Antonín Dvořák
Antonín Dvořák | |
---|---|
Ganwyd | Antonín Leopold Dvořák 8 Medi 1841 Nelahozeves |
Bedyddiwyd | 9 Medi 1841 |
Bu farw | 1 Mai 1904 Prag |
Man preswyl | birth house of Antonín Dvořák |
Dinasyddiaeth | Brenhiniaeth Bohemia, Cisleithania |
Addysg | athro cerdd |
Alma mater | |
Galwedigaeth | cyfansoddwr clasurol, organydd, athro cadeiriol, arweinydd, cerddolegydd, fiolinydd, fiolydd, cyfansoddwr, athro, pianydd, athro cerdd, meistr ar ei grefft |
Swydd | Member of the House of Lords (Austria) |
Cyflogwr | |
Adnabyddus am | Symphony No. 1, Symphony No. 9, Stabat Mater, Saint Ludmila, Op. 71, B. 144, Requiem, Te Deum, Alfred, King and Charcoal Burner, The Stubborn Lovers, Vanda, The Cunning Peasant, Dimitrij, The Jacobin, The Devil and Kate, Rusalka, Armida, Cello Concerto, Slavonic Dances, Biblical Songs, Op. 99 |
Arddull | cerddoriaeth glasurol, opera |
Mudiad | cerddoriaeth ramantus |
Tad | František Dvořák |
Mam | Anna Dvořáková |
Priod | Anna Čermáková |
Plant | Otilie Suková, Otakar Dvořák, Magdalena Dvořáková |
Perthnasau | Jiří Sobotka |
Gwobr/au | Order of the Iron Crown, doethur honouris causa o Brifysgol Carolina de Praga, Urdd y Goron Haearn (Awstria) |
Gwefan | https://www.antonin-dvorak.cz/ |
llofnod | |
Cyfansoddwr Tsiec oedd Antonín Leopold Dvořák' ( ynganiad ) (8 Medi 1841 – 1 Mai 1904). Gwnaeth ddefnydd helaeth o gerddoriaeth werin Morafia a'i ardal enedigol Bohemia, yn enwedig eu rhythmau cyfoethog.[1] Ei waith enwocaf, mae'n debyg, yw ei Nawfed Symffoni ('Symffoni'r Byd Newydd' a adnabydir hefyd fel 'O'r Byd Newydd'). [2]
Cychwynodd ganu'r ffidil yn chwech oed ac yn 1872 perfformiwyd ei waith yn gyhoeddus am y tro cyntaf ym Mhrag. Deisyfodd gydnabyddiaeth a chynulleidfa ehangach, felly cystadleuodd mewn cystadleuaeth yn Berlin, ond nid enillodd (gyda'i symffoni cyntaf) a chollwyd y llawysgrif am rai blynyddoedd. Yn 1874 enillodd gystadleuaeth gyfansoddi Awstraidd ac eto yn 1876 ac 1877, gyda Brahms yn un o'r beirniaid. Rhoddodd Brahms eirda drosto i'w gyhoeddwr, Simrock, a aeth ati'n ddiymdroi i gomisiynnu'r 'Dawnsfeydd Slavonig Dances, Op. 46.
Yn ystod ei oes sgwennodd gyfanswm o ddeg opera, pob un gyda libreto yn yr iaith Tsiec, gydag ysbryd genedlaetholgar Tsiecaidd yn llifo drwyddynt. Ei opera mwyaf poblogaidd yw Rusalka.
