–2004 | เวสต์แฮมยูไนเต็ด | 136 | (6) |
1999 | → สวินดันทาวน์ (ยืมตัว) | 6 | (2) |
2000 | → เบอร์มิงแฮมซิตี (ยืมตัว) | 2 | (0) |
2004–2006 | ทอตนัมฮอตสเปอร์ | 64 | (2) |
2006–2018 | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด | 316 | (17) |
รวม | 524 | (27) | |
ทีมชาติ | |||
อังกฤษ อายุไม่เกิน 18 ปี | 4 | (0) | |
2000–2003 | อังกฤษ อายุไม่เกิน 21 ปี | 14 | (2) |
2006 | อังกฤษ บี | 1 | (0) |
2001–2015 | อังกฤษ | 34 | (0) |
จัดการทีม | |||
2021 | แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด (รักษาการ) | ||
2022– | มิดเดิลส์เบรอ | ||
*นัดที่ลงเล่นและประตูที่ยิงให้แก่สโมสรเฉพาะลีกในประเทศเท่านั้น |
ไมเคิล แคร์ริก (อังกฤษ: Michael Carrick; เกิด 28 กรกฎาคม ค.ศ. 1981) เป็นอดีตนักฟุตบอลชาวอังกฤษในตำแหน่งกองกลาง ปัจจุบันเป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนให้กับมิดเดิลส์เบรอ ในอีเอฟแอลแชมเปียนชิป
แคร์ริกเล่นให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเป็นสโมสรสุดท้าย ก่อนที่จะเข้าร่วมเป็นผู้ช่วยผู้ฝึกสอนให้กับสโมสรนี้ในเวลาต่อมา และทำหน้าที่เป็นผู้จัดการทีมรักษาการของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดหลังจากที่โอเล่ กุนนา โซชาแยกทางกับสโมสร
อาชีพค้าแข้ง
[แก้]แคร์ริก เริ่มต้นเล่นฟุตบอลให้กับสโมสรวอลล์เซนด์บอยส์คลับซึ่งเป็นสโมสรที่เคยสร้างนักเตะอย่างแอลัน เชียเรอร์ และปีเตอร์ เบียร์ดสลีย์ ก่อนที่จะเริ่มต้นการเล่นฟุตบอลอาชีพกับสถาบันเยาวชนอันเลื่องชื่อของเวสต์แฮมในปี ค.ศ. 1998 แคร์ริกลงเล่นร่วมกับโจ โคล ได้อย่างโดดเด่นในเกมที่เอาชนะคอเวนทรีซิตีไปอย่างถล่มทลาย 9-0 ในนัดชิงชนะเลิศ เอฟเอยูทคัพ ในปี ค.ศ. 1999 โดยแคร์ริกทำได้ 2 ประตูในนัดนี้
ในฤดูกาล 1999-2000 แคร์ริกถูกยืมตัวไปอยู่กับสวินดอนทาวน์ ฤดูกาลต่อมาเขาถูกยืมตัวอีกครั้งคราวนี้ไปอยู่กับเบอร์มิงแฮมซิตี ผลงานอันยอดเยี่ยมของเขาในการเล่นให้กับเบอร์มิงแฮมในฤดูกาล 2000-2001 ทำให้เขาได้รับการเสนอชื่อเป็นผู้ท้าชิงรางวัลนักเตะดาวรุ่งยอดเยี่ยมแห่งปีของสมาคมนักฟุตบอลอาชีพ แม้ว่าสุดท้ายแล้วเขาต้องพ่ายแพ้ให้กับสตีเวน เจอร์ราร์ด ของลิเวอร์พูล
แคร์ริก ใช้เวลาส่วนมากในฤดูกาล 2002-2003 พักรักษาตัวจากอาการบาดเจ็บก่อนที่เวสต์แฮม จะต้องตกชั้นไปเมื่อสิ้นสุดฤดูกาล แทนที่จะย้ายออกจากทีมตามเพื่อนร่วมทีมอย่างโจ โคล, เฟรดี คานูเต และเจอร์เมน ดิโฟ แต่แคร์ริกยังคงอยู่กับเวสต์แฮม ในฤดูกาลแรกที่ลงไปเล่นในดิวิชัน 1 ซึ่งพวกเขาพลาดการได้เลื่อนชั้นกลับคืนสู่พรีเมียร์ชิปไปเพียงนิดเดียวในนัดชิงชนะเลิศของการเพลย์ออฟ แต่แคร์ริกต้องการกลับไปเล่นในพรีเมียร์ชิพจึงย้ายไปร่วมทีมทอตนัมฮอตสเปอร์ในปี ค.ศ. 2004 ด้วยค่าตัว 2.75 ล้านปอนด์
นับตั้งแต่นั้น แคร์ริกก็ฉายแววโดดเด่นอย่างชัดเจน ทักษะการจ่ายบอลและไหวพริบในการเล่นของเขาทำให้เขาเป็นกองกลางที่มีคุณค่ายิ่ง ภายใต้การฝึกสอนของเซอร์อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน และสตาฟโค้ชทีมชุดใหญ่ของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด พรสวรรค์ของเขาสามารถพัฒนาต่อไปได้อีก
