زهیر بن قین
زهیر بن قین | |
---|---|
زادهٔ | عراق |
درگذشت | عاشورای ۶۱ ه.ق کربلا، عراق |
شناختهشده برای | حضور در نبرد کربلا |
مخالف | بنی امیه |
همسر | دلهم بنت عمرو |
زُهِیرِ بنِ قِیْنِ بَجَلي (به عربی: زُهِيرِ بنِ القِينِ البَجِلي)از یاران حسین بن علی بود که در نبرد کربلا (۶۱ هجری قمری) کشته شد.
از سلسله مقالات دربارهٔ |
زُهِیرِ بنِ قِینِ بن قِیسِ اَنماري بَجِلي از اهالی کوفه بود.[۱]
از بزرگان قبیله بَجِیلة بود وی از مردان شریف و شجاع شهر کوفه و قوم خود شمرده میشد و به واسطه حضور در جنگها و فتوحات بسیار، جایگاه رفیعی به دست آورده بود. در برخی از منابع از قِین پَدر زُهِیر به عنوان یکی از اصحاب محمد، پیامبر اسلام نام برده شدهاست.[۲]
زُهِیر در سال ۶۰ هجری هنگامی که با خانواده خود از حج برمیگشت با کاروان حسین که راهی کربلا بود برخورد کرده، و در اثر دیدار با حسین از طرفداران او شده و همراهش به کربلا رفت.
در کربلا
[ویرایش]زُهِیر از فرماندهان سپاه حسین بود که او را در روز عاشورا به فرماندهی مِیمَنِه (سمت راست) سپاه خویش گمارد. او چندین بار سپاه دشمن را نصیحت کرده و آنان را از رودررویی با حسین بیم داد. زهیر همراه با سَعید بنِ عَبدالله حَنَفی هنگام نماز ظهر در برابر حسین ایستاد و خود را هدف تیر و نیزهها قرار داد تا حسین به همراه اصحاب، نماز خویش را خواندند.
پس از نماز زُهِیر برای بار دوم عازم میدان جنگ شد و به دست کَثیر بنِ عَبدالله شَعبی و مُهاجِر بن اُوسِ تَمیمی کشته شد. مطابق نوشتار نفس المهموم، زُهِیر در دوباری که به میدان رفت، ۱۲۰ نفر از اموی ها را کشت.[۳]