Disgrifiwyd Dvořák fel "o bosib ... cyfansoddwr mwyaf ei oes".[3]
Cefndir
[golygu | golygu cod]Ganed Dvořák yn Nelahozeves, ger Prague, yn Ymerodraeth Awstria. Roedd yn fab hynaf i František Dvořák (1814–94) a'i wraig, Anna, née Zdeňková (1820–82). [4] Gweithiodd František fel tafarnwr, chwaraewr proffesiynol y sither, a chigydd. Roedd Anna yn ferch i Josef Zdeněk, beili Tywysog Lobkowicz . [5] Dvořák oedd y cyntaf o 14 o blant, wyth ohonynt wedi goroesi babandod. [6] Bedyddiwyd Dvořák yn Eglwys Gatholig ei bentref genedigol. Fe wnaeth blynyddoedd Dvořák yn Nelahozeves feithrin ei ffydd Gristnogol gref a'r cariad at ei dreftadaeth Bohemaidd a ddylanwadodd mor gryf ar ei gerddoriaeth. [7] Ym 1847, aeth Dvořák i'r ysgol gynradd a chafodd ei ddysgu i chwarae ffidil gan ei athro Joseph Spitz. Dangosodd dawn a gallu cynnar, gan chwarae mewn band pentref ac yn yr eglwys. [8] Yn 13 oed, trwy ddylanwad ei dad, anfonwyd Dvořák i Zlonice i fyw gyda'i ewythr Antonín Zdenĕk er mwyn dysgu'r iaith Almaeneg . Ysgrifennwyd ei gyfansoddiad cyntaf, y Polka pomněnka o bosibl mor gynnar â 1855. [9]
Derbyniodd Dvořák wersi organ, piano, a ffidil gan ei athro Almaeneg Anton Liehmann. Bu Liehmann hefyd yn dysgu theori cerddoriaeth iddo a'i gyflwyno i gyfansoddwyr yr oes. Cymerodd Dvořák wersi theori organ a cherddoriaeth bellach yn Česká Kamenice gyda Franz Hanke. [10] Yn 16 oed, trwy annog Liehmann a Zdenĕk, caniataodd František i'w fab ddod yn gerddor, ar yr amod y dylai'r bachgen weithio tuag at yrfa fel organydd. [11] Ar ôl gadael am Prague ym mis Medi 1857, aeth Dvořák yn fyfyriwr i Ysgol Organ y ddinas, gan astudio canu gyda Josef Zvonař, theori gyda František Blažek, ac organ gyda Joseph Foerster. Roedd Blažek nid yn unig yn athro yng Nghonservatoire Prague, ond hefyd yn gyfansoddwr i'r organ. [12] [13] Cymerodd Dvořák gwrs iaith ychwanegol i wella ei Almaeneg a gweithiodd fel feiolydd "ychwanegol" mewn nifer o fandiau a cherddorfeydd, gan gynnwys cerddorfa Cymdeithas St Cecilia. [14] Graddiodd Dvořák o'r Ysgol Organ ym 1859, gan ddod yn ail yn ei ddosbarth. [15] Gwnaeth gais aflwyddiannus am swydd fel organydd yn Eglwys Sant Harri, ond arhosodd yn ddigymell wrth ddilyn gyrfa gerddorol. [16]
Gyrfa
[golygu | golygu cod]Ym 1858, ymunodd Dvořák â cherddorfa Karel Komzák, y bu’n perfformio gyda hi ym mwytai Prague ac mewn dawnsfeydd [17] [18] Denodd lefel broffesiynol uchel yr ensemble sylw Jan Nepomuk Maýr, a oedd yn gyfrifol am gyflogi aelodau cerddorfa Theatr Daleithiol Bohemia. Chwaraeodd Dvořák fiola yn y gerddorfa gan ddechrau ym 1862. Prin y gallai Dvořák fforddio tocynnau cyngerdd, a rhoddodd chwarae yn y gerddorfa gyfle iddo glywed cerddoriaeth, operâu yn bennaf. [19] Ym mis Gorffennaf 1863, chwaraeodd Dvořák mewn rhaglen wedi'i neilltuo i'r cyfansoddwr Almaeneg Richard Wagner. Wagner ei hun arweiniodd y gerddorfa. Roedd Dvořák wedi bod yn edmygydd mawr i Wagner er 1857. [20] Ym 1862, roedd Dvořák wedi dechrau cyfansoddi ei bedwarawd llinynnol cyntaf. [21] Ym 1864, cytunodd Dvořák i rannu rhent fflat wedi'i leoli yn ardal Žižkov, Prague gyda phum person arall, a oedd hefyd yn cynnwys y feiolinydd Mořic Anger a Karel Čech, a ddaeth yn gantores yn ddiweddarach. [22] [23] Ym 1866, disodlwyd Maýr fel y prif arweinydd gan Bedřich Smetana. [24] Roedd Dvořák yn ennill tua $ 7.50 y mis. Fe wnaeth yr angen cyson i ychwanegu at ei incwm ei orfodi i roi gwersi piano. Trwy'r gwersi piano hyn y cyfarfu â'i ddarpar wraig. Yn wreiddiol, fe syrthiodd mewn cariad â'i ddisgybl a'i gydweithiwr o'r Theatr Daleithiol, Josefína Čermáková, y mae'n debyg iddo gyfansoddi'r cylch caneuon "Coed Cedrwydd" iddi hi. [23] Fodd bynnag, ni ddychwelodd ei gariad ac aeth ymlaen i briodi dyn arall.
