Hinke Bergegren
Hinke Bergegren | |
---|---|
Persona informo | |
Naskiĝo | 22-an de aprilo 1861 en paroĥo Kungsholm en Stokholmo |
Morto | 10-an de majo 1936 (75-jaraĝa) en Adolf Fredriks parish |
Mortokialo | Cardiosclerosis (en) |
Tombo | Norda tombejo, apud Stokholmo, Kvarter 06, gravnummer 34 59° 21′ 19″ Nordo 18° 01′ 48″ Oriento / 59.3553 °N, 18.03 °O (mapo) |
Lingvoj | sveda |
Loĝloko | Holländargatan |
Ŝtataneco | Svedio |
Familio | |
Edz(in)o | Anna Katarina Gustafsson (en) |
Okupo | |
Okupo | tradukisto gazetoredaktisto agitator (en) sindikatisto ĵurnalisto politikisto |
Henrik "Hinke" BERGEGREN (naskita en 1861; mortinta la 10-an de majo 1936) estis sveda socialdemokrata politikisto.
Bergegren estis frua ano de la nove fondita Sveda socialdemokrata partio, kaj li reprezentis emon revolucian, plej bone priskribitan kiel Anarkisindikatismon, kaj verkis artikolojn por la ĵurnalo Brand. Pro siaj anarĥiistaj opinioj, Bergegren pli malfrue estis elpelita de la Socialdemokratia partio de ĝia estro, Hjalmar Branting.
Hinke Bergegren plej bone konatas pro esti frua subtenanto de libera amo. En 1910 li prezentis sian prelegon Kärlek utan barn (Amo sen infanoj) en kiu li proparolis la laŭleĝigon de gravedecevitiloj en Svedio. Pro tio li facis la kortumon kaj devis mallonge enmallibereji pro nove kreita leĝo konita kiel Lex Hinke (nomita pro Bergegren), kiu kontraŭleĝigis pledadon por gravedecevitiloj.
En 1921, Hinke Bergegren aniĝis en la Sveda Komunista Partio, kaj tiun saman jaron, Bergegren iris al Moskvo por la 3-a Internacio, reprezentante Svedion kune kun Zeth Höglund kaj Fredrik Ström. Bergegren restis komunisto dum la cetero de sia vivo.