Мікалай Іпалітавіч Абрыньба
Мікалай Іпалітавіч Абрыньба | |
---|---|
Дата нараджэння | 2 сакавіка 1913 |
Месца нараджэння | |
Дата смерці | 5 лістапада 1993 (80 гадоў) |
Грамадзянства | |
Род дзейнасці | мастак |
Вучоба | |
Узнагароды |
Мікалай Іпалітавіч Абры́ньба (руск.: Николай Ипполитович Обрыньба; 2 сакавіка 1913, г.п. Епіфань, Тульская губерня, Расійская імперыя, цяпер Тульская вобласць, Расія — 5 лістапада 1993) — рускі жывапісец. Заслужаны мастак РСФСР (1969)[1]. Член Саюза мастакоў СССР[2].
Біяграфія
[правіць | правіць зыходнік]Скончыў ў 1931 годзе Кіеўскі мастацкі тэхнікум, у 1936—1940 гадах у Кіеўскім мастацкім інстытуце, у 1940—1941 гадах — у Маскоўскім мастацкім інстытуце імя В. І. Сурыкава[1].
У Вялікую Айчынную вайну ўдзельнік партызанскага руху ў Беларусі[1]. У Вяземскім «катле» патрапіў у палон, з якога бег[2]. З 1942 года ў Чашніцкай партызанскай брыгадзе «Дубава» (Віцебская вобласць), камандаванне якой стварыла яму ўмовы для мастацкай творчасці. У 1943—1944 гадах у распараджэнні Цэнтральнага штаба партызанскага руху, пры якім дзейнічала партызанская карцінная галерэя (раней працавала ў брыгадзе «Дубрава»), якую складалі 8 карцін і малюнкі Абрыньбы і накіды, акварэлі, плакаты беларускага мастака-партызана М. Гуціева[1].
Творчасць
[правіць | правіць зыходнік]Тэма гераізму беларускіх партызан — галоўная ў творчасці Абрыньбы. Сярод работ: «Выхад брыгады „Дубава“ на аперацыю» (1942), «Памяці маіх сяброў, паўшых у барацьбе з фашызмам, прысвячаю: Нікіфараў Васіль, Маргевіч Вера, Караленка Дзмітрый, Шэнко Свяпан, Чайкін Міхаіл. 1942—1944» (1945—1967), «Прарыў» (1969), «Мост на Заходняй Дзвіне. 1942» (1970), «Франтавыя эцюды» (1976), партрэт П. К. Панамарэнкі (1974) і інш[1].
Карціны Абрыньбы захоўваюцца ў Львоўскай карціннай галерэі, Беларускім дзяржаўным музеі гісторыі Вялікай Айчыннай вайны, а таксама ў прыватных калекцыях у Расіі і за мяжой: Італіі, Францыі, Японіі, ЗША[2].
Аўтар кніг «Лёс апалчэнца» і «Мастак і час»[2].
Узнагароды
[правіць | правіць зыходнік]- Медаль «Партызану Айчыннай вайны» 1-й ступені (1944)
- Ордэн «Знак Пашаны»
Зноскі
- ↑ а б в г д Абрыньба Мікалай Іпалітавіч // Культура Беларусі: энцыклапедыя / рэдкал.: Т. У. Бялова (гал. рэд.) [і інш.]. — Мн.: Беларус. Энцыкл. імя П. Броўкі, 2010. — Т. 1. — 704 с. — 3 000 экз. — ISBN 978-985-11-0496-9.
- ↑ а б в г Обрыньба Николай Ипполитович, художник
Літаратура
[правіць | правіць зыходнік]- Абрыньба Мікалай Іпалітавіч // Культура Беларусі: энцыклапедыя / рэдкал.: Т. У. Бялова (гал. рэд.) [і інш.]. — Мн.: Беларус. Энцыкл. імя П. Броўкі, 2010. — Т. 1. — 704 с. — 3 000 экз. — ISBN 978-985-11-0496-9.
Спасылкі
[правіць | правіць зыходнік]- Обриньба Николай Ипполитович (руск.) // Праект «Партызаны Беларусі»
- Нарадзіліся 2 сакавіка
- Нарадзіліся ў 1913 годзе
- Нарадзіліся ў Тульскай губерні
- Памерлі 5 лістапада
- Памерлі ў 1993 годзе
- Выпускнікі МДМІ імя Сурыкава
- Кавалеры ордэна «Знак Пашаны»
- Узнагароджаныя медалём «Партызану Айчыннай вайны»
- Асобы
- Мастакі паводле алфавіта
- Мастакі Расіі
- Партызаны Вялікай Айчыннай вайны
- Выпускнікі Кіеўскага мастацкага тэхнікума
- Выпускнікі Нацыянальнай акадэміі выяўленчага мастацтва
- Члены Саюза мастакоў СССР
- Заслужаныя майстры спорту РСФСР