Bywyd personol
[golygu | golygu cod]Ym 1873 priododd Dvořák â chwaer iau Josefina, Anna Čermáková (1854–1931). Bu iddynt naw o blant - Otakar (1874–1877), Josefa (1875–1875), Růžena (1876-1877), Otýlie (1878–1905), Anna (1880–1923), Magdalena (1881–1952), Antonín (1883 –1956), Otakar (1885–1961) ac Aloisie (1888–1967). [25] Yn 1898 priododd ei ferch Otýlie disgibyl i'w thad, y cyfansoddwr Josef Suk. Ysgrifennodd ei fab Otakar lyfr amdano. [25]
Gyrfa bellach
[golygu | golygu cod]Ym 1871 gadawodd Dvořák gerddorfa'r Theatr Daleithiol i gael mwy o amser i gyfansoddi [19] ac aeth yn organydd i eglwys St. Vojtěch, [26] ym Mhrâg o dan Josef Foerster, ei gyn-athro yn yr Ysgol Organ. Talodd y swydd cyflog bitw, ond roedd yn "ychwanegiad i'w groesawu i'r cwpl ifanc". [27] Er gwaethaf yr amgylchiadau hyn, llwyddodd Dvořák i gyfansoddi corff sylweddol o gerddoriaeth yn yr adeg hon. Ym 1874 gwnaeth gais am ac enillodd Wobr Wladwriaethol Awstria ("Stipendium") am gyfansoddi, a ddyfarnwyd ym mis Chwefror 1875 gan reithgor yn cynnwys y beirniad Eduard Hanslick, Johann Herbeck, cyfarwyddwr Opera'r Wlad, a Johannes Brahms. [19] Pwrpas y wobr oedd rhoi cefnogaeth ariannol i gyfansoddwyr talentog mewn angen yn Ymerodraeth Awstria-Hwngari. Ymgeisiodd am y wobr eto ym 1875, ond yn aflwyddiannus ond fe'i hennillwyd eto ym 1876 a 1877. Rhoddodd y gwobrau arianol y rhyddid iddo ymadael a'i waith fel organydd er mwyn ddod yn gyfansoddwr llawn amser.
Ar ôl dyfarnu gwobr 1877 iddo, addawodd Brahms a Hanslick rhoi cymorth iddo i wneud ei gerddoriaeth yn hysbys y tu allan i'w famwlad Tsiec.[28] Arweiniodd eu cymorth at lwyddiant i'w gwaith yn yr Almaen Ffrainc, Lloegr, a'r Unol Daleithiau. Derbyniodd gwahoddiadau i arwain ei waith ei hun yn Llundain, [29] Fienna, Moscow a St Petersburg . [30]
Ym 1891, derbyniodd Dvořák radd anrhydeddus gan Brifysgol Caergrawnt, a chynigiwyd swydd iddo yng Nghonservatoire Prague fel athro cyfansoddi ac offeryniaeth. Rhwng 1892 a 1895, Dvořák oedd cyfarwyddwr y Conservatoire Cerdd Genedlaethol yn Ninas Efrog Newydd. Dechreuodd ar gyflog blynyddol syfrdanol o $15,000. [31] Mae Emanuel Rubin [32] disgrifio y Conservatoire ac amser Dvořák yno. Roedd contract gwreiddiol Dvořák yn darparu am dair awr y dydd o waith, gan gynnwys addysgu ac arwain, chwe diwrnod yr wythnos, gyda phedwar mis o wyliau bob haf. [31] Achosodd Panic Ariannol 1893 dirwasgiad economaidd difrifol, gan roi pwysau ar noddwyr cefnog y Conservatoire. Ym 1894, torrwyd cyflog Dvořák i $8,000 y flwyddyn ac ar ben hynny fe'i talwyd yn afreolaidd. [31] Dychwelodd Dvořák o’r Unol Daleithiau ar 27 Ebrill 1895 ac ym mis Tachwedd 1895, ailgydiodd yn ei swydd fel athro yng Nghonservatoire Prague.[33]
Ym mis Tachwedd penodwyd Dvořák yn aelod o'r rheithgor ar gyfer Stipendiwm Artistiaid Fienna. [34] [35] Fe'i hysbyswyd ym mis Tachwedd 1898 y byddai'r Ymerawdwr Franz Joseph I o Awstria-Hwngari yn dyfarnu medal aur iddo am Litteris et Artibus, mewn seremoni a gynhelir gerbron cynulleidfa ym mis Mehefin 1899. [36] Ar 4 Ebrill 1900 arweiniodd Dvořák ei gyngerdd olaf gyda’r Ffilharmonig Tsiec, gan berfformio Agorawd Drasig Brahms, Symffoni “Anorffenedig” Schubert, 8fed Symffoni Beethoven, a cherdd symffonig Dvořák ei hun Y Golomen Ddof. [37] Ym mis Ebrill 1901, penododd yr Ymerawdwr ef yn aelod o Dŷ Arglwyddi Awstria-Hwngari. Olynodd Dvořák Antonín Bennewitz fel cyfarwyddwr Conservatoire Prague o fis Tachwedd 1901 hyd ei farwolaeth. [38]
Marwolaeth
[golygu | golygu cod]Ar 25 Mawrth 1904 bu’n rhaid i Dvořák adael ymarferiad o Armida oherwydd salwch. [39] Roedd gan yr Ŵyl Gerdd Tsiec gyntaf, ym mis Ebrill 1904, raglen a oedd yn cynnwys, bron yn gyfan gwbl, cerddoriaeth Dvořák. [39] Gorfodwyd Dvořák ei hun gan salwch i orffwys yn ei wely ac felly nid oedd yn gallu bod yn bresennol.
