Κεσσάνη
Κεσσάνη | |
---|---|
40°51′0″N 26°38′0″E | |
Χώρα | Τουρκία |
Διοικητική υπαγωγή | Επαρχία Αδριανούπολης[1] |
Πληθυσμός | επαρχίας : 83,399 πόλης: 64,842 |
Ζώνη ώρας | UTC+03:00 |
Το λήμμα δεν περιέχει πηγές ή αυτές που περιέχει δεν επαρκούν. |
Συντεταγμένες: 40°51′00″N 26°38′00″E / 40.85000°N 26.63333°E
Η Κεσσάνη ή Κεσσάνι (τουρκικά: Keşan) είναι πόλη της Τουρκίας στην Ανατολική Θράκη. Κατά τους Βυζαντινούς χρόνους ήταν γνωστή ως Ρούσιον που ήταν το όνομα του φρουρίου της περιοχής. Μετά την κατάκτηση από τους Οθωμανούς το βυζαντινό όνομα εκτουρκίστηκε σε Ρους. [2]
Αποτελεί σπουδαίο συγκοινωνιακό κόμβο από Αδριανούπολη και Ουζούν Κιοπρού (Μακρά Γέφυρα) προς Καλλίπολη και από Ραιδεστό προς την Ελλάδα.
Δημογραφικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Σήμερα η Κεσσάνη απέχει περίπου 25 χλμ. ανατολικά από τα ελληνοτουρκικά σύνορα, αποτελεί πρωτεύουσα ομώνυμης επαρχίας του νομού Αδριανούπολης και ο πληθυσμός της ανέρχεται σε 64,842 κατοίκους. Τους καλοκαιρινούς μήνες, ο πληθυσμός σχεδόν διπλασιάζεται. Κύριες ασχολίες των κατοίκων συνεχίζουν να είναι γεωργικές και κτηνοτροφικές, το εμπόριο και ο τουρισμός. Σημειώνεται ότι από την Κεσσάνη διέρχονται όλοι οι Έλληνες τουρίστες που επισκέπτονται την Κωνσταντινούπολη και γενικότερα την Τουρκία.
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, στην Κεσσάνη υπήρξε μια έξαρση ανοικοδόμησης πολυκατοικιών προκειμένου να καλυφθούν ανάγκες αστυφιλίας από τις γύρω περιοχές.
Ιστορικά στοιχεία
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Η Κεσσάνη βρίσκεται επί λόφου, πιθανώς επί της αρχαίας τοποθεσίας Κισσήνης του Σουΐδα, ή παρά την αρχαία ελληνική Κισσήνη του Ησυχίου του Αλεξανδρινού. Σε απόσταση μιας ώρας (πεζή) σε ψηλό λόφο σώζονται τα ερείπια του αρχαίου φρουρίου "Παλαιόκαστρο", κατά ντόπια ονομασία που πρόκειται για το Κισσό που μνημονεύει ο Στράβων και ο Κατακουζηνός.
Κατά την ελληνική κατοχή της πόλης το 1921, η τότε ελληνική διοίκηση άλλαξε το όνομα σε Κεσσίνη από το προηγούμενο όνομά της που ήταν Ρούσκιοϊ, με το οποίο και αναφέρεται σε παλιούς χάρτες. Πριν το 1920 η Κεσσάνη ήταν έδρα καϊμακάμη και υπάγονταν διοικητικά στο νομό της Καλλίπολης. Επί ελληνικής κατοχής αποτελούσε έδρα υποδιοίκησης υπό τη δικαιοδοσία της οποίας περιλαμβάνονταν 55 χωριά και οικισμοί.
Οι κάτοικοι της Κεσσάνης πριν το 1912 ανέρχονταν σε 10.000 περίπου και καταγίνονταν με τη γεωργία, κτηνοτροφία και το εμπόριο. Μετά την υπογραφή της πρώτης προσφυγικής συνθήκης μεταξύ Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και Ελλάδας ξεκίνησε ένας ανθελληνικός διωγμός (1914-1918) σε όλη τη Θράκη με συνέπεια ο ελληνικός πληθυσμός της πόλης να μειωθεί αισθητά. Στην απογραφή του 1920, στην πόλη κατοικούσαν περίπου 1.300 Έλληνες, 6.800 Βούλγαροι, 1.000 Τούρκοι. Την ίδια εποχή εκκλησιαστικά η Κεσσάνη υπαγόταν στη Μητρόπολη Ηρακλείας και Ραιδεστού, και είχε δύο εκκλησίες, των Τριών Ιεραρχών και του Αγίου Αθανασίου. Στη πόλη διατηρούνταν επίσης δύο πλήρη αρρεναγωγεία και ένα παρθεναγωγείο.
Μετά την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών του 1923, οι Έλληνες της Κεσσάνης μετανάστευσαν στην Ελλάδα, δημιουργώντας τη Νέα Κεσσάνη, στον Νομό Ξάνθης αλλά πολλοί εγκαταστάθηκαν στον Νομό Σερρών.
Παραπομπές
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Εξωτερικοί σύνδεσμοι
[Επεξεργασία | επεξεργασία κώδικα]Πολυμέσα σχετικά με το θέμα Keşan στο Wikimedia Commons
|