Love Story (film)
Love Story | |
---|---|
Theatrical release poster | |
Rejissyor(lar) | Arthur Hiller |
Prodyuser(lar) | Howard G. Minsky |
Ssenariynavis(lar) | Erich Segal |
Qaysi asarga asoslangan |
Love Story –Erich Segal |
Rollarda | |
Bastakor(lar) | Francis Lai |
Kinematografiya | Richard Kratina |
Muharrir(lar) | Robert C. Jones |
Studiya(lar) |
Paramount Pictures Love Story Company |
Distribyutor | Paramount Pictures |
Chiqarilgan sanasi |
|
Davomiyligi | 101 daqiqa[1] |
Mamlakat |
|
Til | inglizcha |
Byudjeti | $2.2 million[2] |
Daromadi | $173.4 million[3] |
Love Story – 1970-yilda Erich Segal tomonidan yozilgan AQSh romantik drama filmi. Uning prodyuseri Howard G. Minsky, rejissyori Arthur Hiller, filmdagi debyutida Ali MacGraw, Ryan O'Neal, John Marley, Ray Milland va Tommy Lee Jones ishtirok etishgan[4].
Film Amerika kino institutining eng romantik filmlardan biri hisoblanadi (roʻyxat 9-sonli) va inflyatsiyaga moslashtirilgan barcha davrlardagi eng yuqori daromad keltiruvchi filmlardan biridir[5]. Keyinchalik, ushbu film OʻNeal va Candice Bergen ishtirok etgan „Oliverning hikoyasi“ (1978) filmining davomi sifatida suratga olindi.
Syujeti
[tahrir | manbasini tahrirlash]Oliver Barrett IV, Sharqiy qirgʻoq oq anglo-sakson protestant oilasining merosxoʻri edi. Harvard kollejida oʻqirdi va u yerda xokkey bilan shugʻillanardi. U klassik musiqa boʻyicha Radcliffe kollejining tezkor ishchi sinfidagi talaba Jennifer „Jenny“ Cavilleri bilan uchrashadi; ularning orasida anchagina farq boʻlishiga qaramay ular munosabat qurishadi. Oliverning otasi Nyu-Yorkning Itaka shahriga oʻgʻlining „All-Ivy“ nomini qoʻlga kiritgan Kornellga qarshi xokkey oʻyinini koʻrish uchun uzoq masofani bosib oʻtadi. Barrett jang sababli oʻyindan chetlashtiriladi va Harvard Kornellga 4-3 hisob bilan yengiladi. Oliver otasining kechki ovqat va Harvard yuridik fakultetiga kirishiga yordam berish taklifini rad etadi.
Ular Rod-Aylend shtatida yashovchi Krenston shahridagi novvoy otasi Philni ziyorat qilish uchun borishadi, u Oliverning otasi bilan til topishishini xohlaydi. Phil katolik toʻy oʻtkazishni xohlardi, lekin Oliver va Jenny bu fikrga qarshi chiqib, toʻyida Walt Whitmanning „Song of the Open Road“ni va Elizabet Barret Browningning „Sonnet 22“ qiroatini oʻqib, turmush qurishadi.
Jenny oʻqituvchi boʻlib ishlaydi, lekin otasining moliyaviy yordamisiz er-xotin Oliverning Harvard yuridik maktabida oʻqish uchun pul toʻlashga qiynalishadi. Oliver oʻz sinfida uchinchi oʻrinni egallab, Nyu-Yorkdagi yuqori darajali yuridik firmasida ishlay boshlaydi. Ular oila qurishga tayyor edi, lekin Jenny homilador boʻla olmaydi. U uchta qon tekshiruvidan soʻng, Oliverga ogʻir kasal ekanligi haqida aytadi.
Oliver oʻz ahvolini Jennyga aytmasdan, odatdagidek davom etishga harakat qiladi, lekin u Jennyning shifokoriga duch keladi va haqiqatni bilib oladi. Oliver Parijga chipta sotib oladi, lekin u faqat Jenny bilan vaqt oʻtkazishni xohlab, borishdan bosh tortadi. Oliver Jennyning tibbiy yordami uchun ajrashgan otasidan pul soʻraydi.
Jenny kasalxonada boʻlgan paytda otasi bilan katoliklar tomonidan oʻtkaziladigan marosimga tayyorgarlik koʻrishadi. U Oliverga oʻzini ayblamasligini aytadi. Jenny oʻlganidan soʻng Oliver uni mahkam quchoqlashini soʻraydi. Bu uning soʻngi tilagi edi.