Cafodd Dvořák ymosodiad o’r ffliw ar 18 Ebrill [40] a bu farw ar 1 Mai 1904 yn dilyn pum wythnos o salwch, yn 62 oed. Cynhaliwyd ei gynhebrwng ar 5 Mai, [41] a chladdwyd ei weddillion ym mynwent Vyšehrad ym Mhrâg, o dan benddelw gan y cerflunydd Tsiec Ladislav Šaloun.
Gwaddol
[golygu | golygu cod]Mae ffilm 1980 Concert at the End of Summer yn seiliedig ar fywyd Dvořák. Chwaraewyd Dvořák gan Josef Vinklář. [42] Mae ffilm deledu 2012 The American Letters yn canolbwyntio ar fywyd carwriaethol Dvořák. Chwaraeir Dvořák gan Hynek Čermák[43] Mae Ian Krykorka wedi ysgrifennu nifer o lyfrau plant yn seiliedig ar rai o operâu Dvořák. Ysgrifennodd Josef Škvorecký Dvorak in Love am ei fywyd yn America fel Cyfarwyddwr y Conservatoire Cenedlaethol ar gyfer Cerddoriaeth.
Oriel lluniau
[golygu | golygu cod]-
Y tŷ lle ganwyd Dvořák
-
Dvořák yn ŵr ifanc ym 1868 (tua 26 oed)
-
Roedd Dvořák yn organydd yn Eglwys St Adalbert ym Mhrâg rhwng 1874 a 1877.
-
Dvořák gyda'i wraig Anna yn Llundain, 1886
-
Cerflun o Antonín Dvořák yn Sgwâr Stuyvesant yn Manhattan, Dinas Efrog Newydd, wedi'i wneud gan y cerflunydd Croateg Ivan Meštrović.
-
Cerflun o Antonín Dvořák ym Mhrâg.
-
Dvořák gyda'i deulu a'i ffrindiau yn Efrog Newydd ym 1893. O'r chwith: ei wraig Anna, mab Antonín, Sadie Siebert, Josef Jan Kovařík (ysgrifennydd), mam Sadie Siebert, merch Otilie, Antonín Dvořák
-
Dvořák ym 1904, blwyddyn ei farwolaeth
-
Cynhebrwng Dvořák
Gweithiau cerddorol
[golygu | golygu cod]"B1", "B2", "B3" ac ati = rhifau yng nghatalog Jarmil Burghauser o weithiau Dvořák[44]
Opera
[golygu | golygu cod]- Alfred, B16 (1870) [45]
- Král a uhlíř ("Brenin a llowsgwr golosg") [fersiwn cyntaf], Op. 12, B21 (1871)[46]
- Král a uhlíř [ail fersiwn], Op. 14, B42, B151 (1874, 1887)
- Tvrdé palice ("Y cariadon styfnig"), Op. 17, B46 (1874, 1887)[47]
- Vanda, Op. 25, B55 (1875)[48]
- Šelma sedlák (Y gwerinwr cyfrwys"), Op. 37, B67 (1877)[49]
- Balada Krále Matyáše ("Baled Brenin Mathéus"), Op. 14, B115 (1881) [50]
- Dimitrij, Op. 64, B127 (1881–2; 1894–5) [51]
- Jakobin ("Y Jacobin"), Op. 84, B159, B200 (1888, 1897)[52]
- Čert a Káča ("Y diafol a Cadi"), Op. 112, B201 (1898–9)[53]
- Rusalka, Op. 114, B203 (1900)[54]
- Armida, Op. 115, B206 (1902–3)[55]
Corawl
[golygu | golygu cod]- Stabat Mater, Op. 58, B71 (1876–7)
- Svatební košile ("Crysau priodas"; Saesneg: The Spectre's Bride), Op. 69, B135, cantata dramatig (1884)
- Requiem, Op. 89, B165 (1890)
- Svatá Ludmila ("Santes Ludmila"), Op. 71, B144, oratorio (1901)
- Te Deum, Op. 103, B176 (1892)
Cerddorfaol
[golygu | golygu cod]Symffonïau
[golygu | golygu cod]- Symffoni rhif 1 yn C leiaf, "Zlonické zvony" ("Clychau Zlonice"), Op. 3, B9 (1865)
- Symffoni rhif 2 yn B♭, Op. 4, B12 (1865)
- Symffoni rhif 3 yn E♭, Op. 10, B34 (1873)
- Symffoni rhif 4 yn D leiaf, Op. 13, B41 (1874)
