Ferrari 643
Ferrari 643 | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Kategori | Formula One | ||||||
Üretici | Ferrari | ||||||
Tasarımcı(lar) | Steve Nichols Jean-Claude Migeot | ||||||
Selefi | 642 | ||||||
Halefi | F92A | ||||||
Teknik özellikleri[1] | |||||||
Şasi | karbon fiber kompozit monokok | ||||||
Süspansiyon (ön) | çift süspansiyon çatalı, itme çubuğu tahrikli burulma çubuğu yayları ve teleskopik amortisörler, viraj denge çubuğu | ||||||
Süspansiyon (arka) | çift süspansiyon çatalı, teleskopik amortisörler üzerinde itme çubuğu tahrikli helezon yaylar, viraj denge çubuğu | ||||||
Motor | Ferrari Tipo 291, 3.499 cc (213,5 cu in), atmosferik motor, ortadan, boylamasına yerleşimli | ||||||
Şanzıman | Ferrari Type 643 7 vites elektrohidrolik yarı otomatik | ||||||
Yakıt | Agip | ||||||
Lastik | Goodyear | ||||||
Müsabaka tarihçesi | |||||||
Kayda değer katılımlar | Scuderia Ferrari SpA | ||||||
Kayda değer sürücüler | 27. 28. 27. | ||||||
İlk yarış | 1991 Fransa Grand Prix | ||||||
| |||||||
Üreticiler Şampiyonası | 0 | ||||||
Sürücüler Şampiyonası | 0 |
Ferrari 643, Steve Nichols ve Jean-Claude Migeot tarafından tasarlanan bir Formula 1 aracıydı ve Scuderia Ferrari tarafından 1991 Formula 1 sezonunda kullanılmak üzere üretildi. Mayıs ayında üretildi ve Fransa Grand Prix'sinde tanıtıldı, başlangıçta ön tarafta mücadele etme potansiyeline sahip görünüyordu. Alain Prost sıralamalarda ön tarafta yer aldı ve liderliği ele geçirdi ve sonunda Renault motorlu Williams FW14 kullanan Nigel Mansell tarafından geçilmesine rağmen, otomobilin ilk yarışında ikinci sırada yer alması umut verici olarak görülmüştü. Ancak neredeyse her zaman sıralamalarda ön tarafta olmak dışında, öyle olmayacaktı. 643'ün şasisi, 642'nin üzerinde tutarsız kullanım sorunlarına maruz kalan ve Prost'un isteğine göre daha yumuşak süspansiyon hareketine izin verecek şekilde tamamen yeniden tasarımdı. V12 motoru, 1991'de altı büyük güncelleme aldı ve son güncellemeler Portekiz'den itibaren sezon sonuna kadar kullanıldı. Şasinin kendisinin iki revizyonu vardı, birincisi Fransız Grand Prix'sinden sonra - otomobilin altından egzoz çıkışlarının yerini değiştirilmesi ve ikincisi, gövde kapağında küçük değişiklikler yapılan Belçika idi.
Araba, Williams FW14 ve McLaren MP4 / 6 arabaları gibi rekabetçi bir araba değildi. Araçla ilgili büyük bir sorun, ekibin o sırada çalkantılı yönetim yapısından dolayı doğru veri toplama eksikliğiydi. Arabanın sonuçları (veya eksikliği) Prost ve Ferrari arasında sorunun başlıca nedenlerinden biriydi, Fransız pilot "bir kamyonun bu arabadan daha kolay sürüleceğini" söylemişti.[2] Japonya Grand Prix'sinin ardından Prost, F1 kariyerinde ikinci kez çalıştığı takımdan kovuldu (1983 sezonunun sonuçlanmasından sadece 2 gün sonra Renault'dan; hem kendisine hem de ekibe ilgili Sürücü ve Takımlar Şampiyonalarına mal olan Renault RE40'ı yeterince geliştiremediklerine dair yaptığı açıklamalarından dolayı kovulmuştu). Bir sonraki yarışın yapıldığı Avustralya'da onun yerine test pilotu Gianni Morbidelli yer aldı.
Araç, 1991'de takımın elde ettiği 55.5 puanın 39.5 puanını aldı (bir önceki 642 modeli, sezonun ilk 6 yarışında 16 puan elde etmişti), 8 podyumla Takımlar Şampiyonasında üçüncü oldu.
643, 1992 yılının başında Ivan Capelli tarafından 1992 sezonunun başında Ferrari F92A ile değiştirildi .
Yarış sonuçları
[değiştir | kaynağı değiştir](anahtar)
Yıl | Takım | Motor | Lastikler | Sürücüler | 1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 | 9 | 10 | 11 | 12 | 13 | 14 | 15 | 16 | Puan. | Şamp. |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
1991 | Scuderia Ferrari SpA | Ferrari Tipo 291 </br> V12 |
G | ABD | BRA | SMR | MON | CAN | MEX | FRA | GBR | GER | HUN | BEL | ITA | POR | ESP | JPN | AUS | 55.5 * | 3 üncü | |
Alain Prost | 2 | 3 | DNF | DNF | DNF | 3 | DNF | 2 | 4 | |||||||||||||
Jean Alesi | 4 | DNF | 3 | 5 | DNF | DNF | 3 | 4 | DNF | DNF | ||||||||||||
Gianni Morbidelli | 6 |
* 16 puan Ferrari 642 ile alındı
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- ^ "Ferrari 643 • STATS F1". Statsf1.com. 24 Ekim 2010 tarihinde kaynağından arşivlendi. Erişim tarihi: 15 Mart 2019.
- ^ Formula Ferrari. Hodder & Stoughton. Nisan 2004. ss. 17. ISBN 0-340-83471-4.