Sabratha
Sitio arqueolóxico de Sabratha | |
---|---|
Teatro de Sabratha | |
Patrimonio da Humanidade - UNESCO | |
País | |
Localización | 32°47′32″N 12°29′3″L / 32.79222, -12.48417 |
Tipo | Cultural |
Criterios | III |
Inscrición | 1982 (6ª sesión) |
Rexión da UNESCO | Estados árabes |
Identificador | 184 |
Sabratha, Sabratah ou Siburata (árabe: صبراتة), no Distrito de Zawiya[1] de Libia, foi a máis occidental das antigas "tres cidades" da rexión romana de Trípolis. De 2001 a 2007 foi a capital do antigo distrito de Sabratha wa Sorman. Atópase no litoral Mediterráneo a uns 70 km. ao oeste do moderno Trípoli.[2] O sitio arqueolóxico existente foi inscrito como Patrimonio da humanidade pola UNESCO en 1982.
Antiga Sabratha
[editar | editar a fonte]O porto de Sabratha fundouse, quizais uns 500 anos a.c., como un posto comercial fenicio en Tsabratan (Púnico 𐤑𐤁𐤓𐤕𐤍, ṣbrtn, ou 𐤑𐤁𐤓𐤕𐤏𐤍, ṣbrtʿn).[3][4] Isto parece ser un nome Bérber,[5] que suxire un asentamento nativo preexistente. O porto serviu como saída fenicia para os produtos do interior do país africano.
Sabratha pasou a formar parte do breve reino numidio de Massinissa antes de ser romanizada e reconstruída nos séculos II e III. O emperador Septimio Severo naceu nas proximidades de Leptis Magna, e Sabratha chegou ao seu pico monumental durante o reinado dos Severos. A cidade foi gravemente danada polos terremotos durante o século IV, en especial o terremoto de 365. Reconstruíuse nunha escala máis modesta polos gobernantes bizantinos. A cidade foi a sede dun obispado.[6] Logo dun centenar de anos da invasión musulmá do Magreb, o comercio cambiou a outros portos e Sabratha reducíuse a unha vila.
O sitio arqueolóxico
[editar | editar a fonte]Ademais do seu Teatro en Sabratha que conserva o seu escenario arquitectónico de tres pisos, Sabratha ten templos dedicados a Liber Pater, Serapis e Isis. Hai unha basílica cristiá da época de Xustiniano e restos dalgúns dos pisos de mosaico que enriqueceron as vivendas de elite do norte da África romana (por exemplo, Vila Sileen, preto de Khoms). Non obstante, estes están máis claramente preservados nos patróns de cores dos baños marítimos (ou Forum), con vistas directamente á costa e nos chans negros e brancos dos baños do teatro.
Hai un museo adxacente que contén algúns dos tesouros de Sabratha, pero outros poden verse no museo nacional de Trípoli.
En 1943, durante a segunda guerra mundial, o arqueólogo Max Mallowan, esposo da novelista Agatha Christie, asentouse en Sabratha como asistente do Oficial Superior de Asuntos Civís da Provincia Occidental de Tripolitania. A súa tarefa principal era supervisar a asignación de racións de grans, pero foi, en palabras do biógrafo de Christie, un "apego glorioso", durante o cal Mallowan vivía nunha vila italiana cun patio que daba ao mar e ceaba atún fresco con olivas.[7]
Ruínas antigas en perigo de danos pola erosión [informe de abril de 2016]
[editar | editar a fonte]Segundo un informe de abril de 2016, debido á suave composición do chan brando e á natureza da costa de Sabratha, que está composta principalmente de suaves rochas e area, as Ruínas de Sabratha sofren períodos perigosos de erosión costeira. Os baños públicos, o edificio da prensa de olivas e o 'porto' pódense observar como os máis danados xa que os edificios se derrubaron debido ás tormentas e as mareas inestables.
Esta erosión da costa da antiga Sabratha pódese ver cada ano con diferenzas significativas no trazado das praias e nos edificios desmoronados recentemente. Os crebaondas situados nas inmediacións do porto e a prensa de olivas son inadecuados e demasiado pequenos para protexer de forma eficiente a antiga cidade de Sabratha.
Sabratha moderna
[editar | editar a fonte]A cidade é a sede da Universidade de Sabratha. Wefaq Sabratha é o club de fútbol, que xoga no Estadio de Sabratha.