- Symffoni rhif 5 yn F, Op. 76, B54 (1875)
- Symffoni rhif 6 yn D, Op. 60, B112 (1880)
- Symffoni rhif 7 yn D leiaf, Op. 70, B141 (1884–5)
- Symffoni rhif 8 yn G, Op. 88, B163 (1889)
- Symffoni rhif 9 yn E leiaf, " Z nového světa" ("O'r Byd Newydd"), Op. 95, B178 (1893)
Concerti
[golygu | golygu cod]- Concerto i Biano yn G leiaf, Op. 33, B63 (1876)
- Concerto i Feiolin yn A leiaf, Op. 53, B108 (1879, 1880)
- Concerto i Sielo yn B leiaf, Op. 104, B191 (1894–5)
Eraill
[golygu | golygu cod]- Serenâd yn E i gerddorfa linynnol, Op. 22, B52 (1875)
- Symfonické variace ("Amrywiadau symffonig"), Op. 78, B70 (1877)
- Slovanské rapsodie ("Rhapsodi Slafonig"), Op. 45, B86 (1878)
- Slovanské tance I ("Dawnsiau Slafonig"), Op. 46, B 83 (1878)
- Česká suita ("Cyfres Tsiecaidd"), Op. 39, B93 (1879)
- Domov můj ("Fy nghartref"), Op. 62, B125a, agorawd (1881–2)
- Slovanské tance II ("Dawnsiau Slafonig"), Op. 72, B147 (1887)
- V přírodě ("Yn natur"), Op. 91, B168, agorawd (1891)
- Karneval" ("Carnifal"), Op. 92, B169, agorawd (1891)
- Othello, Op. 93, B174, agorawd (1892)
- Vodník ("Yr ysbryd dŵr"), Op. 107, B195, cathl symffonig (1896)
- Polednice ("Dewines canolddydd"), Op. 108, B196, cathl symffonig (1896)
- Zlatý kolovrat ("Y droell aur"), Op. 109, B197, cathl symffonig (1896)
- Holoubek ("Colomen y coed"), Op. 110, B198, cathl symffonig (1896)
- Píseň bohatýrská ("Cân arwrol") Op. 111, B199, cathl symffonig (1897)
Cerddoriaeth siambr
[golygu | golygu cod]Offeryn unawd
[golygu | golygu cod]- Rhamant yn F leiaf i feiolin a phiano, Op. 11, B38 (1873–7)
- Noctwrn yn B i feiolin a phiano, Op. 40, B 48 (1875–83)
- Sonata i Feiolin yn F, Op. 57, B106 (1880)
Triawdau
[golygu | golygu cod]- Triawd Piano rhif 1 yn B♭, Op. 21, B51 (1875)
- Triawd Piano rhif 2 yn G leiaf, Op. 26, B56 (1876)
- Triawd Piano rhif 3 yn F leiaf, Op. 65, B130 (1883)
- Triawd Piano rhif 4 yn E leiaf, "Dumky", Op. 90, B166 (1890–1)
Pedwarawdau
[golygu | golygu cod]- Pedwarawd Llinynnol rhif 1 yn A, Op. 2, B8 (1862)
- Pedwarawd Llinynnol rhif 2 yn B♭, B17 (1869)
- Pedwarawd Llinynnol rhif 3 yn D, B18 (1869–70)
- Pedwarawd Llinynnol rhif 4 yn E, B19 (1870)
- Pedwarawd Llinynnol rhif 5 yn F leiaf, Op. 9, B37 (1873)
- Pedwarawd Llinynnol rhif 6 yn A leiaf, Op. 12, B40 (1873)
- Pedwarawd Llinynnol rhif 7 yn A leiaf, Op. 16, B45 (1874)
- Pedwarawd Llinynnol rhif 8 yn E, Op. 80, B75 (1876)
- Pedwarawd Llinynnol rhif 9 yn D leiaf, Op. 34, B75 (1877)
- Pedwarawd Llinynnol rhif 10 yn E♭, "Slovanský" ("Slafonig"), Op. 51, B92 (1878–9)
- Pedwarawd Llinynnol rhif 11 yn C, Op. 61, 121 (1881)
- Pedwarawd Llinynnol rhif 12 yn F, "Americký" ("Americanaidd"), Op. 96, B179 (1893)
- Pedwarawd Llinynnol rhif 13 yn G, Op. 106, B192 (1895)
- Pedwarawd Llinynnol rhif 14 yn A♭, Op. 105, B193 (1895)
- Pedwarawd Piano rhif 1 yn D, Op. 23, B53 (1875)