Qaygʻuga botgan Oliver kasalxonani tark etadi va tashqarida otasini koʻradi. Otasi Jennyning ahvoli haqida bilib, yordam taklif qilish uchun Massachusetsdan Nyu-York shahriga yetib kelgan edi. Oliver unga: „Jenny oʻldi“, deb aytadi va otasi unga: „Meni kechir“, deb javob beradi. „Sevgi – bu hech qachon kechirasiz demaslikni anglatadi“
Rollarda
[tahrir | manbasini tahrirlash]- Ali MacGraw Jennifer „Jenny“ Cavilleri rolida
- Ryan O'Neal Oliver Barrett IV rolida
- John Marley Phil Cavilleri rolida
- Ray Milland Oliver Barrett III rolida
- Russell Nype Dean Thompson rolida
- Katharine Balfour Mrs. Barrett rolida
- Sydney Walker Dr. Shapeley rolida
- Robert Modica Dr. Addison rolida
- Walker Daniels Ray Stratton rolida
- Tommy Lee Jones Hank Simpson (credited as Tom Lee Jones) rolida
- John Merensky Steve rolida
- Andrew Duncan Reverend Blaufelt rolida
Erich Segal akademik edi, u „Sariq suv osti kemasi“ va „O'yinlar“ kabi filmlarning ssenariylarini yozgan. U oʻzining yangilangan „1940-yillardagi filmning hikoyasi“ni yaratmoqchi boʻldi. Bugungi kunda odamlarning bir-biriga boʻlgan shaxsiy majburiyat va doimiy munosabatlari toʻgʻrisida izlanish olib bordi. Jinsiy axloq masalasi ahamiyatsiz, ammo hozirgi yoshlar orasida eski kunlarga qaraganda ancha „tebranish“ kamroq edi"[6]. Film dastlab ssenariy sifatida yozildi, ammo Erich Segal uni sota olmadi. Segalning vakili boʻlgan William Morris agentligining sharqiy qirgʻoqdagi kinofilmlar boʻlimi boshligʻi Howard Minsky loyihaning muvaffaqiyatli boʻlishiga ishondi. Arthur Hillerning soʻzlariga koʻra, „U oʻz ishidan voz kechdi va Erich Segal bilan kelishuvga erishdi, chunki u bu loyihaga juda ishongandi. U buni oxirigacha davom ettirdi. Agar u boʻlmaganida, Ushbu film hech qachon film boʻlmas edi[7]. Minksyning aytishicha, Segalga ssenariyni yetti marta qayta yozishini aytgan. U oʻzgarishlar orasida bosh rolni yahudiydan italyan-amerikalikka oʻzgartirish, qizning onasining xarakterini oʻzgartirish, soʻkinish va yalangʻochlikni minimallashtirish taklifini bergan[8][9]. 1969-yil sentyabr oyida Hiller rejissyorlik qilishi va Harper va Row keyingi yil fevral oyida ssenariyning yangi versiyasini nashr etishi eʼlon qilindi[10]. Evansning aytishicha, Paramount Segalga filmni targʻib qilishga yordam berish uchun ssenariyni romanga moslashtirishini taklif qilgan. Minskiy esa buni men taklif qildim deb aytadi. Peter Bart, oʻsha paytdagi Paramount kompaniyasining rahbari, bu taklif oʻzi tomonidan berilganini davo qiladi. Segal, oʻzi oʻsha paytda romanni yozganini va Harpersning muharriri boʻlgan Gene Youngning unga katta hissa qoʻshganini aytadi[6]. Kitob 1970-yilda Sevishganlar kuni munosabati bilan nashr etilgan va eng koʻp sotilgan kitoblar qatorida boʻlgan[11][9].
Kasting
[tahrir | manbasini tahrirlash]Matbuot xabarlariga koʻra, Oliver Barrett IV ning asosiy roli Jeff Bridges, Michael Douglas, Beau Bridges, Michael York va Jon Voight tomonidan rad etildi[12]. Evansning aytishicha, Michael Sarrazin, Peter Fonda va Keith Carradine ham uni rad etishdi[11]. MacGraw Christopher Walken, Ken HowardvaDavid Birney bilan eshittirishni eslaydi.
