Італа Бальба
Італа Бальба | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
італ.: Italo Balbo[1] | |||||||
| |||||||
| |||||||
|
|||||||
Папярэднік | Беніта Мусаліні | ||||||
Пераемнік | Беніта Мусаліні | ||||||
|
|||||||
Пераемнік | Радольфа Грацыяні | ||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
|
|||||||
Нараджэнне |
6 чэрвеня 1896[2][3][…] |
||||||
Смерць |
28 чэрвеня 1940[6][7][…] (44 гады) |
||||||
Месца пахавання | |||||||
Імя пры нараджэнні | італ.: Italo Balbo | ||||||
Жонка | Emanuela Florio[d] | ||||||
Веравызнанне | Дэізм | ||||||
Партыя | |||||||
Член у | |||||||
Адукацыя | |||||||
Навуковая ступень | laurea[d][9] | ||||||
Прыналежнасць | Каралеўства Італія | ||||||
Род войскаў | Каралеўскія ваенна-паветраныя сілы Італіі[d] і авіяцыя | ||||||
Званне | Маршал авіяцыі | ||||||
Бітвы | |||||||
Узнагароды | |||||||
Італа Бальба (італ.: Italo Balbo; 5 чэрвеня 1896 — 28 чэрвеня 1940) — італьянскі ваенны і палітычны дзеяч, адзін з правадыроў чорнакашульнікаў, адзіны Маршал авіяцыі Італіі (13 жніўня 1933), Генерал-губернатар італьянскай Лівіі і Вярхоўны галоўнакамандуючы італьянскай Паўночнай Афрыкі з 1 студзеня 1934 па 28 чэрвеня 1940, найбліжэйшы паплечнік і «бясспрэчны спадчыннік» італьянскага дыктатара — Беніта Мусаліні.
Першая сусветная вайна
[правіць | правіць зыходнік]З самага ранняга ўзросту Італа Бальба адрозніваўся высокай палітычнай актыўнасцю. Ужо ва ўзросце 14 гадоў ён прымаў удзел у Албанскіх хваляваннях пад кіраўніцтвам Рычоці Гарыбальдзі, сына Джузэпэ Гарыбальдзі. Пасля пачатку Першай сусветнай вайны Італія заявіла пра свой нейтралітэт, Бальба ж усяляк вітаў удзел Італіі ў вайне на баку Антанты і неаднаразова ўдзельнічаў у пікетах у падтрымку вайны. У 1915 годзе, адразу пасля абвяшчэння вайны Італіяй, Бальба адпраўляецца на фронт і нясе службу ў 8-м альпійскім палку. Незадоўга да кровапралітнай бітвы пры Капарэце Бальба падаў прашэнне аб пераводзе ў авіяцыю, але беспаспяхова. У самой бітве, дзе ўвесь яго корпус быў узяты ў палон, удзелу не прымаў, аднак неўзабаве зноў вярнуўся ў строй і паказаў сябе з лепшага боку ў бітве пры Віторыа-Венета, за адвагу пад агнём праціўніка быў узнагароджаны бронзавым і сярэбраным медалямі. Скончыў вайну ў званні капітана.
Пасля вайны Бальба працягнуў навучанне грамадскім дысцыплінам у Фларэнцыі, працаваў у банку.
Лідар чорнакашульнікаў
[правіць | правіць зыходнік]У 1921 годзе Бальба ўступіў у нядаўна створаную Нацыянальную фашысцкую партыю (італ.: Partito Nazionale Fascista), у якой даволі хутка прасунуўся да сакратара ферарскага аддзялення. Бальба арганізаваў некалькі банд чорнакашульнікаў, уключаючы сваю ўласную групу — Чэлібана, названую так у гонар любімай настойкі. Чэлібана займалася разгонам сацыялістычных дэманстрацый і мітынгаў, зрывала страйкі. Да 1922 года Італа Бальба стаў адным з «Ras» — вышэйшых лідараў фашысцкага руху. Ён быў самым маладым з «Квадрумвіраў» — чатырох арганізатараў знакамітага марша на Рым.
Пасля таго, як улада перайшла ў рукі фашыстаў, Бальба як адзін з «Квадрумвіраў» стаў заснавальнікам Вялікага фашысцкага савета. Праўда, неўзабаве пасля гэтага яго абвінавацілі ў забойстве антыфашысцкі настроенага святара, што трохі запаволіла яго прасоўванне па кар'ернай лесвіцы. Але ў 1924 годзе ён усё ж быў прызначаны на пасаду галоўнакамандуючага сквадрыстамі, а ў 1925 годзе стаў намеснікам міністра нацыянальнай эканомікі.
Авіяцыя
[правіць | правіць зыходнік]Нягледзячы на тое, што ў Бальба не было ніякага лётнага вопыту і наогул ведання авіяцыі, 6 лістапада 1926 года ён усё ж быў прызначаны статс-сакратаром Італіі па авіяцыі. Прайшоўшы курс лётнай падрыхтоўкі і азнаёміўшыся з асновамі авіяцыі, Бальба прыступіў да стварэння ваенна-паветраных сіл Італіі (італ.: Regia Aeronautica Italia). У 1928 годзе ён стаў генералам авіяцыі, а ў 1929 — міністрам авіяцыі.
