โกปาเดลเรย์ รอบชิงชนะเลิศ 2016
สนาม บีเซนเต กัลเดรอน ใน มาดริด จัดขึ้นในรอบชิงชนะเลิศ | |||||||
รายการ | โกปาเดลเรย์ ฤดูกาล 2015–16 | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
| |||||||
หลังต่อเวลาพิเศษ | |||||||
วันที่ | 22 พฤษภาคม ค.ศ. 2016 | ||||||
สนาม | บีเซนเต กัลเดรอน, มาดริด | ||||||
ผู้เล่นยอดเยี่ยม ประจำนัด | อันเดรส อีเนียสตา (บาร์เซโลนา) | ||||||
ผู้ตัดสิน | เดล เกร์โร กรันเด | ||||||
โกปาเดลเรย์ รอบชิงชนะเลิศปี 2016 เป็นการแข่งขันฟุตบอลนัดเมื่อวันที่ 22 พฤษภาคม พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016) เพื่อตัดสินหาผู้ชนะของ โกปาเดลเรย์ ฤดูกาล 2015–16, ถือเป็นครั้งที่ 114 ของ โกปาเดลเรย์, ฟุตบอลถ้วยหลักของประเทศสเปน. ครั้งนี้จะลงเล่นที่ สนามกีฬาบีเซนเตกัลเดรอน ใน มาดริด.
ครั้งนี้เป็นการลงเล่นระหว่างทีมที่ครองแชมป์รายการนี้, บาร์เซโลนา, และ เซบิยา. ทั้งสองทีมต่างมีชัยชนะโดย ตามขอบเส้นทางที่กว้างของพวกเขาจนถึงรอบชิงชนะเลิศ; บาร์เซโลนาทำประตูได้ถึง 25 ประตู และ เสียไปแค่ห้าประตูในแปดเกม, ในขณะที่เซบิยาทำคะแนนได้ 22 ครั้งในแปดนัดของพวกเขา, เสียไปเพียงสองประตูเท่านั้นในเลกที่สองรอบรองชนะเลิศของพวกเขา.
ทีมชนะเลิศจะได้ลงเล่นพบกับแชมป์ ลาลิกา ฤดูกาล 2015–16 ในการแข่งขัน ซูเปร์โกปาเดเอสปัญญา 2016.
ภูมิหลัง
[แก้]บาร์เซโลนามีสถิติการลงสนามนัดชิงชนะเลิศที่ผ่านมาทั้งหมด 37 ครั้ง, เป็นรองถึงสองครั้งเท่านั้นต่อ สโมสรฟุตบอลเรอัลมาดริด ที่จำนวน 39 ครั้ง, และมีสถิติได้รับชัยชนะไปถึง 27 ครั้ง. พวกเขาเคยเป็นแชมป์เก่า, ซึ่งพวกเขาเอาชนะ อัตเลติกเดบิลบาโอ 3–1 ใน รอบชิงชนะเลิศปีที่ผ่านมา ที่สนามของพวกเขา กัมนอว์.[1]
เซบิยาได้เข้ามาชิงชนะเลิศทั้งหมดเจ็ดครั้ง, ชนะเลิศห้าครั้ง, โดยหนล่าสุดใน ปี ค.ศ. 2010 เมื่อพวกเขาเอาชนะ อัตเลติโกเดมาดริด 2–0 ที่สนามกัมนอว์. หนสุดท้ายของพวกเขาที่แพ้เกิดขึ้นใน ปี ค.ศ. 1962, 2–1 ต่อ เรอัลมาดริด. ซึ่งนัดชิงชนะเลิศปี 2016 ถือเป็นการพบกันครั้งแรกในรอบชิงชนะเลิศของทั้งสองทีม.[1]
เส้นทางสู่รอบชิงชนะเลิศ
[แก้]บาร์เซโลนา | รอบ | เซบิยา | ||||
---|---|---|---|---|---|---|
คู่แข่งขัน | ผล | เลก | คู่แข่งขัน | ผล | เลก | |
บียาโนเบนเซ | 6–1 | 0–0 เยือน; 6–1 เหย้า | รอบ 32 ทีมสุดท้าย | โลโกรเญส | 5–0 | 3–0 เยือน; 2–0 เหย้า |
อัสปัญญ็อล | 6–1 | 4–1 เหย้า; 2–0 เยือน | รอบ 16 ทีมสุดท้าย | เรอัล เบติส | 6–0 | 2–0 เยือน; 4–0 เหย้า |
อัตเลติกเดบิลบาโอ | 5–2 | 2–1 เยือน; 3–1 เหย้า | รอบก่อนรองชนะเลิศ | มีรันเดส | 5–0 | 2–0 เหย้า; 3–0 เยือน |
บาเลนเซีย | 8–1 | 7–0 เหย้า; 1–1 เยือน | รอบรองชนะเลิศ | เซลตาเดบีโก | 6–2 | 4–0 เหย้า; 2–2 เยือน |
บาร์เซโลนา
