زرمهر هزاررفت
زرمهر هزاررفت | |
---|---|
دوره مسئولیت ۴۸۲ میلادی – ۴۸۳ میلادی | |
پادشاه | پیروز یکم |
پس از | شاپور مهران |
پیش از | شاپور رازی |
اطلاعات شخصی | |
روابط | خاندان کارن سوخرا (فرزند) |
خدمات نظامی | |
جنگها/عملیات | جنگ با واختانگ یکم (شاه گرجستان) جنگ با هپتالیان |
زرمهر هزاررفت فرمانده ساسانی از خاندان کارن بود. او همچنین مرزبان ارمنستان در طول یک دوره کوتاه در سال ۴۸۳ میلادی بودهاست.
زندگینامه
[ویرایش]در سال ۴۵۸ میلادی[۱] شاهدخت مامیکونیانی، شوشانیک به دست شوهر مهرانی خود، وارسکن که به دین مزدیسنا گرویده بود، کشته شد. دلیل کشتن او این بود که او از گرویدن به دین مزدیسنا خودداری کرده بود و میخواست همچنان مسیحی بماند. وارسکن سپس خودش هم به دست واختانگ یکم، شاه ایبری، به دار آویخته شد. پیروز یکم، شاهنشاه ساسانی پس از آگاهی یافتن از این کار، ارتشی به رهبری شاپور مهران برای کیفر دادن واختانگ برای این کارش فرستاد. با این حال، ارمنیها به یاری واختانگ آمدند و شورشی در ارمنستان ایران به پا شد که واهان مامیکونیان رهبر آن بود.[۲]
پیروز سپس فرماندهی دیگر به نام زرمهر را فرستاد که شهر دوین را محاصره کرد. با این حال زرمهر شکست خورد و تنها برای مدت کوتاهی در ارمنستان ایران ماند تا اینکه برای شکست دادن نیروهای واختانگ یکم گسیل داشته شد. زرمهر پس از اینکه شنید پیروز یکم در جنگ با هپتالیان کشته شدهاست، از ایبری به تیسفون پیش پسرش سوخرا آمد تا از شاهنشاهی ساسانی در برابر هپتالیان دفاع کند و همچنین شاهی دیگر برای ایران برگزینند. در این هنگام بلاش یکم، برادر پیروز یکم، شاه ایران شد. با این حال، در عمل، پسر زرمهر هزاررفت، سوخرا، زمام امور را در دست داشت.[۳]
پانویس
[ویرایش]- ↑ Selon Marie-Félicité Brosset, d'autres historiens reportent l'année du meurtre de la princesse à 475.
- ↑ (Grousset 1947, pp. 216–223).
- ↑ KAWĀD I i. Reign, Nikolaus Schindel, Encyclopaedia Iranica
منابع
[ویرایش]- Schindel, Nikolaus (2013). "KAWĀD I i. Reign". Encyclopaedia Iranica, Vol. XVI, Fasc. 2. pp. 136–141.
- Pourshariati, Parvaneh (2008). Decline and Fall of the Sasanian Empire: The Sasanian-Parthian Confederacy and the Arab Conquest of Iran. London and New York: I.B. Tauris. ISBN 978-1-84511-645-3.
- Basmadjian, Krikor Jacob (1914). "Chronologie de l'histoire d'Arménie". Revue de l’Orient chrétien (به فرانسوی). IX (XIX): 293–294.
- Grousset, René (1947). Histoire de l’Arménie des origines à 1071 (به فرانسوی). Paris: Payot.
- Toumanoff, Cyrille (1990). "Vice-rois iraniens (Marzpans) d'Arménie". Les dynasties de la Caucasie chrétienne de l'Antiquité jusqu'au xixe siècle: Tables généalogiques et chronologiques (به فرانسوی). Rome. pp. 506–507.
- Settipani, Christian (2006). Continuité des élites à Byzance durant les siècles obscurs. Les princes caucasiens et l'Empire du vie au ixe siècle (به فرانسوی). Paris: de Boccard. ISBN 978-2-7018-0226-8.
- Dédéyan, Gérard (2007). Histoire du peuple arménien (به فرانسوی). Toulouse: Éd. Privat. ISBN 978-2-7089-6874-5.