Andrei Kurkov
(2022) | |
Nome orixinal | (ru) Андрей Юрьевич Курков |
---|---|
Biografía | |
Nacemento | 23 de abril de 1961 Budogoshch, Rusia (en) |
Datos persoais | |
País de nacionalidade | Ucraína |
Educación | Kyiv National Linguistic University (en) |
Actividade | |
Campo de traballo | Escrita creativa e profesional, Prosa, literatura de non ficción, Literatura infantil e Guión |
Lugar de traballo | Kíiv Londres |
Ocupación | escritor , tradutor , guionista de cinema , editor colaborador , guionista , xornalista , profesor universitario |
Membro de | |
Xénero artístico | Prosa |
Lingua | Lingua inglesa, lingua alemá, lingua ucraína, lingua rusa, lingua francesa e lingua polaca |
Obra | |
Obras destacables
| |
Premios
| |
Andrei Iurievich Kurkov (en ruso Андре́й Ю́рьевич Курко́в), nado en San Petersburgo (Rusia) o 23 de abril de 1961, é un escritor ucraíno en lingua rusa. Até o momento[cando?] publicou 13 novelas e cinco obras de literatura infantil, amais de artigos en diversas publicacións. A súa obra está enmarcada na realidade postsoviética, e inclúe elementos como o humor negro e o surrealismo. Foi traducido a 25 linguas, pero aínda non ao galego.
Traxectoria
[editar | editar a fonte]Kurkov era fillo dun piloto de probas e dunha médico. Comezou a escribir con sete anos, trala morte de dúas das súas tres mascotas, cun poema sobre a soidade do hámster que quedara vivo. Tamén fixo poemas sobre Lenin, influenciado pola educación soviética vixente no seu momento.
Dado que tiña experiencia como tradutor do xaponés, ao iniciar o servizo militar foi adscrito á KGB, se ben logrou ser cambiado á policía militar, o que le permitiu máis liberdade nese período. Nesa etapa, que pasou como vixilante de prisións en Odesa, foi cando escribiu as súas obras para a rapazada.
A súa primeira novela foi publicada xusto dúas semanas antes da caída da Unión Soviética. Nesa tumultuosa situación social e política iniciouse no mundo da autoedición e distribución, pedindo cartos ás súas amizades para crear unha editorial independente. Organizou a distribución por toda Ucraína, e tamén distribuíu exemplares polas tendas das rúas comerciais.
Ao igual que outros escritores de éxito, custoulle atopar o seu primeiro contrato editorial, atopándose con que rexeitaron a súa obra máis de 500 veces, nunha época en que tiña oito novelas case finalizadas.