Венядыкт Алексійчук
Венядыкт Алексійчук | |||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
укр.: Венедикт Алексійчук | |||||||
| |||||||
| |||||||
| |||||||
|
|||||||
Дыяцэзія | Ukrainian Catholic Archeparchy of Lviv[d] | ||||||
|
|||||||
Дыяцэзія | Ukrainian Catholic Eparchy of Chicago[d] | ||||||
Папярэднік | Richard Stephen Seminack[d] | ||||||
|
|||||||
Дыяцэзія | Germaniciana[d] | ||||||
Папярэднік | Rafael Sanus Abad[d] | ||||||
Пераемнік | Andriy Rabiy[d] | ||||||
|
|||||||
Адукацыя | |||||||
Дзейнасць | каталіцкі святар, грэка-каталіцкі прэсвітар, каталіцкі дыякан, каталіцкі біскуп, грэкакаталіцкі епіскап | ||||||
Арыгінал імя пры нараджэнні |
Валерій Алексійчук | ||||||
Нараджэнне |
16 студзеня 1968 (56 гадоў) |
||||||
Прыняцце свяшчэннага сану | 29.03.1992 | ||||||
Прыняцце манаства | 31.12.1995 | ||||||
Епіскапская хіратонія | 5.09.2010 | ||||||
Веняды́кт (свецкае імя Вале́рый) Алексійчу́к (16 студзеня 1968 г., Баршчоўка (Кастопальскі раён, Ровенская вобласць) — біскуп-памочнік Львоўскай архіепархіі УГКЦ, былы ігумен Святаўспенскай Уніўскай лаўры, заснавальнік манастыра манахаў-студытаў БГКЦ у Полацку.
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]З 1975 па 1983 г. вучыўся ў Баршчоўскай васьмігадовай школе. У 1983 г. пачаў сваё навучанне ў Ровенскім медыцынскім вучылішчы, якое скончыў у 1987 г. па спецыяльнасці фельчар. Пасля працаваў на станцыі хуткай медыцынскай дапамогі. З мая 1987 па май 1989 г. служыў у арміі. Пасля год працаваў як фельчар у санаторыі ў горадзе Трускавец.
У 1990—1993 гадах вучыўся ў Духоўнай семінарыі УГКЦ ў горадзе Драгобычы Львоўскай вобл. Быў высвечаны на святара 29 сакавіка 1992 г. Тады ж быў прызначаны на парафію вёскі Быстрыца Драгобыцкага дэканата. Акрамя таго быў душпастырам пры царкве Святой Тройцы ў г. Драгобычы. З 1992 па 1994 г., працуючы ў Патрыяршай катэхетычнай камісіі, адказваў за арганізацыю місіянерскай працы ва Усходняй Украіне.
13 мая 1993 г. быў прыняты ў Святаўспенскую Уніўскую лаўру манахаў Студыйскага ўставу. Атрымаў манаскі пострыг 13 кастрычніка 1993 года. 31 снежня 1995 года атрымаў Малую схіму.
З ліпеня 1994 г. стаў настаяцелем новастворанага манастыра св. Барыса і Глеба ў Полацку (Беларусь). Адначасова служыў на парафіях у Віцебску, Магілёве, Гомелі, Брэсце. Быў духоўнікам у моладзевай хрысціянскай арганізацыі ў Мінску.
У 1996 г. скончыў Люблінскі каталіцкі універсітэт з напісаннем магістарскай працы на тэму «Хрысціянская духоўнасць паводле св. Яна з Кранштадту».
Са снежня 1996 г. знаходзіўся ў горадзе Сент-Катарынс (Канада) з мэтай стварэння ў гэтым горадзе новага манастыра. Адтуль вярнуўся ў красавіку 1999 г., паколькі быў абраны ігуменам Святаўспенскай Уніўскай лаўры. У маі 2000 г. і ў маі 2005 г. — пераабраны на наступную кадэнцыю.
З 2004 г. член Патрыяршай камісіі па справах манаства УГКЦ.
Ад кастрычніка 2004 г. пачаў дактаранцкае навучання ў Люблінскім каталіцкім універсітэце. У 2006 г. скончыў ліцэнціят у згаданым універсітэце з багаслоўя духоўнасці.
У 2006 г. быў адміністратарам грэка-каталіцкай парафіі св. Мікалая ў г. Перамышляны Львоўскай вобл.
У лютым 2006 г. прызначаны кіраўніком сакратарыята Сабору манаства УГКЦ. У маі 2007 г. ўзначаліў літургічную раду. У жніўні 2007 г. быў абраны старшынёй Рады вышэйшых настаяцеляў мужчынскіх інстытутаў богапасвячанага жыцця УГКЦ.
18 красавіка 2008 г. у Люблінскім каталіцкім універсітэце абараніў доктарскую дысертацыю на тэму «Настаяцель як духоўны бацька. Даследаванне ў святле твораў прыпадобнага Тэадора Студыта».
3 жніўня 2010 г. прызначаны біскупам Львоўскай архіепархіі з тытулам біскупа Джэрманічана.
5 верасня 2010 г. у архікатэдральным саборы св. Юра ў Львове здзейснена біскупскую хіратонію. Чын архіярэйскай хіратоніі здзейсніў уладыка Ігар Возняк, архібіскуп Львоўскі. Сусвяціцелямі былі ўладыкі Юльян Воранаўскі, біскуп Самбірска-Драгобыцкі, і Павел Хамніцкі, адміністратар Стэмфардскі (ЗША).
Біскупскі герб
[правіць | правіць зыходнік]Элементы: Шчыт напалову раздзелены і перасечаны. У першым сінім полі залатая Аранта; у другім чырвоным полі — срэбны лапчастыя крыж; у трэцім зялёным полі — срэбная сцяна і дзве вежы Святаўспенскай Уніўскай лаўры з залатымі дахамі. Шчыт размешчаны на пурпурнай мантыі, падбітай гарнастаем, увянчанай залатой мітрай з чырвонай падкладкай. З абодвух бакоў выходзяць залатыя біскупскі жэзл і крыж. На сіняй стужцы дэвіз золатам: ВОЗЛЮБИМЪ ДРУГЪ ДРУГА.
Зноскі
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Біяграфія на сайце Львоўскай архіепархіі УГКЦ Архівавана 9 сакавіка 2015.