- Pedwarawd Piano rhif 2 yn E♭, Op. 87, B162 (1875)
Pumawdau
[golygu | golygu cod]- Pumawd Llinynnol rhif 1 yn A leiaf, Op. 1, B7 (1861)
- Pumawd Llinynnol rhif 2 yn G, Op. 77, B49 (1875)
- Pumawd Llinynnol rhif 3 yn E♭, "Americký" ("Americanaidd"), Op. 97, B180 (1893)
- Pumawd Piano rhif 1 yn A, Op. 5, B28 (1872)
- Pumawd Piano rhif 2 yn A, Op. 81, B155 (1887)
Eraill
[golygu | golygu cod]- Chwechawd Llinynnol yn A, Op. 48, B80 (1878)
- Serenâd yn D leiaf i offerynnau chwyth, Op. 44, B77 (1877)
Piano
[golygu | golygu cod]- Humoresky ("Hiwmoresgau"), Op. 101, B187 (1894)
Cyfeiriadau
[golygu | golygu cod]Llyfryddiaeth
[golygu | golygu cod]
- Beckerman, Michael B. (1993). Dvořák and His World. Princeton: Princeton University Press. ISBN 978-0-691-03386-0.
- ——— (2003). New Worlds of Dvořák: Searching in America for the Composer's Inner Life. New York: W.W. Norton & Co. ISBN 978-0-393-04706-6.
- Beckerman, Michael (1 December 1992). "Henry Krehbiel, Antonín Dvořák, and the Symphony 'From the New World'". Notes 49 (2): 447–73. doi:10.2307/897884. JSTOR 897884. https://archive.org/details/sim_music-library-association-notes_1992-12_49_2/page/447.
- Brown, A. Peter (2003a). The Second Golden Age of the Viennese Symphony: Brahms, Bruckner, Dvořák, Mahler, and Selected Contemporaries. Bloomington: Indiana University Press.
- Brown, A. Peter (2003b). "Part 1". The Symphonic Repertoire. 3. Bloomington: Indiana University Press. tt. 410–36. ISBN 978-0-253-33488-6.
- Burghauser, Jarmil (2006). Antonín Dvořák (yn Tsieceg). Prague: Bärenreiter Supraphon; Koniasch Latin Press. ISBN 978-80-86791-26-5.
- ——— (1960) [Export Artia 1960, Bārenreiter Supraphon 1966, 1996]. Antonin Dvořák Thematický Katalog [Thematic Catalogue] (yn Tsieceg). Prague: Bārenreiter Supraphon., notes in German and English. Bibliography co-edited by Dr. John Clapham and Dr. W. Pfannkuch, and a Survey of Life and Work. If there is a reference to one edition and the reader has access only to another edition, the catalogue numbers such as B.178 for the New World Symphony will be more useful than page numbers. In the chronology of Dvořák's life, one may search by year (and date) rather than page number.
- Butterworth, Neil (1980). Dvořák, his life and times. Midas Books. ISBN 978-0-859-36142-2.
- Clapham, John (1979a). Antonín Dvořák, Musician and Craftsman. London: Newton Abbot (England), David & Charles. ISBN 978-0-7153-7790-1. (St. Martin's Press or Faber & Faber 1966, MacMillan reprint ISBN 978-0-333-23111-1 or St. Martin's, ISBN 978-0-312-04515-9, 1969)
- Nodyn:Loop (1979b), Dvořák, New York: W. W. Norton, ISBN 978-0-393-01204-0, https://archive.org/details/dvorak00clap
- Nodyn:Loop (1980), "Dvořák, Antonín (Leopold)", in Sadie, Stanley, The New Grove Dictionary of Music and Musicians, 5, London: MacMillan, pp. 765–92, ISBN 978-0-333-23111-1.