แคร์ริกลงเล่นในทีมชาติอังกฤษชุดอายุต่ำกว่า 21 ปีไป 14 ครั้ง และได้รับโอกาสติดทีมชาติอังกฤษชุดใหญ่เป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2001 ด้วยวัย 19 ปีโดยเป็นตัวสำรองในช่วงพักครึ่งในเกมที่ชนะทีมชาติเม็กซิโก 4-0 ที่สนามไพรด์พาร์กของดาร์บีเคาน์ตี เขาเป็นส่วนหนึ่งของทีมชาติอังกฤษชุดฟุตบอลโลก 2006 และแสดงให้เห็นว่าเขาสามารถลงเล่นในระดับสูงสุดได้ด้วยการเล่นอย่างใจเย็นในเกมที่ชนะทีมชาติเอกวาดอร์ ซึ่งเขาได้รับหน้าที่เป็นตัวคุมจังหวะเกม
ที่แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด เขาได้สืบทอดเสื้อหมายเลข 16 ต่อจากรอย คีน เขามีรูปแบบการเล่นที่แตกต่างไปจากอดีตกัปตันทีมปีศาจแดง แต่ความคล่องตัว การจ่ายบอล และความสามารถในการครองบอลทำให้เขาเป็นนักเตะคนสำคัญคนหนึ่งในแผงกองกลางของเซอร์ อเล็กซ์ เฟอร์กูสัน
อาชีพผู้ฝึกสอน
[แก้]หลังจากเลิกเป็นนักเตะ แคร์ริกกลายเป็นหนึ่งในทีมผู้ฝึกสอนของแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ร่วมกับ คีแรน แม็กเคนนา ภายใต้การคุมทีมของโชเซ มูรีนโย เขาทำงานร่วมกับมูรีนโยจนถึง 18 ธันวาคม 2018 หลังจากมูรีนโยโดนสโมสรปลดจากตำแหน่งผู้จัดการทีม ต่อมาเขาได้มาร่วมงานกับอูเลอ กึนนาร์ ซูลชาร์ ตั้งแต่ในช่วงที่เหลือของฤดูกาล 2018/19 และตลอดทั้งฤดูกาล 2019/20 และ 2020/21 จนกระทั่งทางสโมสรได้แถลงว่า ซูลชาร์ ได้สิ้นสุดบทบาทการเป็นผู้จัดการทีม เมื่อวันที่ 20 พฤศจิกายน ค.ศ. 2021[3] และเมื่อวันที่ 21 พฤศจิกายน 2021 แคร์ริกได้รับแต่งตั้งให้เป็นผู้จัดการทีมรักษาการ[4] โดยเขาเริ่มงานในการคุมทีมในการแข่งยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก ฤดูกาล 2021–22 รอบแบ่งกลุ่มพบกับ บิยาร์เรอัล ซึ่งแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ดเป็นฝ่ายชนะไปด้วยประตูจาก คริสเตียโน โรนัลโด และ เจดอน แซนโช ทำให้ทีมผ่านเข้าสู่รอบ 16 ทีมสุดท้ายได้สำเร็จ[5] ตามด้วยเสมอกับเชลซี 1-1 ในฟุตบอลพรีเมียร์ลีกเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน 2021 และชัยชนะเหนืออาร์เซนอล 3-2 ในการคุมทีมเป็นนัดสุดท้ายเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม 2021 ในการคุมทีมของแคร์ริกนั้นนำทีมชนะ 2 นัดและเสมออีก 1 นัดจาก 3 นัดที่ได้คุมทีม[6]
มิดเดิลส์เบรอ
[แก้]วันที่ 24 ตุลาคม 2022 ไมเคิล แคร์ริก ได้รับการแต่งตั้งให้เป็นหัวหน้าผู้ฝึกสอนของมิดเดิลส์เบรอ ในอีเอฟแอลแชมเปียนชิป[7] มิดเดิลส์เบรออยู่ในอันดับที่ 21 ในช่วงเวลาที่เขาได้รับการแต่งตั้ง เก็บได้เพียง 17 คะแนนจาก 16 นัดที่ลงเล่น เหนือกว่าโซนตกชั้นเพียง 1 คะแนน[8][9]
แคร์ริกเซ็นสัญญาฉบับใหม่ 3 ปีกับสโมสรเมื่อวันที่ 3 มิถุนายน 2024[10]
ชีวิตส่วนตัว
[แก้]ไมเคิล แคร์ริก เกิดที่เมืองวอลล์เซนด์ (Wallsend) และมีพี่ชายหนึ่งคน ปัจจุบันแคร์ริกได้แต่งงานกับลีซา รัฟเฮด (Lisa Roughead) ในวันที่ 16 มิถุนายน ค.ศ. 2007 และมีลูก 2 คน โดยลูกสาวคนโตชื่อลูอีส (Louise) และลูกชายชื่อเจซีย์ (Jacey)