Suratga olish jarayonlari
[tahrir | manbasini tahrirlash]Filmning suratga olish jarayoni 1969-yil 18-noyabr kuni Kembrij, Boston va Nyu-York shaharlarida boshlandi. Oradan vaqt oʻtib ilk marota filmni Harvardda suratga olish uchun ruxsat berildi[8]. Ularning Kembrijda yangi turmush qurgan paytlari aslida Agassiz mahallasida suratga olingan. Oliver Jennyni odatga koʻra ostonadan olib oʻtadi, bu voqea Oksford koʻchasi, 119-uyda boʻlib oʻtadi[13].
Filmning asosiy qoʻshigʻi " (Where Do I Begin?) Love Story „ katta muvaffaqiyat qozondi, xususan, Andy Williams tomonidan yozilgan vokal ijrosi uni muvaffaqiyat choʻqqisiga olib chiqdi. Filmning suratga olish ishlari 1970-yil 3-fevralda oʻz yakuniga yetdi[8]. Love Story filmining premyerasi 1970-yil 16-dekabr kuni Nyu-York shahridagi Loews’s State I teatrida boʻlib oʻtdi[14].
Maqsad | Marosim sanasi | Kategoriya | Qabul qiluvchilar | Hakam. |
---|---|---|---|---|
Akademiya mukofoti | 1971-yil 15-aprel | Eng yaxshi rasm | Xawward G. Minsky | [15] |
Eng yaxshi direktor | Artur Xiller | |||
Eng yaxshi aktyor | Rayan OʻNeal | |||
Eng yaxshi aktrisa | Ali Makgrov | |||
Eng yaxshi qoʻshimcha aktyor | Jon Marli | |||
Eng yaxshi hikoya va ssenariy – avval chop etilmagan yoki ishlab chiqarilmagan faktlarga asoslangan | Erich Segal | |||
Eng yaxshi asl bal | Fransis Lai | |||
David di Donatello mukofoti | 1971-yil 29-iyun | Eng yaxshi chet ellik aktyor | Rayan OʻNeal | |
Eng yaxshi chet ellik aktrisa | Ali Makgrov | |||
Directors Guild of America mukofotlari | 1971-yil 12-mart | Filmlarda yoʻlboshchi sifatida erishilgan ajoyib yutuqlar | Artur Xiller | [16] |
Oltin globus mukofoti | 1971-yil 5-fevral | Eng yaxshi kino – drama | [17] | |
Filmdagi eng yaxshi aktyor – drama | Rayan OʻNeal | |||
Filmda eng yaxshi aktrisa – drama | Ali Makgrov | |||
Eng yaxshi aktyor – kino | Jon Marli | |||
Eng yaxshi rejissyor – kino | Artur Xiller | |||
Eng yaxshi ssenariy – kino | Erich Segal | |||
Eng yaxshi asl stsenariy – kino | Fransis Lai | |||
Oltin ekran mukofoti | 1972 | Oltin ekran | ||
Grammy mukofotlari | 14-mart 1972-yil | Eng yaxshi asbob-uskunalar qoʻshigi | Sevgi hikoyasi – Frensis Lai | [18] |
Film yoki televideniye uchun yozilgan eng yaxshi asl sahna | Sevgi hikoyasi – Frensis Lai | |||
Eng yaxshi pop asboblari ijrochisi | Sevgi hikoyasi – Genri Mancini | |||
Laurel mukofoti | 1971 | Eng yaxshi rasm | ||
Eng yaxshi erkak dramatik ijrochi | Rayan OʻNeal | |||
Ayollarning eng yaxshi dramatik ijrochiligi | Ali Makgrov | |||
Eng yaxshi kinoqora | Richard C. Kratina | |||
Eng yaxshi qoʻshiqchi | Fransis Lai | |||
Milliy tekshiruv kengashi mukofotlari | 1971-yil 3-yanvar | Eng yaxshi 10 film | [19] | |
Amerika yozuvchilar uyushmasi mukofotlari | 1971 | Eng yaxshi dramasi – ekran uchun yozildi | Erich Segal | [20] |
Amerika kino instituti
[tahrir | manbasini tahrirlash]Yil | Kategoriya | Nomzod | Rang |
---|---|---|---|
2002 | AFIning 100 yilligi…100 ta ishtiyoq | Ali Macgraw va Rayan OʻNeal | 9 |
2005 | AFIning 100 yilligi…100 ta filmning tilga olingan | "Sevgi – bu hech qachon kechir demaslikni anglatadi" | 13 |
Love Story: Music From The Original Soundtrack | |
---|---|
Francis Lai saundtreki | |
Chiqarilgan sanasi | 1970 |
Davomiyligi | 30:15 |
Leybl | Paramount |
Prodyuser(lar) | Tom Mack |
Filmning soundtrackini Quality Records alohida albom sifatida chiqargan va ommaga namoyish etgan[21].