[แก้]บาร์เซโลนา, ของ ลาลิกา, เข้าสู่การแข่งขันในรอบ 32 ทีมสุดท้าย, พบกับ สโมสรฟุตบอลบียาโนเบนเซ ของ เซกุนดา ดิบิซิออน เบ. เลกแรกใน บียานูเอบา เด ลา เซเรนา, เมื่อวันที่ 28 ตุลาคม ค.ศ. 2015, ก็ไม่สามารถมีประตูเกิดขึ้นได้, กับผู้จัดการทีม ลุยส์ เอนรีเก ที่เป็นกุนซือหนุ่มไฟแรงและขาดประสบการณ์.[2] อย่างไรก็ตาม, ในเลกที่สองเมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ที่สนาม กัมนอว์, บาร์เซโลนาทวงชัยชนะด้วยสกอร์ 6–1; ดานีแยล อัลวิส เปิดสกอร์แรกกับการยิงระยะไกลในนาทีที่สี่, และ ซันโดร รามีเรซ เพิ่ม แฮททริค และปิดท้ายจากการยิงของ มุนีร อัลฮะดาดี.[3]
ในรอบ 16 ทีมสุดท้าย, บาร์เซโลนาลงเล่นในศึกอริร่วมเมือง แอร์ราเซเด อัสปัญญ็อล ใน แดร์บี บาร์เซโลนี. พวกเขาลงเล่นเมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2016 กับชัยชนะเกมเหย้าด้วยสกอร์ 4–1 จากการทำประตูของ เลียวเนล เมสซี (2), ฌาราร์ต ปิเก และ เนย์มาร์, หลังจากทีมผู้มาเยือนเป็นฝ่ายขึ้นนำไปก่อนจากการทำประตูของ เฟลิเป ไซเซโด ในนาทีที่เก้า. เอร์นัน เปเรซ และ ปาเป ดีออป ได้ถูกไล่ออกจากสนามสำหรับอัสปัญญ็อลในช่วงท้ายเกม, หลังจากเกิดความขัดแย้ง.[4] หนึ่งสัปดาห์ต่อมาในการเดินทางของพวกเขาที่สนาม เอสตาดีกอร์เนยา-เอลปรัต, บาร์เซโลนา ชนะ 2–0 กับประตูของมุนีรในแต่ละครึ่ง; เด็กหนุ่มชาวสเปนได้เริ่มต้นเกมเนื่องจากการติดโทษแบนของ ลุยส์ ซัวเรซ สำหรีบส่วนของเขาในระหว่างการแข่งขันหลังจากมีเหตุปะทะต่อสู่ที่มาจากเกมนัดแรก.[5]
เซบิยา
[แก้]เซบิยา, ของ ลาลิกา, ได้ผ่านเข้าสู่รอบเดียวกันพบกับทีมคู่แข่งขันจากระดับที่สาม, อูเด โลโกรเญส. ในนัดแรกที่ ลา รีโอคา เมื่อวันที่ 2 ธันวาคม ค.ศ. 2015, พวกเขาชนะ 3–0 จากการทำประตูโดย โคเก, ไมเคิล โครห์น-เดห์ลี และ ชีโร อิมโมบีเล; สองสัปดาห์ต่อมาที่สนาม เอสตาดีโอ รามอน ซานเชซ ปิซควน พวกเขาเอาชนะได้ด้วยสกอร์ 2–0 จากการมีส่วนร่วมของ อิมโมบิเล และ กัปตันทีม โคเซ อันโตนีโอ เรเยส.[6]
เช่นเดียวกันกับบาร์เซโลนา, ในรอบ 16 ทีมสุดท้าย เซบิยา โคจรมาพบกับทีมอริร่วมเมือง, เรอัลเบติส. พวกเขาเดินทางออกไปเยือนสำหรับเกมนัดแรกเมื่อวันที่ 6 มกราคม ค.ศ. 2016, ชนะ 2–0 กับการซัดในแต่ละครึ่งโดย โครห์น-เดห์ลี และ กแชกอร์ช กรือคอเวียก.[7] กลับมาเป็นเจ้าบ้านในเลกที่สอง, พวกเขาชนะ 4–0; เรเยส และ อาดิล รามี ในครึ่งเวลาแรกและนักเตะฝรั่งเศส เกแว็ง กาแมโร และ กาแอล กากูตา ในครึ่งเวลาหลัง.[8]
ในรอบก่อนรองชนะเลิศ, เซบิยา ถูกจับสลากมาพบกับ เซเด มีรันเดส, เป็นทีมเดียวเท่านั้นจาก เซกุนดาดิบิซิออน ที่เหลืออยู่. เมื่อวันที่ 21 มกราคม, พวกเขาเอาชนะ 2–0 ในนัดเหย้า; สเตฟ็อง อึนซงซี เป็นผู้ทำประตูในครึ่งแรก และ บีโตโล เป็นผู้ยิงปิดท้ายในช่วงทดเวลาบาดเจ็บ. หนึ่งสัปดาห์ต่อมาที่สนาม มีรันดา เด เอโบร, เซบิยา ขยายความเป็นผู้นำของพวกเขาในนาทีที่เก้าจากการยิงลูกโทษของ บีเซนเต อีบอร์รา, และเพิ่มอีกประตูโดย ควน มูยอซ และ โคเก.[9]
