Pierre Augereau
Pierre Augereau | |
---|---|
Doğum | 21 Eylül 1757 Paris, Fransa |
Ölüm | 12 Haziran 1816 (58 yaşında) La Houssaye-en-Brie, Fransa |
Bağlılığı | |
Rütbesi | İmparatorluk Mareşali |
Çatışma/savaşları | Fransız Devrim Savaşları Napolyon Savaşları |
Ailesi | |
Eşi | Gabrielle Grach |
İmza | |
Charles Pierre François Augereau (1757, Paris - 1816, La Houssaye-en-Brie[1]), Castiglione dükü, Fransız mareşal ve Yüksek meclis üyesi.
Fransız Devrim Savaşları'nda İspanya ile savaşırken hızlı bir şekilde yükselişe geçti ve yakında İtalya'daki Napoleon Bonaparte bünyesindeki bir bölük komutanlığına atandı. Bonapart'ın 1796 savaşlarında yer aldı. Devrim sonrasında 19 Mayıs 1804'te İmparatorluk Mareşali oldu. Bourbon Restorasyonu'nda Kral XVIII. Louis'in hizmetine girdi. Yüz Gün savaşlarında Napolyon'a katılmak istedi. Fakat Napolyon, Augereau'nin hizmetini reddederek onu Fransa'ya ihanet etmekle suçladı. Napolyon'un ölümünden sonra XVIII. Louis, Augereau'nun askerî ünvanlarını elinden aldı ve Augereau'ya ödenen emekli maaşını da kesti. 1816'da öldü ve Père Lachaise Mezarlığı'na gömüldü.
İlk yılları
[değiştir | kaynağı değiştir]Augereau, Paris'te, Parisli bir meyve satıcısının (bazı kaynaklarda bir hizmetçi olarak geçer) oğlu olarak doğdu. On yedi yaşında orduya yazıldı ve Clare Piyade Alayı'na katıldı, ancak kısa süre sonra terhis edildi. Daha sonra dragonlara katıldı. Ünlü bir kılıç ustası ve düellocu olan Augereau çıkan bir tartışmada subayın birini öldürerek Fransa'dan kaçmak zorunda kaldı. Sonraki 13 yıl boyunca Avrupa'yı dolaştı. Rus Ordusu'nda Osmanlı İmparatorluğu'na karşı hizmet ettiğini, 1790'daki İzmail Kuşatması'na çavuş olarak katıldığını[2] ve sonrasında firar ettiğini, daha sonra Prusya prensi Henry'nin piyade alayına katıldı ve Prusya Ayak Muhafızları'nda da görev yaptığını öne sürdü. Bir toplu firar planlayarak firar etti ve Saksonya'ya gitti.[3]
1781'de Fransa kralı XVI. Louis, firariler için bir af ilan etti ve Augereau memleketine döndü. 1784'te süvari birliğine katıldı ve karabinyer ordusunda görev yaptıktan sonra Napoli Krallığı'na gönderildi. Napoli'deyken Gabrielle Grach adında bir kadınla kaçtı ve iki sevgili 1788-1791 yıllarını geçirdikleri Portekiz'e gitti. Fransız Devrimi patlak verdikten sonra Portekizliler, Augereau'yu hapse attı. Gabrielle, yetkililere sevgilisini serbest bırakmaları için bir şekilde ikna etti ve çift Fransa'ya döndü. Eylül 1792'de Augereau, Alman Lejyonu adlı gönüllü süvari birliğine katıldı.[4]
Fransız Devrim Savaşları
[değiştir | kaynağı değiştir]Augereau'nun birliği, Nisan 1793'te Vendée isyanını bastırmak için gönderildi. Alman Lejyonu''ndan birçok asker taraf değiştirdi ve bazı subaylar, Augereau ve François Séverin Marceau da dahil olmak üzere kendilerini hapiste buldular. Serbest bırakıldıktan sonra, önce kısa bir süre 11. Hafif Süvari Alayı'nda görev yaptı, ardından General Jean Antoine Rossignol'un yaveri olarak hizmet etti. Daha sonra General Jean-Antoine Marbot için Toulouse'da yeni askerlere eğitim verdi. Marbot, Augereau'nun azmini beğendi ve Augereau, kısa sürede Marbot ailesinin yakın bir dostu oldu.[5]