Roʻyxatda keltirilgan treklarning barchasining matnini Francis Lai, except where noted yozgan.
№ | Nomi | Davomiyligi |
---|---|---|
1. | „Theme from Love Story“ | 3:20 |
2. | „Snow Frolic“ | 2:58 |
3. | „Sonata in F Major (Allegro)“ (Wolfgang Amadeus Mozart) | 2:17 |
4. | „I Love You, Phil“ | 2:04 |
5. | „The Christmas Trees“ | 2:48 |
6. | „Search for Jenny“ (Theme From Love Story) | 3:04 |
7. | „Bozo Barrett“ (Theme From Love Story) | 2:43 |
8. | „Skating In Central Park“ (John Lewis) | 3:04 |
9. | „The Long Walk Home“ | 1:30 |
10. | „Concerto No. 3 in D Major (Allegro)“ (Johann Sebastian Bach) | 2:35 |
11. | „Theme from Love Story“ (Finale) | 3:52 |
Jami davomiyligi: | 30:15 |
Yil oxiridagi grafiklar
[tahrir | manbasini tahrirlash]Raqam (1971) | Manzil |
---|---|
Gollandiyalik albomlar (Album Top 100) [22] | 67 |
Nemis albomlari (Offizielle Top 100) [23] | 32 |
Musiqa mavzusi va soʻzlari
[tahrir | manbasini tahrirlash](Where Do I Begin?) Love Story soʻzlari bilan boshlangan qoʻshiq filmda yoʻq edi, ammo koʻp oʻtmay chiqarildi.
Keyingi qismlari va qayta ishlab chiqish
[tahrir | manbasini tahrirlash]NBC 1973—1974 yillarda Love Story, qisqa metrajli romantik antologiya serialini ommaga namoyish etdi. Ushbu serial roman va filmning nomi bilan bir xil boʻlsa-da, unda filmdagi qoʻshiqdan foydalanilgan boʻlsa ham „(Where Do I Begin) Love Story“ – ular bilan aloqasi yoʻq edi, chunki roman yoki film bilan hech qanday oʻxshash belgi yoki hikoyadan foydalanilmagan[24].
Tanqidlar
[tahrir | manbasini tahrirlash]Jenny Cavillerinin kasalligi aniqlanmaganligi va kasallikning boshlanishi paytida uning holatiga nisbatan chiroyli koʻrinishi uning tanqid qilindi[25]. Vinsent Kenbi oʻzining "New-York Times" gazetasining asl sharhida „Jenny Elizabet Ardenning befoyda muolajasidan azob chekayotganga oʻxshaydi“ deb yozgan[26]. Mad jurnalining 1971-yil oktyabr sonida filmga parodiya qilib („Lover’s Story“) chop etilgan boʻlib, unda Ali MacGrawning „Eski kino kasalligi“ bilan kasallangani tasvirlangan. Bu oʻlim arafasida turgan bemorni „daqiqa sayin goʻzalroq“ boʻlishini anglatadi[27][28]. 1997-yilda Rojer Ebert „Ali MacGraw kasalligi“ ni kino kasalligi deb taʼriflagan, unda „yagona alomat – bemorning oʻlimgacha goʻzal boʻlib borishi“[29].
Manbalar
[tahrir | manbasini tahrirlash]- ↑ „Love Story (PG)“. British Board of Film Classification (1971-yil 20-yanvar). 2022-yil 28-oktyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2022-yil 27-oktyabr.
- ↑ „Romance Back; 'Sado-Sex, Drugs At End' - Hiller“. Variety. December 30, 1970. 3-bet. Qaraldi: October 3, 2022 — Archive.org.
- ↑ D'Allesandro, Anthony (July 15, 2002). „Top 50 worldwide grossers“. Variety. 52, Paramount at 90 supplement-bet.
- ↑ „Howard Minsky, Hollywood Producer, Is Dead at 94“. The New York Times (2008-yil 16-avgust). 2019-yil 26-mayda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2017-yil 4-sentyabr.
- ↑ „Domestic Grosses“. Box Office Mojo. 2012-yil 28-iyunda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2012-yil 25-iyun.