Наогул тым часам у Італіі назіраўся ўздым цікавасці да аэранаўтыкі: у 1925 годзе пад кіраўніцтвам Франчэска дэ Пінеда быў здзейснены выдатны пералёт з Італіі ў Аўстралію, затым у Японію і назад у Італію, агульнай працягласцю каля 62000 км, у 1926 годзе італьянскі пілот Марыа Дэ Бернардзі заваяваў кубак Шнейдэра, у 1928 годзе адбылася знакамітая экспедыцыя дырыжабля «Італія» пад кіраўніцтвам Умберта Набіле.
Італа Бальба таксама ўнёс унёсак у італьянскую гісторыю аэранаўтыкі, здзейсніўшы два трансатлантычныя пералёты цэлымі флатыліямі гідрапланаў. Пад яго кіраўніцтвам у канцы 1930 года дванаццаць гідрапланаў здзейснілі пералёт з Італіі ў Бразілію, а ў 1933 годзе 24 гідрасамалёты здзейснілі маштабны пералёт па маршруце Рым — Амстэрдам — Дэры — Рэйк’явік — Ньюфаўндленд — Новая Шатландыя — Манрэаль — Возера Мічыган (Чыкага). У гонар гэтага палёту Мусаліні падарыў гораду Чыкага старажытную калону з Осціі, якая дагэтуль упрыгожвае прыбярэжны парк горада. Улады Чыкага пераназвалі «Сёмую стрыт» у «Бальба драйв» і правялі ў гонар Італа Бальба буйны парад. Падчас гэтага візіту ў Злучаныя Штаты Амерыкі Бальба быў запрошаны папалуднаваць з прэзідэнтам Франклінам Рузвельтам, дзе быў узнагароджаны крыжам за лётныя заслугі. Падчас выступлення Бальба ў Мэдысан-Сквер-Гардэн перад італьянскімі імігрантамі ён сказаў знакамітае: «Ганарыцеся тым, што вы італьянцы. З прыходам Мусаліні скончылася эра зневажэння!». Вярнуўшыся ў Рым, Бальба атрымаў званне Маршала авіяцыі.
Гібель
[правіць | правіць зыходнік]28 чэрвеня 1940 Бальба выляцеў у Табрук на самалёце SM.79, які быў збіты агнём італьянскіх зенітчыкаў, у выніку чаго загінулі ўсе, хто знаходзіўся ў самалёце[10].
Гл. таксама
[правіць | правіць зыходнік]Зноскі
- ↑ http://collection.britishmuseum.org/id/person-institution/198674
- ↑ (unspecified title) Праверана 20 верасня 2021.
- ↑ Berselli A. BALBO, Italo // Dizionario Biografico degli Italiani — 1963. — Vol. 5. Праверана 23 студзеня 2023.
- ↑ а б Balbo, Italo // OPAC SBN Праверана 23 студзеня 2023.
- ↑ а б Balbo, Ìtalo // Sapere.it — De Agostini Editore, 2001. Праверана 23 студзеня 2023.
- ↑ Italo Balbo // British Museum person-institution thesaurus Праверана 9 кастрычніка 2017.
- ↑ Swartz A. Italo Balbo // Open Library — 2007. Праверана 9 кастрычніка 2017.
- ↑ Balbo, Italo, 1896-1940 // Library of Congress Authorities — Library of Congress. Праверана 23 студзеня 2023.
- ↑ https://storia.camera.it/deputato/italo-balbo-18960606 Праверана 8 мая 2019.
- ↑ Dr. Nicholas La Bianca. Growing Up Under Fascism in a Little Town in Southern Italy (англ.). — Xlibris Corp., 2009. — 254 p. — ISBN 1441570608.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Італа Бальба. Кароткая ілюстраваная біяграфія
- Кароткая біяграфія
- Кароткая біяграфія (англ.)
- Залесский К. А. Кто был кто во Второй мировой войне. Союзники Германии. — М.: АСТ, 2004. — Т. 2. — 492 с. — ISBN 5-271-07619-9.
- Беніта Мусаліні
- Нарадзіліся 6 чэрвеня
- Нарадзіліся ў 1896 годзе
- Нарадзіліся ў Ферары
- Памерлі 28 чэрвеня
- Памерлі ў 1940 годзе
- Памерлі ў Лівіі
- Пахаваныя ў Таскане
- Кавалеры Вялікага крыжа ордэна Святых Маўрыкія і Лазара
- Кавалеры Вялікага крыжа Каланіяльнага ордэна Зоркі Італіі
- Кавалеры Вялікага крыжа ордэна Кароны Італіі
- Узнагароджаныя ордэнам германскага арла
- Асобы
- Вікіпедыя:Артыкулы пра асоб, якія не маюць старонак цёзак па прозвішчы
- Нарадзіліся 5 чэрвеня
- Маршалы Італіі
- Міністры авіяцыі Італіі
- Лётчыкі Італіі
- Удзельнікі Першай сусветнай вайны (Італія)
- Удзельнікі Другой сусветнай вайны
- Члены Нацыянальнай фашысцкай партыі
- Члены Вялікага фашысцкага савета
- Загінулі ў авіякатастрофах