Από τη Βικιπαίδεια, την ελεύθερη εγκυκλοπαίδεια
Ο Κλέφος (Clefi, ... - 574) ήταν Βασιλεύς των Λομβαρδών από το 572 έως το 574. Διαδέχθηκε τον Αλβοΐνο με τον οποίο δεν είχε συγγενική σχέση. Υπήρξε εξαιρετικά βίαιος και προκαλούσε τον τρόμο τόσο στους Ρωμαίους όσο και στους Βυζαντινούς που προσπάθησαν να κατακτήσουν ή να σταθεροποιήσουν την Ιταλική χερσόνησο και ήταν αδίστακτος με τους γεωκτήμονες της Ιταλίας[3]. Ο Κλέφος επέκτεινε τις κατακτήσεις των Λομβαρδών σε όλη τη βόρεια Ιταλία καταλαμβάνοντας την Τοσκάνη και έφερε τις δυνάμεις του προ των πυλών της Ραβέννας. Δολοφονήθηκε μετά από 18 μήνες βασιλείας από έναν νεαρό φρουρό-σκλάβο, τον οποίο είχε προηγουμένως κακομεταχειριστεί. Το θάνατό του ακολούθησε μια περίοδος δέκα ετών γνωστή ως «Βασιλεία των Δουκάδων» καθώς κυριάρχησαν οι κατά τόπους δούκες. Ο γιος του ο Αυθάριος ανακατέλαβε το θρόνο το 585. [4]