Barberà del Vallès
Localización | |||||
---|---|---|---|---|---|
| |||||
Estado | España | ||||
Comunidade autónoma | Cataluña | ||||
Provincia | provincia de Barcelona | ||||
Ámbito funcional territorial | Ámbito metropolitano de Barcelona | ||||
Comarca | Vallès Occidental | ||||
Capital | Barberà del Vallès (en) | ||||
Poboación | |||||
Poboación | 33.322 (2023) | ||||
Número de fogares | 20 (1553) | ||||
Lingua oficial | lingua catalá | ||||
Xeografía | |||||
Parte de | |||||
Superficie | 8,3 km² | ||||
Bañado por | Río Ripoll | ||||
Altitude | 146 m | ||||
Comparte fronteira con | |||||
Identificador descritivo | |||||
Código postal | 08210 | ||||
Fuso horario | |||||
Código INE | 08252 | ||||
Código territorial IDESCAT | 082520 | ||||
Outro | |||||
Irmandado con | |||||
Páxina web | bdv.cat |
Barberà del Vallès é un municipio español, pertencente á provincia de Barcelona, en Cataluña. Forma parte da comarca do Vallès Occidental.
Historia
[editar | editar a fonte]Idade Media
[editar | editar a fonte]Nun principio fundada como urbe Romana. Cara ao ano 1005, o testamento do vizconde Guitard, parente de Borrell II, que fala do castelo de Barberà, divide a propiedade entre a sede de Barcelona e a basílica barcelonesa de San Miguel Arcanxo.
Como todas as fortalezas do país, o castelo pertencía ao conde de Barcelona; a propiedade do castelo pasou aos Ribes, máis tarde aos Montcada e, para rematar, en 1599 Filipe III cedeulla como favor aos Galceran do Pinós. En 1702, Filipe V nomeou a Galcerán de Pinós primeiro marqués de Barberà.
Idade Moderna
[editar | editar a fonte]Barberà era un lugar de paso, situado no camiño real de Barcelona. En 1619 xa se construíu un caserón moi grande, con capacidade para moitos hóspedes e todo tipo de servizos: o hostal nou.
En 1750 construíronse a un só lado do camiño real casiñas en ringleira que aparecen documentadas como o Hostal Nou e as casiñas en 1782 e como o Hostal Nou e a rúa en 1796.
O segundo núcleo urbano foi Can Gorgs - Ensanche, ao redor da estación de ferrocarril e como outras poboacións veciñas converteuse no canto de veraneo. Durante os séculos XVII, XVIII e XIX, Barberà foi a miúdo un lugar de aloxamento e de aprovisionamento para tropas de distintos bandos das guerras que se produciron (de Sucesión, da Independencia etc.).
Naqueles tempos, os habitantes vivían dos froitos da terra e dos muíños, que foron moi importantes para o desenvolvemento económico da zona. Tamén nesta época construír a igrexa románica de Igrexa de Santa María de Barberà.
Idade Contemporánea
[editar | editar a fonte]O século XIX empezou coa abolición por parte das Cortes de Cádiz primeiro (1811) e de Fernando VII despois (1822) de todo tipo de señoríos, que foron incorporados ao Estado e que eran gobernados directamente polas súas leis xerais.
A mediados do século XIX, ademais da estrada nacional, tamén a liña de ferrocarril a Sabadell atravesaba Barberà.
Barberà durante a guerra civil española mantívose fiel á República ata o día 26 de febreiro de 1939 cando un pequeno exército que entrou polo oeste desta. Foi ese día cando se colgou no concello a bandeira bicolor. Hai que destacar que unha vez ocupada polos nacionalistas, cambióuselle o nome a Sta. María de Barberà e cambiáronselle os nomes ás rúas; José Antonio, Caudillo, Primo de Rivera etc. No entanto, non foi ata o ano 1941 que a FET das JONS gobernou nesta poboación.
O ano 1959, o barrio de la Creu anexiónase a Sabadell, producindo un descenso da poboación (80%). Está anexión produciuse polo interese de Sabadell de ter máis habitantes que Terrassa, máis terreos para dar vivenda aos estranjeros e sobre todo, para aumentar a súa poboación e así obter máis axudas do Estado.
A poboación seguía crecendo, xa que ían chegando inmigrantes para traballar nas terras, nos muíños de papel ou na incipiente industria sabadellense.
En 1970 empezou a edificarse o último polígono industrial en torno ao castelo, o que proporcionou novos postos de traballo. En abril de 1979 celebráronse as primeiras eleccións democráticas en Barberà.
Presente
[editar | editar a fonte]Actualmente, Barberà del Vallès é unha cidade de máis de 30 000 habitantes. No ámbito industrial, é unha das principais cidades da comarca do Vallès Occidental, cunha división clara entre a zona urbana e a industrial.
A poboación da cidade, que maioritariamente é froito da inmigración interior de España dos anos sesenta, forma parte desta cidade, que asimila a cultura autóctona de Cataluña e fomenta o asociacionismo cultural e folclórico.
A zona deportiva, co novo complexo de Can Llobet, reúne condicións óptimas para a práctica do deporte.
En 1985 Barberà conmemorou o seu milenario, que coincidiu coa inauguración da praza da Vila.
Demografía
[editar | editar a fonte]Conta cunha poboación de 33 082 habitantes (INE 2022).
Gráfica de evolución demográfica de Barberà del Vallès[1] entre 1842 e 2021 |
Economía
[editar | editar a fonte]A agricultura foi substituída rapidamente primeiro polo sector téxtil e posteriormente polo sector servizos, salientando o sector farmacéutico, como a industria Novartis, e o sector informático.
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ Instituto Nacional de Estadística (España). "Alteraciones de los municipios en los Censos de Población desde 1842". Consultado o 14 de outubro de 2023.
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Barberà del Vallès |