เซบิยาได้รับมอบหมายในการพบกับ เซลตาเดบีโก ในรอบรองชนะเลิศ. โดยเป็นเจ้าบ้านในนัดแรกเมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์, รามีโหม่งให้กับทีมจาก อันดาลูซิอา นำจบจบครึ่งเวลาแรก, และ กาแมโร, โดยที่ก่อนหน้านี้พลาดลูกโทษมาก่อน, เป็นผู้ทำ 2 ประตูภายในเวลาสามนาที. ผู้เล่นเซลตา โครห์น-เดห์ลีเป็นผู้ซัดยืนยันชัยชนะให้ทีมด้วยสกอร์ 4–0.[10] หนึ่งสัปดาห์ต่อมาที่สนาม บาลาอีดอส, เซลตาทำประตูสองลูกโดยอดีตกองหน้าเซบิยา เอียโก อัสปัส, แต่การมีส่วนร่วมของ เอเบร์ บาเนกา และ เบฟเฮน โคโนเปลียนคา เป็นผู้ทำให้ทีมยืนยันกับผลเสมอ, ถึงแม้จะการมีโดนไล่ออกจากสนามของ อึนซงซี.[11]
ก่อนเกมการแข่งขัน
[แก้]ได้มีการห้ามในการแสดงของ เอสเตลาดา, ธงของแคว้นกาตาลัน, ในการแข่งขันสำหรับ "ด้วยเหตุผลการดำเนินงานและด้านการรักษาความปลอดภัย". ตุลาการมาดริดได้ตีกลับโทษแบนหลังบาร์เซโลนายื่นอุทธรณ์คัดค้าน, โดยอ้างอิงถึง ความเป็นเสรีภาพในการแสดงออก; การ์เลส ปูอิกเดโมนต์, ประธานของเคเนราลิตาตของกาตาลุนยา, จะมีการบอยคอตเกมถ้าโทษแบนยังคงอยู่. ก่อนโทษแบนจะถูกยกเลิก, ผู้รักชาตินิยมกาตาลันได้วางแผนที่จะแจกจ่ายธงสกอตแลนด์ 10,000 ผืน, เท่ากับประเทศที่เป็นของสหราชอาณาจักรกับภูมิภาคของพวกเขา.[12]
นัด
[แก้]บาร์เซโลนา | 2–0 (ต่อเวลาพิเศษ) | เซบิยา |
---|---|---|
อัลบา เนย์มาร์ |
รายงาน |
บาร์เซโลนา
|
เซบิยา
|
|
|
ผู้ช่วยผู้ตัดสิน:
|
ข้อมูลในการแข่งขัน
|
อ้างอิง
[แก้]- ↑ 1.0 1.1 "Spain – List of Cup Finals". RSSSF. สืบค้นเมื่อ 4 March 2015.
- ↑ "Villanovense 0–0 Barcelona: Blaugrana youngsters in stalemate against minnows". Goal.com. 28 October 2015. สืบค้นเมื่อ 19 February 2016.
- ↑ "Barcelona 6–1 Villanovense". BBC Sport. 2 December 2015. สืบค้นเมื่อ 19 February 2016.
- ↑ "Barcelona 6–1 Espanyol". BBC Sport. 6 January 2016. สืบค้นเมื่อ 19 February 2016.
- ↑ "Espanyol 0–2 Barcelona". BBC Sport. 13 January 2016. สืบค้นเมื่อ 19 February 2016.
- ↑ "Immobile y Reyes dejan su huella" [Immobile and Reyes leave their mark] (ภาษาสเปน). Marca. 16 December 2015. สืบค้นเมื่อ 19 February 2016.
- ↑ Ramírez, Álvaro (6 January 2016). "El Sevilla encarga su regalo" [Sevilla orders their present] (ภาษาสเปน). El Desmarque. สืบค้นเมื่อ 19 February 2016.
- ↑ Parejo, Jaime (12 January 2016). "El Sevilla FC abusa, sin despeinarse, del Betis (4–0)" [Sevilla abuse Betis without breaking a sweat] (ภาษาสเปน). ABC. คลังข้อมูลเก่าเก็บจากแหล่งเดิมเมื่อ 2020-04-29. สืบค้นเมื่อ 19 February 2016.
- ↑ Melero, Delfín (28 February 2016). "El Sevilla impide soñar a Anduva" [Sevilla prevent Anduva from dreaming] (ภาษาสเปน). Marca. สืบค้นเมื่อ 19 February 2016.
- ↑ "Sevilla 4–0 Celta Vigo: Kevin Gameiro strikes twice in first-leg rout". Sky Sports. Press Association. 4 February 2016. สืบค้นเมื่อ 19 February 2016.
- ↑ "Celta de Vigo 2–2 Sevilla". BBC Sport. 11 February 2016. สืบค้นเมื่อ 19 February 2016.
- ↑ "Barcelona fans allowed to bring Estelada flags to Copa del Rey final". BBC Sport. 20 May 2016. สืบค้นเมื่อ 20 May 2016.