Augereau'nun ne zaman veya tuğgeneral rütbesine terfi edip etmediği belli değildir, ancak Doğu Pireneler Ordusu'na katılarak 23 Aralık 1793'te tümen generalliğine terfi etti.[6] Ocak 1794'te General Jacques François Dugommier ordu komutanı olduğunda, ordu yeniden organize edildi. Augereau, bir tümenin komutanı oldu ve 29 Nisan'dan 1 Mayıs'a kadar süren Boulou Savaşı'nda önemli bir rol oynadı. Yanıltıcı akınlarla General Luis Firmín de la Unión tarafından yönetilen İspanyol Ordusu'nun dikkatini dağıttı. Boulou zaferinden sonra ordu, Augereau'nun ordunun sağ kanadını elinde tuttuğu kısa bir mesafe boyunca İspanya'ya ilerledi. 13 Ağustos'ta San-Lorenzo de la Muga Savaşı'nda, emrindeki 10.000 Fransız askeriyle 20.000 İspanyol askerinin saldırılarını ustaca püskürttü. 17 Kasım'da Dugommier, Kara Dağ Savaşı'nda İspanyollara karşı büyük bir taarruz başlattı. İlk gün, Augereau'nun saldırısı İspanyol ordusunun sol kanadını yendiyse de diğer Fransız saldırıları başarısız oldu. Dugommier ikinci gün öldürüldü, ancak bir gün aradan sonra ilerleme devam etti ve İspanyollar bozguna uğratıldı.
Augereau, 5 Ağustos 1796'da Castiglione Murabesi'nin kazanılmasında büyük rol oynadı. General Marcellin Marbot, anılarında, Augereau'nun bu savaştan önce Bonapart'ı bile cesaretlendirdiğini yazmıştır. Ancak, Marbot bu olaylara doğrudan tanık olmadığı ve Augereau'ya açıkça sempati duyduğu için bu güvenilir kaynak olmayabilir. Her durumda, Castiglione'de zaferi mümkün kılan, şüphesiz Bonapart'ın stratejist olarak üstünlüğüydü. 3 Ağustos'ta, Bonapart General Peter Quasdanovich'in Avusturya kolordusunu yenerken, Augereau ise General Dagobert Sigmund von Wurmser'in Avusturya ordusunu oyaladı. 11.000 askeriyle, General Anton Lipthay'ın tugayına saldırarak geri çekilmeye zorladı. Günün sonunda, Augereau 20.000 Avusturyalı ile karşı karşıya kaldı. Savaş, Avusturyalılara yaklaşık 1,000 kayıp verdirdi, Fransız kayıpları da ağır oldu ve General Martial Beyrand öldürüldü. Augereau'nun cesur duruşu, Bonapart'ın Quasdanovich'i bertaraf etmesine, ardından ana kuvvetlerini toplayarak iki gün sonra Castiglione'de Wurmser'i yenmesine olanak sağladı.[7]
1797'de Napolyon, Augereau'yu Jakoben direktuvar üyelerinin yanına, Paris'e gönderdi. Augereau ve onun liderliğindeki birlikler, konseydeki üyeleri ikna ederek 18 Fructidor (4 Eylül 1797) darbesini gerçekleştirdi.
General Pierre Augereau, Kasım 1799'da Napolyon Bonapart'ın iktidara gelmesini sağlayan 18 Brumaire darbesinde aktif olarak rol almadı. Ancak, Napolyon'u desteklediği için ödüllendirildi ve Birinci Fransız İmparatorluğu kurulduktan sonra, 19 Mayıs 1804'te, İmparatorluk Mareşali unvanını aldı.