- Černušák, Gracián; Štědroň, Bohumír; Nováček, Zdenko, gol. (1963). Československý hudební slovník I. A-L (yn Tsieceg). Prague: Státní hudební vydavatelství.
- Dvořák, Antonín (2009). Biblické písně (yn Tsieceg, Almaeneg, Saesneg, a Ffrangeg). Šourek, Otakar (preface). Prague: Editio Bärenreiter. ISBN 978-80-7058-008-0.
- Gál, Hans (1971). Johannes Brahms: His Work and Personality. Cyfieithwyd gan Joseph Stein. New York: Knopf.
- Goepp, Philip Henry (1913). Symphonies and Their Meaning. Third Series: Modern Symphonies. Philadelphia: J. B. Lippincott Co. t. 195.
- Hughes, Gervase (1967). Dvorak: His Life and Music. London: Cassell.
- Honolka, Kurt (2004). Dvořák. London: Haus Publishing. ISBN 978-1-904341-52-9.[dolen farw]
- Horowitz, Joseph (2003). Dvořák in America: In Search of the New World. Cricket Books. ISBN 978-0-812-62681-0.
- Hurwitz, David (2005). Dvořák: Romantic Music's Most Versatile Genius. Unlocking the Masters. Milwaukee: Amadeus Press. ISBN 978-1-574-67107-0.
- Layton, Robert (1978). Dvořák Symphonies and Concertos. Seattle: University of Washington Press.
- Peress, Maurice (2004). Dvorák to Duke Ellington: A Conductor Explores America's Music and Its African American Roots. New York: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-509822-8.
- Raeburn, Michael; Kendall, Alan, gol. (1990) [1989]. Heritage of Music. III: The Nineteenth Century Legacy. Oxford University Press. ISBN 978-0-19-505372-2.
- Schonberg, Harold C. (1980). The Lives of the Great Composers (arg. revised). New York: W. W. Norton & Company.
- Schönzeler, Hans-Hubert (1984). Dvořák. London, New York: Marion Boyars Publishers. ISBN 978-0-7145-2575-4.
- Smaczny, Jan (1999), Dvořák: Cello Concerto, Cambridge University Press.
- Smaczny, Jan (2002), "Antonín Dvořák", in Oxford Companion to Music, ed. Alison Latham, Oxford University Press, 2002, pp. 391–92.
- Smaczny, Jan (2003). "Grand Opera Amongst the Czechs". In Charlton, David (gol.). The Cambridge Companion to Grand Opera. Cambridge Companions to Music. Cambridge: Cambridge University Press. tt. 366–82. ISBN 978-0-521-64683-3.
- Šourek, Otakar; Bartos, František; Hanuš, Jan; Berkovec, Jiři; Čubr, Anton; Pokorný, Antonín; Šolc, Karel, gol. (1976). Requiem [Score]. Antonín Dvořák (composer) (arg. Supraphon). Prague: Artia.
- Steinberg, Michael (1995). The Symphony: A Listener's Guide. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-506177-2.
- Taruskin, Richard (2010). Music in the Nineteenth Century. Oxford: Oxford University Press. ISBN 978-0-19-538483-3.
- Tibbets, John C., gol. (1993). Dvořák in America. Portland, OR: Amadeus Press. ISBN 978-0-931340-56-7.
- Yoell, Jćohn H. (1991). Antonín Dvořák on Records. New York: Greenwood Press. ISBN 978-0-313-27367-4.
- Zemanová, Mirka (2002). Janáček: A Composer's Life. Boston: Northeastern University Press. t. 112.
cyfeiriadau pennodol
[golygu | golygu cod]- ↑ Clapham (1995), 765
- ↑ "Antonin Dvorak | Biography, Music, & Facts". Encyclopedia Britannica (yn Saesneg). Cyrchwyd 2021-05-03.
- ↑ Taruskin (2010), 754
- ↑ Clapham 1966, tud. 295; sydd hefyd yn rhoi cart achau rhannol esgynnol a disgynol
- ↑ Hughes 1967, tt. 22–23.
- ↑ Hughes 1967.
- ↑ Clapham 1979a.
- ↑ Burghauser & 1960 1.
- ↑ harvid & Burghauser 1960.
- ↑ Burghauser & 1960 2.
- ↑ Honolka 2004.
- ↑ "Foerster", Kasika, Czech music, http://czechmusic.net/klasika/foerster_e.htm.