แม้จะเล่นให้กับแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด แต่แคร์ริกมีทีมที่ชื่นชอบเป็นการส่วนตัวคือนิวคาสเซิลยูไนเต็ด[11]
เกียรติประวัติ
[แก้]สโมสร
[แก้]- เวสต์แฮมยูไนเต็ด
- FA Youth Cup (1): 1998–99
- แมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
- พรีเมียร์ลีก (5): 2006–07, 2007–08, 2008–09, 2010–11, 2012–13
- เอฟเอคัพ (1): 2015-16
- ฟุตบอลลีกคัพ (1): 2009–10
- เอฟเอคอมมูนิตีชีลด์ (5): 2007, 2008, 2010, 2011, 2013
- ยูฟ่าแชมเปียนส์ลีก (1): 2007–08
- ยูโรป้าลีก (1): 2016-17
- ฟุตบอลชิงแชมป์สโมสรโลก (1): 2008
รางวัลส่วนตัว
[แก้]- Football League First Division PFA Team of the Year (1): 2003–04
- Premier League PFA Team of the Year (1): 2012–13
- Manchester United Players' Player of the Year (1): 2012-13
อ้างอิง
[แก้]- ↑ 1.0 1.1 Hugman, Barry J. (2005). The PFA Premier & Football League Players' Records 1946–2005. Queen Anne Press. p. 109. ISBN 1-85291-665-6.
- ↑ "Michael Carrick". Manchester United F.C. สืบค้นเมื่อ 23 December 2014.
- ↑ "Carrick interview: The players need to express themselves". www.manutd.com.
- ↑ "Club statement". www.manutd.com.
- ↑ "Villareal 0–2 Manchester United: Cristiano Ronaldo and Jadon Sancho goals seal last-16 spot". BBC Sport. 23 November 2021. สืบค้นเมื่อ 25 November 2021.
- ↑ คาร์ริคประกาศอำลาปีศาจแดง หลังคุมทัพชั่วคราวไร้พ่าย 3 นัดติด
- ↑ "Michael Carrick appointed Boro head coach". www.mfc.co.uk. 24 October 2022. สืบค้นเมื่อ 24 October 2022.
- ↑ Johns, Craig (8 February 2023). "Inside Michael Carrick's incredible Middlesbrough turnaround as he reaches 15 games in charge". Teesside Gazette. สืบค้นเมื่อ 28 February 2023.
- ↑ Craig, Johns (27 October 2022). "First impressions of Michael Carrick, approach he'll take and Middlesbrough expectations". Teesside Gazette Live. สืบค้นเมื่อ 28 February 2023.
- ↑ "Michael Carrick Signs New Boro Contract". www.mfc.co.uk. 3 June 2024. สืบค้นเมื่อ 3 June 2024.
- ↑ หน้า 83, Zoo Sport. นิตยสาร Zoo Weekly ฉบับ Thai Edition: 10 February 2014
- บุคคลที่ยังมีชีวิตอยู่
- บุคคลที่เกิดในปี พ.ศ. 2524
- นักฟุตบอลชาวอังกฤษ
- ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลทอตนัมฮอตสเปอร์
- ผู้เล่นสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
- ผู้เล่นในพรีเมียร์ลีก
- บุคคลจากเทศมณฑลไทน์และเวียร์
- กองกลางฟุตบอล
- ผู้เล่นในชุดชนะเลิศยูฟ่ายูโรปาลีก
- ผู้จัดการทีมฟุตบอลในพรีเมียร์ลีก
- ผู้จัดการทีมฟุตบอลในอิงกลิชฟุตบอลลีก
- ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด
- ผู้จัดการทีมสโมสรฟุตบอลมิดเดิลส์เบรอ
- นักฟุตบอลจากนิวคาสเซิลอะพอนไทน์