Napolyon Savaşları
[değiştir | kaynağı değiştir]Augereau, Fransa'nın Britanya işgali için hazırlıklar yaptığı sırada Brest'te bir birliğin komutanlığını yaptı. Avusturya ve Rusya'dan gelen tehditlerin artması nedeniyle Napolyon işgali iptal ettiğinde, birlik Grande Armée'nin VII. Kolordusuna dönüştürüldü. Augereau, bu birlikle Üçüncü Koalisyon Savaşı'nda savaştı. Kolordusu, Ulm seferi sırasında ordunun iletişim hatlarını sağlamakla görevlendirildi. Konstanz ve Bregenz savaşlarında savaştıktan sonra, 13 Kasım 1805'te Dornbirn'de General Franz Jelačić'in Avusturya tümenini takip edip yok etti. Bu olayın ardından Frankfurt am Main'in işgali gerçekleşti. Bu sırada sevgilisi Gabrielle, Augereau seferdeyken öldü.[8]
1814'te Augereau'ya Lyon ordusunun komutanlığı verildi. Ancak zamanla Koalisyon kuvvetleri ile anlaşmaya vardığına dair suçlamalara maruz kaldı. Bourbon hanesinin tekrar iktira gelmesiyle Kral XVIII. Louis'e hizmet etmeye başladı. Ancak, Yüz Gün savaşları sırasında Napolyon'un tarafına geçmek istedi. İmparator Napolyon, Augereau'nin hizmetini reddetti ve onu 1814'te Fransa'ya ihanet etmekle suçladı.
1815'te Napolyon'un yenilgisinin ardından tekrar tahta çıkan Kral XVIII. Louis, Augereau'nun askerî ünvanlarını elinden aldı ve emekli maaşını vermedi. Augereau, bir yıl sonra La Houssaye'deki malikanesinde ölerek Père Lachaise Mezarlığı'na defnedildi.[9]
Kaynakça
[değiştir | kaynağı değiştir]- Dipnot
- ^ Michel Cadé, « Augereau (Charles, Pierre, François) », in Nouveau Dictionnaire de biographies roussillonnaises 1789-2011, vol. 1 Pouvoirs et société, t. 1 (A-L), Perpignan, Publications de l'olivier, 2011, 699 p. (ISBN 9782908866414)
- ^ Macdonell, A. G. (Archibald Gordon), 1895-1941. (1996). Napoleon and his marshals. London: Prion. ISBN 1853752223. OCLC 36661226.
- ^ Elting-Chandler, s. 2–3
- ^ Elting-Chandler, s. 3–4
- ^ Elting-Chandler, s. 4–5
- ^ Elting-Chandler, s. 5–6
- ^ Boycott-Brown, s. 396–397
- ^ Elting-Chandler, s. 11
- ^ Castle of La Houssaye 6 Kasım 2017 tarihinde Wayback Machine sitesinde arşivlendi. on Napoleon & Empire website
- Genel
- Andreossi, Baron A. F. La Campagne sur le ..., 1800–1801
- Bouvier, Bonaparte en Italie
- Boycott-Brown, Martin. The Road to Rivoli. London: Cassell & Co., 2001. 0-304-35305-1
- Michel Cadé, « Augereau (Charles, Pierre, François) », in Nouveau Dictionnaire de biographies roussillonnaises 1789–2011, vol. 1 Pouvoirs et société, t. 1 (A-L), Perpignan, Publications de l'olivier, 2011, 699 p. (9782908866414)
- Ducasse, Baron A. Précis de la campagne de ... de Lyon en 1814
- Elting, Colonel John R. "The Proud Bandit". Chandler, David (ed.). Napoleon's Marshals. New York: Macmillan, 1987. 0-02-905930-5
- Koch, Mémoires de Masséna
- Marbot, Mémoires
- kamu malı olan bir yayından alınan metni içeriyor: Rose, John Holland (1911). "Augereau, Pierre François Charles". Encyclopædia Britannica. 2 (11. bas.). ss. 900–901. Bu madde artık
- Smith, Digby. The Napoleonic Wars Data Book. London: Greenhill, 1998. 1-85367-276-9
Dış bağlantılar
[değiştir | kaynağı değiştir]Wikimedia Commons'ta Pierre Augereau ile ilgili çoklu ortam belgeleri bulunur.