- ↑ Smaczny, Jan, "Foerster, Josef Bohuslav", in Oxford Companion to Music, Alison Latham, Ed., Oxford University Press, 2002, pp. 468–69.
- ↑ Schönzeler 1984.
- ↑ Smaczny 2002, p. 391.
- ↑ Schönzeler & 1984 2.
- ↑ Clapham 1979b, t. 20.
- ↑ Clapham 1979a, t. 5.
- ↑ 19.0 19.1 19.2 Clapham 1979b.
- ↑ Clapham 1979b, t. 17.
- ↑ Clapham 1979b, t. 21.
- ↑ Hughes 1967, t. 35.
- ↑ 23.0 23.1 Clapham 1979b, t. 23.
- ↑ Clapham 1979b, t. 24.
- ↑ 25.0 25.1 Dvořák, Otakar. (2004). Můj otec Antonín Dvořák (arg. Vyd. 1). Příbram: Knihovna Jana Drdy. ISBN 978-80-86240-78-7. OCLC 56724472.
- ↑ Smaczny 2002, p. 391.
- ↑ Clapham 1979b, t. 30.
- ↑ Clapham 1979b, t. 42.
- ↑ Steinberg 1995, t. 140.
- ↑ Burghauser 1960 "Survey of the life of" A.D.
- ↑ 31.0 31.1 31.2 Cooper, Michael (23 August 2013), "The Deal that Brought Dvorak to New York", The New York Times, https://www.nytimes.com/2013/08/24/arts/music/the-deal-that-brought-dvorak-to-new-york.html.
- ↑ Rubin, Emanuel, Chapter 6. Dvořák at the National Conservatory in Tibbets 1993
- ↑ Burghauser 1960, t. 574.
- ↑ "Austrian State Committee for Music", according to Hughes 1967, p. 229
- ↑ Burghauser 1960a, t. 590.
- ↑ Clapham 1979b, t. 154 he calls the medal "an outstanding honour".
- ↑ Burghauser 1960, t. 590.
- ↑ Honolka 2004
- ↑ 39.0 39.1 Burghauser 1960, t. 603.
- ↑ Burghauser 1960, t. 604.
- ↑ Schönzeler & 3 1984, t. 194.
- ↑ "Koncert na konci léta (1979)". Czech and Slovak Film Database (yn Tsieceg). Cyrchwyd 9 February 2018.
- ↑ "Americké dopisy (TV film) (2015)". Czech and Slovak Film Database (yn Tsieceg). Cyrchwyd 9 February 2018.
- ↑ Jarmil Burghauser, Antonin Dvořák: Thematický Katalog (Prag, 1960)
- ↑ "Dvořák: Alfred, B. 16 (Live) – Primephonic". play.primephonic.com (yn Saesneg). Archifwyd o'r gwreiddiol ar 2021-05-04. Cyrchwyd 2021-05-03.
- ↑ "Opera Today : DVOŘÁK: Král a uhlíř (The King and the Charcoal Burner)". www.operatoday.com. Cyrchwyd 2021-05-03.
- ↑ admin. "Opery Antonína Dvořáka V: Tvrdé palice | OperaPlus" (yn Tsieceg). Cyrchwyd 2021-05-03.
- ↑ "Review". Gramophone (yn Saesneg). Cyrchwyd 2021-05-03.[dolen farw]
- ↑ "Opera Today : Antonin Dvořák: The Cunning Peasant (Šelma Sedlák)". www.operatoday.com. Cyrchwyd 2021-05-03.
- ↑ admin. "Opery Antonína Dvořáka IV: Král a uhlíř podruhé | OperaPlus" (yn Tsieceg). Cyrchwyd 2021-05-03.
- ↑ a.s, SUPRAPHON. "Dvořák: Dimitrij. Opera in 4 Acts, op. 64 – Czech Philharmonic Orchestra, Gerd Albrecht". supraphon.com (yn Saesneg). Cyrchwyd 2021-05-03.
- ↑ "en/jacobin | antonin-dvorak.cz". www.antonin-dvorak.cz. Cyrchwyd 2021-05-03.
- ↑ "Antonín Dvořák: Čert a Káča (1899)". Phil's Opera World (yn Saesneg). 2019-05-26. Cyrchwyd 2021-05-03.
- ↑ "Rusalka - synopsis". Glyndebourne (yn Saesneg). Cyrchwyd 2021-05-03.
- ↑ "Armida (opera by Dvořák)". Grove Music Online (yn Saesneg). doi:10.1093/gmo/9781561592630.001.0001/omo-9781561592630-e-5000900196. Cyrchwyd 2021-05-03.