աշխարհակալ
Հայերեն
- ՄՀԱ՝ [ɑʃχɑɾhɑˈkɑl]
Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր՝ աշ•խար•հա•կալ
Ստուգաբանություն
[խմբագրել]Գոյական
- աշխարհի տեր, թագավոր ◆ Արևելքից դեպի արևմուտք անցնել ուզող աշխարհակալները կամ հակառակորդ ազգերը, ամենից առաջ ընդհարվում էին Հայաստանցոց հետ։ (Մուրացան)
- շատ երկրներ տիրող՝ նվաճող
- կուսակալ իշխան
- աշխարհը տիրող՝ տիրապետող
- ամբողջ աշխարհը բռնած՝ պատած, աշխարհով մեկ տարածված, համաշխարհային
- տե՛ս աշխարհակալական ◆ Հեռացիր աշխարհակալ ցնորքներից։ (Մուրացան)
Հոմանիշներ
[խմբագրել]- նվաճող, երկրակալ, աշխարհառու, համաշխարհակալ, տիեզերակալ, տիեզերագրավ, տիեզերապետ, տիեզերասաստ
- տե՛ս կուսակալ
Արտահայտություններ
[խմբագրել]Բաղադրյալ բառեր | |
Թարգմանություններ | |
|
Աղբյուրներ
[խմբագրել]- Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
- Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
- Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
- Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։