Images
[editar | editar a fonte]Panorama
[editar | editar a fonte]-
Panoramic image of a part of the archaeological site
-
Vista panorámica do teatro do sitio arqueolóxico
Sitio arqueolóxico
[editar | editar a fonte]-
Teatro na cidade de Sabratha século II (en sardo)
-
Teatro
-
Vista do teatro de Sabratha
-
Mármore na parede do teatro
-
Unha das moitas formas dentro do teatro
-
Formas dentro do teatro
-
Ruínas do teatro
-
Teatro
-
Teatro
-
Unha das poucas entradas ao teatro
-
Teatro
-
Baixorrelevo (no fondo do escenario), teatro
-
Baixorrelevo (no fondo do escenario), teatro
-
Baixorrelevo (no fondo do escenario), teatro
-
Baixorrelevo (no fondo do escenario), teatro
-
Baixorrelevo (no fondo do escenario), teatro
-
Baixorrelevo (no fondo do escenario), teatro
-
Baixorrelevo (no fondo do escenario), teatro
-
Baixorrelevo (no fondo do escenario), teatro
-
Altorelevo, teatro
-
Altorelevo, teatro
-
Teatro
-
Plinto e capitel de columnas, teatro
-
Capitel de columna, teatro
-
Teatro
-
Teatro
-
Escaleiras ao escenario, teatro
-
Teatro
-
Porta, teatro
-
Arquitrave e capitel, teatro
-
Parte traseira do teatro
-
Elemento de decoración da porta, teatro
-
Nymphaeum
-
Nymphaeum
-
Termas do mar
-
Letrinas
-
Letrinas
-
Сcámara do consello
-
Curia 4 (en sardo)
-
Mosaico na casa do Peristilo
-
Mosaico na casa do Peristilo
-
Casa do Peristilo
-
Casa do Peristilo
-
Mosaico nos baño do mar
-
Inscrición fronte ao Capitolio, século II (en sardo)
-
Basílica de Apuleus, baptisterio bizantino
-
Basílica de Apuleus, Pylone
-
Fonte de Flavius Tullus no Templo Antonino
-
Podio no templo de Antonino
-
Templo de Antonino
-
Podio no templo de Antonino
-
Mausoleo de Bes, século II (en sardo)
Museo
[editar | editar a fonte]-
Torso do emperador Vespasiano, ou o seu fillo Tito. Século I, patio do Museo
-
Mosaico. Museo
-
Mosaico. Museo
-
Mosaico. Museo
-
Mosaico nos baños do teatro. Museo "Salvom Lavisse" - "Lavar ben!"
-
Mosaico. Museo
-
Mosaico. Museo
-
Cabeza. Museo
-
Figura de mármore dun sátiro. Do Foro. Museo
-
Busto de Xúpiter. Do templo de Xúpiter. Museo
-
Busto da deusa Concordia do Templo de Xúpiter. Museo
-
Candelabro de mármore que mostra a Orfeo e os animais. Dos baños de teatro, século III. Museo
-
Cabeza. Museo
-
Elemento de decoración dunha Insula (casa). Museo
-
Mosaico. Museo
-
Basílica de Xustiniano reconstruída no Museo do Sitio
Notas
[editar | editar a fonte]- ↑ شعبيات الجماهيرية العظمىModelo:Spaced ndashSha'biyat of Great Jamahiriya Arquivado 07 de febreiro de 2009 en Wayback Machine., accessed 20 de xullo de 2009, in Arabic
- ↑ Agence France-Presse (31 de xaneiro de 2017). "Libyan coastguard intercepts 700 migrants". The Nation. Arquivado dende o orixinal o 1 de febreiro de 2017.
“The coastguard intercepted 700 migrants on board two wooden boats on Friday three nautical miles from the town of Sabratha,” some 70 kilometres (40 miles) west of Tripoli, coastguard spokesman General Ayoub Qassem told AFP.
- ↑ Ghaki (2015), p. 67.
- ↑ Head & al. (1911).
- ↑ Septimus Severus page 2
- ↑ Francois Decret, Early Christianity in North Africa(James Clarke & Co, 2011) p83
- ↑ Janet Morgan (1984) Agatha Christie: a Biography
Véxase tamén
[editar | editar a fonte]Wikimedia Commons ten máis contidos multimedia na categoría: Sabratha |
Outros artigos
[editar | editar a fonte]Ligazóns externas
[editar | editar a fonte]- UNESCO sitio arqueolóxico de Sabratha
- Complete photo coverage of the archeological site
- Sabratha, image from the BSR Library and Archive digital collections. Ward-Perkins photographic collectionArquivado 22 de xullo de 2011 en Wayback Machine.
- LookLex articleArquivado 15 de setembro de 2019 en Wayback Machine.
- Sabratha en Google Maps
- Sabratha, (en inglés).