- ↑ 6,0 6,1 The Author Speaks: Selected PW Interviews, 1967-1976. Bowker, 1977 — 138-bet. ISBN 978-0835210508.
- ↑ Emery, Robert J.. The Directors: In Their Own Words. TV Books, 1999 — 285-bet. ISBN 978-1575000879.
- ↑ 8,0 8,1 8,2 'Love Story' didn't start out as a book. Star-Gazette (1970-yil 19-dekabr), s. 34. Manba xatosi: Invalid
<ref>
tag; name "howard" defined multiple times with different content - ↑ 9,0 9,1 How to succeed at romance. The Guardian (1971-yil 9-fevral), s. 8.
- ↑ Production Company formed. The Los Angeles Times (1969-yil 25-sentyabr), s. 101.
- ↑ 11,0 11,1 Evans 1994.
- ↑ Lee, Grant. Ryan O'Neal: A Love-Hate Story. Los Angeles Times (1977-yil 28-avgust), s. q1.
- ↑ Lasser. „The Agassiz neighborhood starred in 'Love Story' alongside Ryan O'Neal, Ali MacGraw and Harvard“ (en-US). Cambridge Day (2021-yil 19-iyul). Qaraldi: 2024-yil 21-mart.
- ↑ „It's Everybody's 'Godfather'“. Variety. March 22, 1972. 5-bet. Qaraldi: December 10, 2023 — Internet Archive.
- ↑ „The 43rd Academy Awards (1971) Nominees and Winners“. Academy of Motion Picture Arts and Sciences. 2015-yil 2-iyulda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2015-yil 4-iyul.
- ↑ „23rd DGA Awards“. Directors Guild of America Awards. 2021-yil 24-noyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2021-yil 5-iyul.
- ↑ „Love Story – Golden Globes“. HFPA. 2021-yil 21-iyunda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2021-yil 5-iyul.
- ↑ „14th Annual GRAMMY Awards (1971)“. National Academy of Recording Arts and Sciences. 2019-yil 21-martda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2011-yil 1-may.
- ↑ „1970 Award Winners“. National Board of Review. 2021-yil 25-iyulda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2021-yil 5-iyul.
- ↑ „Awards Winners“. wga.org. Writers Guild of America. 2012-yil 5-dekabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2010-yil 6-iyun.
- ↑ York, Ritchie (June 26, 1971). „From the Music Capitals of the World“. Billboard. 47–-bet. ISSN 0006-2510.
- ↑ „Jaaroverzichten – Album 1971“ (nl). Hung Medien. 2022-yil 12-noyabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2023-yil 27-iyul.
- ↑ „Top 100 Album-Jahrescharts 1971“ (de). GfK Entertainment Charts. 2022-yil 2-aprelda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2023-yil 27-iyul.
- ↑ „'Love Story,' 'Fatal Attraction,' 'Parallax View,' 'Italian Job,' 'Flashdance' TV Shows a Go at Paramount+“. The Hollywood Reporter (2021-yil 24-fevral). 2021-yil 25-fevralda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2021-yil 25-fevral.
- ↑ Hammond, Natalie. „Beauty Flashback: Ali MacGraw's 'Love Story' hair“. The Telegraph (2018-yil 11-aprel). 2018-yil 11-aprelda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2024-yil 1-mart.
- ↑ Canby, Vincent. „Screen: Perfection and a 'Love Story'“. The New York Times (1970-yil 18-dekabr), s. 44. 2020-yil 18-dekabrda asl nusxadan arxivlangan.
- ↑ Siegel, Larry (October 1971). „Lover's Story“. Mad. 146-jild.
- ↑ „Picks and Pans Review: Milk Money“. People (1994-yil 12-sentyabr). 2018-yil 16-dekabrda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2018-yil 16-dekabr.
- ↑ Ebert. „For Roseanna (Review)“. RogerEbert.com. 2014-yil 12-martda asl nusxadan arxivlangan. Qaraldi: 2014-yil 11-mart.
Keltirilgan asarlar
[tahrir | manbasini tahrirlash]- Evans, Robert. The Kid Stays in the Picture. Hachette Books, 1994. ISBN 978-0786860593.
Havolalar
[tahrir | manbasini tahrirlash]- Love Story IMDbda
- Love Story at the TCM Movie Database
- Love Story Rotten Tomatoesda
- Film Rewind: Revisiting Love Story (fan summary)