Barentsburg
Barentsburg Barentsburg | ||
---|---|---|
hiria | ||
Barentsburg itsasaldetik | ||
Administrazioa | ||
Herrialdea | ||
Eskualdea | Svalbard | |
Izen ofiziala | Barentsburg | |
Jatorrizko izena | Barentsburg | |
Geografia | ||
Koordenatuak | 78°03′54″N 14°12′58″E / 78.065°N 14.216°E | |
Azalera | 2 km² | |
Altuera | 179 m | |
Demografia | ||
Biztanleria | 471 (2015) | |
Dentsitatea | 236 bizt/km² | |
Informazio gehigarria | ||
Sorrera | 1920ko hamarkada |
Barentsburg (errusieraz: Баренцбург) Svalbard uhartedian (Norvegia) dagoen bigarren bigarren kokaleku handiena da. Errusiako Arktikugol enpresaren kokaleku meatzaria izanik, dituen 471 biztanleetatik[1] gehienak errusiar eta ukrainarrak dira.
Geografia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Klima
[aldatu | aldatu iturburu kodea] | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Hila | Urt | Ots | Mar | Api | Mai | Eka | Uzt | Abu | Ira | Urr | Aza | Abe | Urtekoa |
Erregistraturiko tenperatura maximoa (°C) | 6.8 | 5.6 | 4.1 | 5.3 | 9.9 | 14.6 | 20.3 | 17.5 | 12.1 | 8.5 | 6.8 | 5.9 | 20.3 |
Batez besteko tenperatura maximoa (°C) | −9.1 | −9.4 | −9.4 | -6.4 | -1.1 | 4.0 | 8.4 | 7.2 | 2.9 | −2.6 | −5.1 | −7.4 | −2.3 |
Batez besteko tenperatura (ºC) | −12.1 | −12.7 | −12.4 | −9.7 | -3.3 | 2.2 | 6.0 | 5.1 | 1.0 | −4.7 | −7.6 | −10.5 | −4.9 |
Batez besteko tenperatura minimoa (°C) | −15.2 | −15.7 | −15.5 | −12.1 | -5.1 | 0.8 | 4.4 | 3.6 | -0.4 | −6.6 | −10.1 | −12.9 | −7.1 |
Erregistraturiko tenperatura minimoa (°C) | −37.1 | −39.3 | −39.8 | −31.3 | −22.5 | −9.2 | -0.7 | -3.5 | −12.0 | −27.1 | −29.3 | −37.3 | −39.8 |
Pilatutako prezipitazioa (mm) | 61 | 50 | 56 | 44 | 28 | 21 | 25 | 35 | 54 | 56 | 59 | 63 | 552 |
Euri egunak (≥ 1 mm) | 2 | 1 | 2 | 1 | 3 | 10 | 17 | 16 | 12 | 4 | 3 | 2 | 73 |
Elur egunak (≥ 1 mm) | 24 | 20 | 22 | 20 | 20 | 10 | 1 | 3 | 14 | 22 | 23 | 24 | 203 |
Hezetasuna (%) | 77 | 77 | 77 | 77 | 79 | 81 | 81 | 82 | 81 | 77 | 77 | 77 | 79 |
Iturria: Pogoda.ru.net[2] |
Historia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Willem Barents esploratzaile herbeheretarraren izena daraman kokaleku hau, herbeherear meatzari herri modura sortu zen 1920ko hamarkadan[3]. 1932an, errusiar estatuaren jabegoa den Arktikugol enpresari saldu zioten[4] , eta ordutik berau da Barentsburg-eko jabe.
Ekonomia
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Ikatz meatzaritza da kokalekuko jarduera ekonomiko nagusia, zeina nagusiki Ipar Europako erosleei saltzen zaien. Turismoa ere garapen bidean dago. Kokalekua Errusiaren menpe dago janaria, monetaz eta gainontzeko beharrez hornitzeko.
Estatus administratiboa
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Nahiz eta Svalbard Norvegiaren jabetza izan, 1920ko Svalbardeko itunak, herrialde sinatzaileetako hiritarrei eskubide bera ematen die baliabide naturalak ustiatzeko. Errusia, Norvegiarekin batera, dira gaur egun Svalbard-en meatzaritzan aritzen diren herrialde bakarrak. Errusiar kontsulatua dago Barentsburgen, mundu osoan iparralderen dagoen egoitza diplomatikoa[5]. Barentsburg-ek dena den, posta-helbide eta telefono zenbaki norvegiarrak ditu.
Azpiegiturak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]Longyearbyen eta Barentsburg arteko distantzia 55 km-takoa da, baina ez dago bi kokalekuak lotzen dituen errepiderik. Bien arteko garraioa gehien bat itsasontziz, elur-motorrez eta helikopteroz egiten da. Heliportu bat dago Barentsburg-etik 4 km iparraldera (NAZE kodea: ENBA). Ikatza itsasontziz garraiatzen da. Portua Barentsburg erdian dago kokaturik.
Argazki galeria
[aldatu | aldatu iturburu kodea]-
Barentsburg airetik
-
Barentsburg itsasaldetik
-
Ikatzari monumentua
-
Errusiar kontsulatua
-
Barentsburg, kaietatik ikusita
-
Iparralderen dagoen munduko bigarren Leninen estatua (iparralderen dagoena Pyramidenen dago)
-
Ulitsa Ivana Starostina, kokalekuko kale nagusia.
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ http://www.ssb.no/en/befolkning/statistikker/befsvalbard/halvaar/2015-04-09?fane=tabell&sort=nummer&tabell=223337
- ↑ (Errusieraz) Barentsburg-eko klima
- ↑ Umbreit, Andreas. (2009). Spitsbergen. Bradt Travel Guide ISBN 978-1-84162-240-8..
- ↑ Barr, Susan. (2003). Norway, a consistent polar nation?: analysis of an image seen through the history of the Norwegian Polar Institute. Kolofon ISBN 978-82-300-0026-7..
- ↑ Norvegiako Errusiar enbaxadaren webgunea