xho
Etimolodjeye
[candjî]Tayon-bodje latén « excortiare » (bate po rsaetchî l' schoice; adon parint avou «scheure», vî lingaedje d’ oyi « escou ».
Sustantif
[candjî]xho omrin
- grin (di frumint).
- Li grin spite å lon tos ses xhos, cwand l' flayea toume dissu — Henri Simon (fråze rifondowe).
- Lès hos d’ôr, tot gruz’lant foû dèl main qui lès hène,
s’abatèt tot spitant sol tére qui lès rawåde
èt trèfèle dè ravu lès-èfants qu’èle pwèrta…
— Henri Simon, Li pan dè Bon Diu, Li sèmèdje. - Mônresse, si vs serîz ene pire Dji tchantreu e m' leyant moudri Et mes poennes endirént sol ri Come les xhos k' ont passé l' bårire — Georges Smal (fråze rifondowe).
- F. grain.
- (pus stroetmint) grin di speate sins les payetes.
- pwin d' xho pwin di speate.
Mots d’ aplacaedje
[candjî]Ratourneures
[candjî]- xho d' grin : grin di frumint
Ortografeyes
[candjî]Après 1900, foû rfondou (Feller, Feller ricandjî, nén Feller) :